Devri

Recherche 'difiz...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de difiz (1) à difizius (6) :
  • difiz
    difiz

    adj. Méfiant.

    ●(17--) EN 1261. huy fad a sou dify, tr. «vous êtes bien défiante.» ●3145. beed bepred defy, tr. «soyez toujours défiant.»

    ●(1962) EGRH I 56. difiz a., tr. « sans confiance. »

  • difiziañs
    difiziañs

    f. Méfiance (?) défiance (?).

    ●(1688) MD I 17. gant eun diffizians ac'hanomp on unan. ●(1732) GReg 256a. Defiance, soupçon, crainte, tr. «Van[netois] difyançz. p. ëu.»

    ●(1854) PSA I 187. cresquein hé difiance.

    ●(1902) MBKJ 185. ar re a c'helfe kaout difizians euz he vadelez. ●(1904) DBFV 50a. difians, f., tr. «défiance.» ●(1907) PERS 147. kaout difizianz ouz Doue. ●(1907) KANngalon Meurzh 343. Lod o devez re a zifizianz. ●(1915) HBPR 63. an Departamant hen doa difizians deuz konsaillerien district Lesneven. ●(1920) AMJV 100. Aotrou 'n eskop Autun en deus atao eun tamik difizians ac'hanoump. ●(1922) EOVD 218. ur merch a zifians. ●(1957) ADBr lxiv 4/453. (An Ospital-Kammfroud) Difiziañs : n. f. – Défiance : difiziañs am-eus en den-ze.

  • difiziañsus
    difiziañsus

    adj. Méfiant.

    ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 160. Guet n'emb-ni é ma difiançus.

  • difiziant
    difiziant

    adj. Méfiant.

    ●(1904) DBFV 50a. difiant, adj., tr. «défiant.» ●(1922) EOVD 264. mar chomamb difiant doh er ré-ral.

  • difiziout
    difiziout

    v.

    I. V. tr. i.

    (1) Difiziout a : se méfier de.

    ●(1839) BSI xii. ezeus abusionou da zifiziout anezo. ●(1860) BAL 89. difiziout eus trugarez Doue, refiziout.

    ●(1915) MMED 362. Ursul a oue difiziet anezi da genta, ha da c'houde taolet er prizoun.

    (2) Difiziout e : se méfier de.

    ●(c.1894) IJB.ms I 37. Oh ! deut atao ne bakoc'h ket ac'hanoun me ken rac me a zifficho enoc'h er vech all.

    II. V. tr. d. Défier, braver.

    ●(1659) SCger 142b. diffiziout, tr. «desfier.»

    ●(1872) ROU 76b. Braver, tr. «Diffiout.»

    III. V. pron. réfl. En em zifiziout.

    (1) Désespérer.

    ●(17--) ST 24. Ret eo kemer kalon, n'en em zifiziet ket, tr. «il faut prendre courage, ne désespérez point.»

    (2) Se défier.

    ●(1659) SC 102. oc'h en em diffiziout ahanoc'h oc'h vnan.

    ●(1904) DBFV 50a. hum zifieien, hum zefieien, v. pron., tr. «se défier.»

  • difizius
    difizius

    adj. Méfiant.

    ●(1872) ROU 80a. Défiant, tr. «Difiziuz.» ●(1872) GAM 8. Eur suner arc'hant ! a lavaro, marteze, unan bennag difiziuz en ho touez.

    ●(1904) DBFV 50a. difius, adj., tr. «défiant.» ●(1911) RIBR 28. Tostaat a eure difizius.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...