Devri

Recherche 'difrae...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de difrae-1 (1) à difraezh (10) :
  • difrae .1
    difrae .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith. (en plt de qqn)

    (1) Bout difrae : être expéditif.

    ●(1838) OVD 146. Bout-zou quêmb hilleih étré éhuéhein doh é affærieu hag hum néhancein a gaus dehai, étré bout diffrai hag hum bressein.

    ●(1922) EOVD 150. Be zou un diforh bras étré éùéhein én aférieu hag hum néhansein geté, étré bout difré ha monet get her.

    (2) Ober difrae : se hâter.

    ●(1557) B I 43. Ha huy ray diffrae, pa ho paeaff, tr. «Et vous ferez diligence, puisque je vous paie.» ●44. Ny a ray diffrae, pan paet, tr. «nous nous dépêcherons puisque vous payez.»

    ●(c.1825-1830) AJC 2302. par voelen or difre.

    (3) Chom difrae = (?).

    ●(1912) MMPM 51. En eun taol an dersien a gwez, ar plac'h a jom difre, he spered a zigor tam ha tam.

    B. Épith.

    (1) (en plt de qqn) Expéditif.

    ●(1909) BROU 224. (Eusa) Expéditif, tr. «Subjectivement : Eun den difré eo.»

    (2) (en plt de qqc.) Expéditif.

    ●(1909) BROU 224. (Eusa) Expéditif, tr. «objectivement : Labour zifré.» ●(1913) FHAB Ebrel 325. Ober labour difre, bresa labour, evel ma lavarent, n'ez ae ket d'ezo tamm bet. ●(1995) BRYV I 151. (Milizag) eun overenn zifre.

    II. Adv.

    (1) Vite, rapidement.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 68. Groeit e oé bet diffré aveit laquat ol hun treu én ou bague-ind.

    ●(1904) DBFV 50b. difré, adv., tr. «vite, rapidement.» ●(1915) KANNgwital 156/83. evit ober difre ar pez a ioa da ober. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. ha mont evel-se difrae gant an dourna e-serr dizilha mat an eost.

    (2) Diwar zifrae : le plus vite possible.

    ●(1957) AMAH 12. kas an holl vagad da Vailly diwar zifrae.

  • difrae .2
    difrae .2

    m. –où

    (1) Hâte, célérité, diligence.

    ●(1732) GReg 289a. Diligence, tr. «difræ.» ●(1744) L'Arm 149a. Expedition, tr. «Diffrai. m.»

    ●(1838) OVD 146. En Æled e laboure eit hur salvedigueah guet en ol sourci ha diffrai a béré é mant capable. (…) guet en ol diffrai necessér. ●(1862) BSH 99. Ny a ray pep difræ vit dont d'ho diguemer. ●(1876) TDE.BF 125a. Difre, s. m., tr. «promptitude.»

    ●(1904) DBFV 50b. difré, m. pl. eu, tr. «prompte expédition, promptitude.» ●(1909) FHAB Meurzh 92. evel eun neizad merrien pa deu eol mae, a zo ennhi filbouch ha difre. ●(1931) GUBI 205. Er vugulion santél é kours avertiset / Um dennas get difré.

    (2) Sevel difrae en ub. =

    ●(1908) FHAB Meurzh 95. Re ar broiou all, jalous outo, a zao difre enno.

    (3) Ober e zifrae : se préparer.

    ●(17--) EN 467. Groed o tifre, otro, aried pa gered.

    (4) [au plur.] Préparatifs.

    ●(1962) GERV 32. Ar vrud eus an difrêou-se. ●58. e-ser pleustri gant e zifreou.

  • difrae .3
    difrae .3

    voir difraeañ

  • difraeaat
    difraeaat

    v. tr. d. Faciliter.

    ●(1867) FHB 115/81a. scanvat ha difreat he labour.

  • difraeañ / difraeiñ / difrae
    difraeañ / difraeiñ / difrae

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) = (?) S'occuper de, débrouiller (?).

    ●(1904) BMSB 53. Marsian, gouarner Nikodemi, a zo e-unan o tifraëa an afferiou euz ar vro. ●(1915) LILH 23 a Wengolo. Louis e zeli anaout tud (…) hag e hellehè difré aférieu hou mam.

    (2) Faire (qqc.) rapidement, expédier.

    ●(c.1718) M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms ii. Il a fait son affaire en un tourne main, tr. «groeit endes é affer' en ur ber rebours, difreet endes bean é labour, é affer'.» ●(1732) GReg 289a. Diligenter, se diligenter, tr. «Difræa. pr. difræët.»

    ●(1876) TDE.BF 125a. Difre, v. n. V[annetais]., tr. «Se hâter.»

    (3) Se hâter, se dépêcher.

    ●(1876) TDE.BF 125a. Difre, v. n. V[annetais]., tr. «Se hâter.»

    ●(1957) BRUD 2/42. Esoh, avad, e oa he spered evid an derhent hag an hast da weled hoaz dremm garet he mab, a-barz ma vije douget d’ar bez, a roe nerz dei da zifrea ar gwellika ma helle.

    (4) Difraeañ ub. : entretenir, défrayer qqn.

    ●(1879) GDI 127. en tadeu ha mameu paressus péré ne vennant quet labourat de zifraiein ou fameil ha de bourvæein dehi en necessær.

    ●(1904) DBFV 50b. difréein, v. a., tr. «entretenir, défrayer.»

    (5) Difraeañ ub. diouzh udb. : débarrasser qqn de qqc.

    ●(1838) OVD 203. nen dès nameit er garanté (…) e elle ou diffréein net doh er goal inclination ou dès de jugein èl-cé.

    II. V. intr.

    (1) Se dépêcher de.

    ●(1659) SCger 10a. auanger, tr. «diffre. p. eet.» ●65b. haster, tr. «diffre.» ●(1744) L'Arm 149a. Expeditif, tr. «A ziffrai.» ●(17--) BSbi 1567. difréamb querhet.

    ●(1904) DBFV 50b. difré, –ein, v. n., tr. «dépêcher, agir diligemment.» ●difréet dichen, tr. «hâtez-vous de descendre.»

    (2) Difreañ da : se dépêcher de.

    ●(1861) BSJ 239. ind e ziffraias bean mad d'achihue Jesus. ●311. Diffréhamb enta d'hum gonvertissein.

    (3) = (?).

    ●(1575) M 1426. Hac an re maru neuse, ez diffre areou, tr. «Et des morts alors se détachent les linceuls (?).»

    III. V. pron. réfl. En em zifraeañ.

    (1) Se débattre, se démener.

    ●(1872) GAM 5. en em zifraoia evel eun erouant en eur pinsin.

    (2) En em zifreañ da =

    ●(1856) GRD 110. en hani hum ziffré de zonnèt de vout pinhuiq n'en dé quet dibéh dirac Doué.

    (3) En em zifraeañ diouzh, ag. ub., udb. : se débarrasser de qqn, de qqc.

    ●(17--) TE 157. Er Profæt e assaias hum zifræein ag er gomission-ze. ●215. hum zifræein a-zoh é servitour. ●(17--) VO 75. chonge e zai deign deja hum zifræein a zoh-t'ou, ha monét d'em fantasi, tr. (GMB 166) «me débarrasser de lui.»

    ●(1838) OVD 57. perac enta ne ellehemb-ni ehué hum zifréein a hur goal inclinationeu.

    ●(1904) DBFV 50b. hum zifréein, tr. «se débarrasser (a zoh, de).»

  • difraeapl
    difraeapl

    adj. Rapide, expéditif, diligent.

    ●(1732) GReg 289a. Diligent, ente, tr. «Van[netois] difræabl.» ●386a. Expeditif, ive, qui fait vite, tr. «Van[netois] difræapl.» ●(1744) L'Arm 149a. Expeditif, tr. «Diffraiable.»

    ●(1839) BESquil 131. sourcius, diffraiable, ferme ha courajus a pe oé requis bout.

    ●(1904) DBFV 50b. difréabl, adj., tr. «qui se dépêche, expéditif, diligent, actif.»

  • difraeiñ
    difraeiñ

    voir difraeañ

  • difraeus
    difraeus

    adj. Rapide, expéditif, diligent.

    ●(1732) GReg 289a. Diligent, ente, tr. «Difræus.» ●386a. Expeditif, ive, qui fait vite, tr. «difræus.»

    ●(1856) GRD 287. Mam maleurus, na diffréusset oh-hui de lacat é spered hou merh en hoant de bligein d'er bed ! ●(1877) BSA 791. Ar mud-se a ioa ken difreuz ma iea atao araoc ar re all, petra benac m'oa dall.

    ●(1900) KEBR 9. Eur vatez difreüz, tr. « Une servante expéditive ». ●(1904) DBFV 50b. difréus, adj., tr. «qui se dépêche, expéditif, diligent, actif.»

  • difraez
    difraez

    adj.

    (1) Adj. =

    ●(1936) BREI 440/2d. ken difrêz ha ken ampledus ha ma'z eo.

    (2) Adv. =

    ●(1914) LSAV 111. digemeret difraez.

  • difraezh
    difraezh

    adj. Indistinct.

    ●(1889) ISV 410. eur vouez groz ha difreaz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...