Recherche 'difeiz...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de difeiz-1 (1) à difeizan (4) :

• difeiz .1
  difeiz .1

  adj.

  (1) (en plt de qqn) Impie, mécréant.

  ●(1580) G 301. Gant tut so dyfeyz, tr. «Par des hommes qui sont sans foi.»

  ●(1867) FHB 117/98b. Eun den difeiz eo bet, unan euz ar re difeisa. ●(1870) FHB 286/194a. an dud difeiz ne blij ket an dra-ze dezho. ●(1877) EKG I 238. an dud difeiz ha dizoue. ●(1899) LZBt Meurzh 45. ec'h omp tud dife prest da vont d'an ifern da daoni.

  ●(1903) MBJJ 181. pa bleustront tud dife. ●(1907) FHAB Mae 88. An ebestel gaouiad ha difeiz a gaver brema o prezeg en hostaliriou. ●(1933) MMPA 169. kreansou an dud dife.

  (2) (en plt d'un pays) Qui n'est pas gagné à la foi chrétienne.

  ●(1911) BUAZperrot 228. da vont da brezeg an Aviel er broiou difeiz.

  (3) (en plt d'écrits) Qui professe des idées contre la foi.

  ●(1868) FHB 161/33a. Ar scrijou difeiz ha dizoue a ia scrijus var gresk.

  ●(1877) EKG I 7. lezennou difeiz ha diroll.

  ●(1907) KANngalon Gwengolo 493. eur c'hazetenner a skrive er gazeten difeiz Tiempo. ●(1908) FHAB Mezheven 181. d'ar c'hazetennou difeiz ha dissakred ha zoken da re glouar ha daou-hanter.

  (4) (en plt d'une croyance) Impie.

  ●(1882) BAR 30. tenna ar c'hredennou difeiz-ze euz ho fenn. ●41. an denvalijen a deu da heull ar c'hredenou difeiz.

• difeiz .2
  difeiz .2

  f. Impiété.

  ●(1866) LZBt Gouere 176. kontamm ann dife. ●(1866) SEV 182-183. o veza ma tamalle anezhan evit he zifeiz hag he erezi. ●242. E-kreiz va diroll brasa ha va difeiz. ●(1872) ROU 88b. L'impiété, tr. «An difeiz.» ●(1884) FHB 11/81b. diskouez he zifeiz dirak an holl.

• difeiz .3
  difeiz .3

  m. Homme impie.

  ●(1915) MMED 191. evit ar paour keaz difeiz.

• difeizañ
  difeizañ

  v. tr. d. Faire perdre la foi à.

  ●(1929) FHAB Meurzh 116. ar pez a glaskont eo difeiza ha divreiza ar yaouankiz. ●(1942) VKST Du/Kerzu 197. emaint o «tifeiza» o ene.