Devri

Recherche 'difri...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de difri (1) à difrizin (9) :
  • difri
    difri

    adj. Sans nez.

    (1732) GReg 656a. Qui n'a point de nez, tr. «Difry

    (1876) TDE.BF 125a. Difri, adj., tr. «sans nez de naissance.»

    (1962) EGRH I 56. difri a., tr. « sans nez. »

  • difriet
    difriet

    adj. Qui a perdu son nez ; à qui on a ôté le nez.

    (1732) GReg 656a. Qui a perdu le nez, ou à qui on l'a coupé, tr. «Difryet

    (1876) TDE.BF 125a. Difriet, adj., tr. «Qui a perdu son nez par accident.»

    (1902) PIGO I 181. Ar merc'hed a boac'haz anean ter a oa difriet.

    ►[empl. comme subst.]

    (1838-1866) PRO.tj 191. Iannic an difriet.

  • difrigas
    difrigas

    adj. Qui n'est pas fatigant.

    (1922) FHAB Mae 136. o vont er c'hêriou da glask plasou difrigas d'ar c'horf ha talvoudus d'ar yalc'h.

  • difrink
    difrink

    adj. Qui ne remue pas.

    (1900) KAKE 250. C'houi jommo difrink e'n ho kaouet.

  • difrinkañ
    difrinkañ

    v. intr.

    (1) Se débattre, remuer.

    (1902) PIGO I 181. ar loen a zifrinke. ●214. Petra gav d'ac'h deuz ma chas ? laka e ouveont difrinkal ? ●(1925) FHAB Meurzh 95. dre ma tifrink ar pôtr, o klask kaout troad.

    (2) Loc. verb. Frinkañ ha difrinkañ : ne pas cesser de se débattre, de remuer.

    (1869) KTB.ms 14 p 22. ha kerkent e frinkas hag e tifrinkas kement ha kement ma tirogas ma davanjer.

  • difripon
    difripon

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Insolent.

    (1908) PIGO ii 38. eur Parizian bennak difripon. ●107. Eul laer difripon. ●(1935) ANTO 83. Gwill a oa eur paotr difripon. Ne selle ket berr. Gouzout a rae mala groz.

    (2) (en plt d'un travail) Bâclé.

    (1909) TOJA 34. eun tam labour difripon, eun tam labour ha n'eo na brao na mat !

    II. Adv.

    (1) Insolemment.

    (1936) BREI 457/2a. o welet pegen difripon e kôzee an ostiz.

    (2) Mal (nourri).

    (18--) TVG 3. Mes eno e voan conduet ha mag'et difripon, / Gant bara brên, souben dour, coc'h qi, qignen, ognon.

  • difritañ
    difritañ

    v. tr. d. (cuisine) Vider (le poisson).

    (1909) BROU 224. (Eusa) Difréta, tr. «Vider et nettoyer le poisson.» ●(1927) GERI.Ern 105. difrita v. a., tr. «Vider, nettoyer (un poisson).»

  • difrizañ / difriziñ
    difrizañ / difriziñ

    v. tr. d. Défriser.

    (1744) L'Arm 433a. Défriser, tr. «Difrizein

    (1904) DBFV 50b. difrizein, v. a., tr. «défriser.» ●(1914) DFBP 82b. défriser, tr. «Difriza

  • difriziñ
    difriziñ

    voir difrizañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...