Recherche 'difer...' : 21 mots trouvés
Page 1 : de difer-1 (1) à difert (21) :- difer .1difer .1
voir difert
- difer .2difer .2
m.
(1) Ober difer : différer.
●(1741) RO 3562. ep ober nep differ. ●(1792) BD 161. hep ober nep differ econto ereson, tr. «Sans aucun délai, il expliquera ses raisons.»
(2) Appétit.
●(1974) THBI 249. Thumette gemer liou krenv, zebr gant difer. ●(1978) MOFO 63. Bemde goude war lec'h (sic) e bourmenadenn n'oa difer.
- diferadenn
- diferadurdiferadur
m. –ioù Stipulation.
●(1931) VALL 707a. Spécification, tr. «diferadur T[régor] V[annetais] m.»
- diferañ / diferiñdiferañ / diferiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Stipuler.
●(1861) BSJ 181. différet-ean d'é supérior ha d'en Ilis.
●(1910) ISBR 181. Diféret e oé é feur Guerran (…) é vehé bet ret de Iehann diméein ur plah dehon de vab kohan Pentièvr. ●(1932) BRTG 1. Bamdé enta é spizè dehi hag é tiférè en treu e renkè bout groeit épad en dé.
(2) Expliquer.
●(1904) DBFV 50a. diférein, v. a., tr. «expliquer, exposer.» ●(1913) AVIE xiv. ind e zé d'inou (…) aveit pedein Doé, kañnein dehou psalmeu ha guerzenneu, ha cheleu lénein er Skritur Santél pé diférein el Lézen.
(3) Indiquer.
●(1792) HS 11. différein dehou enn occasionneu.
(4) Différer.
●(1499) Ca 61b. Differaff. g. differer. ●(1650) Nlou 407. Muy amser ne differas, tr. «(le roi du monde) / ne tarda pas davantage de temps.»
●(1806) JOS 3. ep differi momet.
(5) Refuser (de faire).
●(18--) GBI II 540. Ma labour ne differan ket, tr. «Je ne refuse pas mon travail.»
II. [empl. devant un v.]
(1) Refuser de.
●(1895) GMB 165. Pet[it] Trég[uier] diferiñ, tr. «ne pas consentir, refuser.»
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Diferi : dinac'h «ne ziferan ket mont».
(2) Stipuler.
●(1939) RIBA 147. Diférein e hra dehi eùehat perùeh doh é grohen blei.
- diferañsdiferañs
f. –où
(1) Différence.
●(c.1500) Cb 76a. [endifferant] g. indifference. b. hep differancc. ●(1575) M 1992. teir diferanç, tr. «trois différence.» ●2008. Ha differanç digraç, disoulaç difæçon, tr. «Et une différence fâcheuse, désolante, funeste.»
(2) Supplice.
●(1557) B I 473. Gruet maz santer an diferancc / Da abondancc, tr. «faites qu'elle sente le supplice, avancez vite.»
- diferañsañdiferañsañ
v. tr. d. Différencier.
●(1575) M 203-204. Sell diff ho relegou, ho bezyou hep paoues, / Hac oll pan ez ve Franç, bet ne diferances, tr. «Regarde-moi leurs reliques, leurs tombes sans cesse, / Et quand ce serait (du sang) de France, tu ne distinguerais point du tout.»
- diferant .1diferant .1
adj.
(1) Différent.
●(c.1500) Cb 35b. g. cest nom qui a deux cas dissemblablez. si comme tabi / tabo. b. differant e dou cas. ●(1575) M 4-5. Pere en personou cogant / So try fier ha diferant, tr. «Lesquels en personnes assurément / Sont trois réels et distincts.»
(2) Mauvais.
●(1895) GMB 165. pet[it] Trég[uier] ne ket gwel diferañt, tr. «il n'est pas bien mauvais.»
- diferant .2
- diferasion
- diferiñ .1
- diferiñ .2diferiñ .2
voir diferañ
- diferliñ
- diferlinkdiferlink
adj. Débraillé.
●(1723) CHal 60. Diferlinque, tr. «Débraillé, évaillé.» ●(1732) GReg 247b-248a. Débraillé, ée, tr. «Van[netois] diferlincq.» ●(1744) L'Arm 228a. Mameluë, tr. «Effrontadeell-differlinque-caire.» ●(1790) MG 200. penaus é heèll ur vèrh parfæt paréssein diferlinq èl-ce dirac goassèt.
●(1904) DBFV 50a. diferlink, adj., tr. «débraillé, décolleté.» ●(1927) GERI.Ern 103. difarle (et T[régor] L[éon] difurlu, V[annetais] diferle, diferli(n)k) adj., tr. «Débraillé, (poitrine) mal couverte.» ●(1934) BRUS 111. Débraillé, tr. «diferlik.»
- diferlinkañdiferlinkañ
voir diferlinkiñ
- diferlinket / diforlinketdiferlinket / diforlinket
adj.
(1) (en plt de qqn) Dégingandé.
●(1936) IVGA 119. ur mell den bras diforlinket. ●(1972) SLVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, torc'h togn hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...
(2) (en plt de qqc.) Déglingué.
●(1972) SKVT I 136. dor diforlinket trepas un ti don eus an amzer gozh.
- diferlinkiñ / diferlinkañdiferlinkiñ / diferlinkañ
v.
I. V. tr. d.
(1) (marine) Déferler (les voiles).
●(1732) GReg 256a. Deferler, deployer les voiles pour s'en servir, tr. «Van[netois] diferlincqeiñ.»
●(1927) GERI.Ern 103. diferlinka v. a., tr. «déferler, déployer les voiles.»
(2) Débrailler.
●(1723) CHal 60. Diferlinquin, tr. «Débrailler.»
●(1904) DBFV 50a. diferlenkein, v. a., tr. «débrailler.»
(3) Déglinguer, abîmer.
●(1974) SKVT III 17-18. Ken rust all, e oa bet digoret gantañ, war benn a-raok e garr, ar goloennoù houarn tanav, a andore tolzenn ar mekanig-kefluskañ, e riskl d'o diforlinkañ.
II. V. intr. Se débrailler.
●(1927) GERI.Ern 103. V[annetais] diferlinkein, tr. «se débrailler.»
III. V. pron. réfl. En em ziferlinkiñ : se débrailler.
●(1790) MG 200. ha ne hum ziferlinquêheoh quet dirac en dud.
- difermdiferm
adv. (en plt d'une habitation) Ferm-diferm : loué sans arrêt à de différents locataires.
●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) atav eo bet he zi ferm-diferm, tr. «sa maison n'a jamais été louée bien longtemps au même, les locataires n'y font que passer.»
- difermiñ
- difernelliñdifernelliñ
v. tr. Enlever les meilleurs morceaux.
●(1962) EGRH I 56. difernelliñ v., tr. « enlever les meilleurs morceaux,
- difertdifert
adj. Meilleur.
●(1868) FHB 200/350a. Da dad, pehini à oa eur c'havailler, difer deus ma c'hout te.
●(1962) BAHE 32/63. Diseurt = bravoc'h, gwelloc'h. Ger eus Treger vihan ha Gweloù. (…) Implijet e vez da geñveriañ. E Treger vras e vez lavaret «difert» = gwelloc'h. Tud difert. ●(1972) LLMM 150/34. Goude ar bannac'h «piz du»-se, ken difer diouzh an dour-heiz.