Recherche 'diframm...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de diframm-1 (1) à diframmlaeret (8) :- diframm .1
- diframm .2diframm .2
m.
I. (en plt de tissu, essentiellement)
(1) Arrachement.
●(1732) GReg 52a. Arrachement, action d’arracher, tr. «Diframm.»
●(1876) TDE.BF 125a. Diframm, s. m., tr. «Disjonction, arrachement.»
●(1914) DFBP 21b. arrachement, tr. «Diframm.» ●(1962) EGRH I 56. diframm m., tr. « cassure, déchirure, arrachement. »
(2) Morceau enlevé.
●(1962) EGRH I 56. diframm m., tr. « morceau enlevé. »
(3) Mont e diframm : partir en lambeaux.
●(1866) FHB 93/324a. he c’hoz-tammou dilliad a ieaz e diffram.
II. sens fig.
(1) Agitation.
●(1960) BLBR 124/24. eno oa eun diframm seurt ’m boa gwelet biskoaz. ●M’ho pije gwelet pegement a ziframm hag a reuz.
(2) Déchirement, arrachement (au moral).
●(1914) FHAB Ebrel 104. eun diframm eo evidon o dilezel.
(3) Accroc à la réputation de qqn.
●(1867) FHB 119/119a. eun difram bennag a gavet da ober e sae pep unan.
(4) (plt de la mort) Arrachement.
●(1867) MGK 66. ho c’haloun o strakal / Gant diframm ar marv-ien o labourat ho c’hik.
III. Loc. interj. [incise en fin d’énoncé] Un diframm : incroyable.
●(1935) BREI 395/3b. du-dall an noz ha yen, eun diframm !
IV. Ober un diframm da sae ub. : voir sae.
- diframmadenndiframmadenn
f. –où Déchirement.
●(1906-1907) EVENnot 20. (Priel) Diframmadenno em euz en em estomak ken em meuz c'hoant da grial, tr. «déchirements, douleurs diffuses.»
- diframmadur
- diframmañdiframmañ
v.
I. V. tr. d.
A.
(1) Arracher, retirer avec violence.
●(1659) SCger 9a. arracher, tr. «diframa.» ●118b. tirer par force, tr. «difframa.» ●142b. difframa, tr. «oster par force.» ●(1732) GReg 52a. Arracher, separer, tirer avec effort, tr. «Diframma. pr. diframmet.»
●(1835) PHG 25. pa diframmas ar vourrevien he dilad divoarnean. ●(1850) MOY 266. Me a zifframmo gant joa dirazoc'h va dillat. ●(1876) TDE.BF 125a. Diframma, v. a., tr. «Arracher, disjoindre.»
●(1904) SKRS I 159. buhan-buhan ar golo a zo diframmet kuit. ●(1911) BUAZperrot 130. Ar pried, a ziframme an tamm eus genou he fried. ●792. hag e reas diframma o daoulagad ha trouc'ha o daouarn. ●(1919) TOBB 79. Goude e velan unan o tiframma an dor hag oc'h entreal.
(2) Déjoindre.
●(1732) GReg 259b. Dejoindre, tr. «diframma. pr. diframmet.» ●279a. Desunir, separer ce qui est joint ensemble, tr. «diframma.»
(3) Dépecer.
●(1838-1866) PRO.tj 173. Gant ar chass eo diframet.
(4) Diframmañ a-bezhioù : mettre en pièces.
●(1792) BD 3335. diframet veet abesio, tr. «Vous serez mis en pièces.»
B. sens fig.
(1) Faire un accroc à la réputation de qqn.
●(1925) FHAB Mezheven 228. diframma o nesa.
(2) Arracher (qqn) d'une foule, etc.
●(1907) PERS 224. he ziframma, koulz lavaret, a douez an dud. ●(1911) BUAZperrot 44. e ziframma eus a dre daouarn o enebourien.
(3) Ôter, enlever.
●(1911) BUAZperrot 92. Netra (…) ne ziframmo ac'hanout eus va memor.
(4) (en plt de la mort) Diframmañ digant : arracher à.
●(1900) MSJO 240. Doue ne zifen ket keuzi na voela d'an dud a ves diframet diganeomp gant ar maro.
(5) Diframmañ e vuhez digant ub. : ôter la vie à qqn.
●(1911) BUAZperrot 80. an hini a glaske diframma e vuez digant o mab.
II. V. intr.
(1) Sortir, s'extirper.
●(1882) BAR 263. an tan flamm a ziframe euz a gorf an den-ze.
(2) Sortir de ce qui maintient.
●(1869) SAG 139. Samson eta a lakeaz he ziou vreac'h e kroaz evit orjellat stard an daou biler, a ziframaz gant han.
III. V. pron. réfl. En em ziframmañ.
(1) En em ziframmañ a, eus : s'arracher de.
●(1854) MMM 107. ene ar paour qeas Ferdinand, beyet a grimou, a en em ziframas eus ar c'horf flêrius-se.
●(1902) PIGO I 51. a esae en em diframman a zivrec'h ar c'horf maro.
(2) En em ziframmañ diouzh : se débarrasser de.
●(1925) FHAB Meurzh 91. Biskoaz abaoe m'eman Breiz nasket gant ar Revolusion, n'he doa bet tu, evel hirio, d'en em ziframma diouz he ereou.
IV. Diframmañ gloan ha pitrouilhez digant ub. : voir gloan.
- diframmer
- diframmidigezhdiframmidigezh
f. Arrachement.
●(1732) GReg 52a. Arrachement, action d'arracher, tr. «diframmidiguez.»
- diframmlaeret