Devri

Recherche 'difreuz...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de difreuz-1 (1) à difreuzan (6) :
  • difreuz .1
    difreuz .1

    adj.

    (1) (Chemin) non accidenté.

    (1876) TDE.BF 125a. Difreuz, adj., tr. «Ce mot se dit d'un chemin commode.» ●(1890) MOA 111b. Chemin aisé, tr. «hent kompez, – hent difreuz

    (2) Sans dommage, intact.

    (1931) VALL 227b. Sans dommage, tr. «difreuz

    (3) (Personne) qui ne déchire pas ses vêtements.

    (1876) TDE.BF 125a. Difreuz, adj., tr. «Ce mot se dit d'un enfant qui a soin de ses vêtements.»

    (1931) VALL 780b. (enfant, etc.) qui ne déchire pas ses vêtements, tr. «difreuz

    (4) (Terre) facile à labourer.

    (1876) TDE.BF 125a. Difreuz, adj., tr. «Ce mot se dit d'une terre facile à labourer.»

  • difreuz .2
    difreuz .2

    m. –ioù Brèche dans un siège.

    (1732) GReg 116b. Breche faite par violence, tr. «difreuz. p. difreuzyou.» ●Faire une brèche dans une muraille de Ville assiegée, tr. «Ober un difreuz ê muryou-kær.»

    (1931) VALL 81a. Brèche (…) dans un siège, tr. «difreuz m.»

  • difreuz .3
    difreuz .3

    adj. Freuz-difreuz : qui ravage.

    (1931) VALL 625a. freuz-difreuz, adj., tr. «qui ravage.»

  • difreuz .4
    difreuz .4

    m. Freuz-difreuz : ravage, saccage.

    (1911) BUAZperrot 860. En amzer-ze, an Arianed, harpet gant an impalaër Konstans, a ioa eur freuz-difreuz ganto dre ar bed kristen. ●(1931) VALL 625a. Ravage, tr. «freuz-difreuz.» ●(1938) FHAB Genver 26. Pa strakas ar brezel ha pa oa ar freuz-difreuz dre holl. ●(1981) ANTR 10. lezel al lapined da ober o freuz-difreuz er parkadou ed hag er parkadou boued-chatal.

  • difreuzadur
    difreuzadur

    m. –ioù Brèche dans un siège.

    (1732) GReg 116b. Breche faite par violence, tr. «difreuzadur

    (1931) VALL 81a. Brèche (…) dans un siège, tr. «difreuzadur m.»

  • difreuzañ
    difreuzañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Déchirer.

    (1732) GReg 828a. Rompre en plusieurs pièces, tr. «difreuza. difroëza. ppr. et. Van[netois] difreheiñ.» ●(17--) EN 3407. difreused ma bigas.

    (1835) AMV 95. ar speret infernal a antreas enni hac a zifrese e intraillou. ●(1846) DGG 385. Ar Yuzevien, goude beza græt un drouc-bennac, pe gollet unan-bennac eus o c'hærent, a zifreuze o dillad. ●(1857) HTB 146. Ar vreac'h hen difoa oll difrezet.

    (2) Dépecer, démolir.

    (1732) GReg 233b. Crever, rompre, ouvrir avec effort, tr. «difreuza. pr. difreuzet. Van[netois] difreheiñ. pr. et

    (1835) AMV 100. lêzit anezo [an tigret hac al leonet] d'am difreza.

    (1902) PIGO I 75. Difreuzet e oe an dorchen goz. ●(1904) DBFV 50b. difrehein, v. a., tr. «crever, rompre.» ●(1920) FHAB Genver 194. Ped blavez a vezo ezom da gompezi pez zo bet difreuzet ?

    ►absol.

    (1878) EKG II 278. kaer o devoue freuza ha difreuza (...) ne gafchont netra. ●(1896) LZBt Mae 33. Pennoz difrezo ha dizober ?

    (3) Défaire (un lit, un paquet, etc.)

    (1854) MMM 295. un danten savet dioc'h ar mintin ha difreuset dioc'h an nos.

    (1902) PIGO I 75. 79. ar gwele na oa ket bet difreuzet. ●(1908) PIGO ii 33. 'c'h an da zifreuzan ar c'haridennou hag ar berniou douar-gô. ●(1909) TOJA 21. o tifreuzan ar pakad.

    B. sens fig.

    (1) Arracher (un marché).

    (1896) LZBt Meurzh 13. Ar marc'had-man memez tra c'heller difresa 'nehan.

    (2) Désunir.

    (1908) PIGO ii 120. e holl spered a lakas da zifreuzan karante Kevarek ha Janig koant.

    (3) Abîmer, esquinter, nuire à.

    (1834) SIM 117. Ar pez a blich d'ar guinou, a zifres alies an estomac.

    II. V. pron. réfl. En em zifreuzañ : s'épuiser.

    (1834) SIM 204. en em zifreza ra evit tenna ar spern, hac e coll ar blijadur da zastum ar fleur.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...