Recherche 'digant...' : 3 mots trouvés

• digant
  digant

  prép.

  (1) De.

  ●(1499) Ca 62a. Digant. g. de. ●(c. 1501) Donoet 17-13. ate, diguenide, tr. « ate, par toi »

  ●(1847) FVR 166. bean eou eur ro diant Doue.

  (2) D'avec.

  ●(1612) Cnf 29a. reueliff nep secret cleuet digant vn den arall. ●45b. An heny à pren digant an ezomec è eth.

  ●(1710) IN I 397. ec'his ur gouan calet eo, peini a lam he oll guenet digat an douar. ●(1732) GReg 314b. Il nous a échapé, tr. «Achapet eo digueneomp. achapet eo quyt diganeomp.» ●(1752) BS 17. tennet vezo diguenet ar sclerigen. ●(1792) BD 1232-1233. ma calon aso glacharet / Pan doch diguenemp dessedet, tr. «Mon cœur est affligé / Puisque vous nous avez quitté.» ●(17--) SP I 29. Hep sicour dianec'h.

  ●(1862) BSH 69. Vit cavet digane êno eul louncquaden. ●(1888) SBI II 134. Digant unan ar vêleienn, tr. «De l'un quelconque des prêtres.»

  ●(1905) ALLO 39. Hanter kant lur evit mezer / A glaskan diganed, straner.

  (3) [avec le v. «goulenn»] À.

  ●(1612) Cnf 27a. ha da goulen digantaff, pe-rac ez edoc'h-huy aman. ●(1621) Mc 84. autreit diff an pez á goullennaff digueneoch.

  ●(c.1680) NG 195. Deguet Joseph e voy goulenet. ●537-538. E goulen deguet Doué / Vangeancë ol ahanamp. ●(1752) BS 17. Petra c'houlennit-u diguenê, va Doue ? ●(17--) EN.ap 35. dre sé e houllenan diannach compagnonnes, tr. «aussi je vous demande, compagnie.»

  ●(1847) FVR 166. red eou eta hen goulenn diant-han dre ar iun, ar beden hag ann aluzon. ●(1852) MML 36. hag e c'houl dian'hîn. ●(1877) EKG I 9. goulennet diganthan ar memes tra. ●(1884) BUZmorvan 1. Ne c'houlennann diganez nemed eunn dra.

  ●(1900) MSJO 23-24. Doue a c'houlen daganen. ●(1934) PONT 23. ar pez a c'houlenn diganto.

  ►[form. conju.]

  S1 diganin

  ●(1752) BS 17. diguenê.

  ●(1852) MML 36. dian'hîn. ●(1862) BSH 69. digane.

  ●(1900) MSJO 23-24. daganen.

  S2 diganit / diganide / diganez

  ●(c. 1501) Donoet 17-13. diguenide.

  ●(1752) BS 17. diguenet.

  ●(1884) BUZmorvan 1. diganez.

  ●(1905) ALLO 39. diganed.

  S3m digantañ

  ●(1612) Cnf 27a. digantaff. ●(1621) Mc 59. digantaff.

  ●(1847) FVR 166. diant-han. ●(1877) EKG I 9. diganthan.

  S3f diganti

  P1 diganimp / diganeomp

  ●(1732) GReg 314b. digueneomp. diganeomp. ●(1792) BD 1233. diguenemp.

  P2 diganeoc'h

  ●(1621) Mc 84. digueneoch.

  ●(17--) SP I 29. dianec'h. ●(17--) EN.ap 35. diannach.

  P3 diganto

  ●(1934) PONT 23. diganto.

• digantaj
  digantaj

  m. Rognage.

  ●(1950) ANTK 76. Uzul ha digantaj voneiz.

• digantañ
  digantañ

  v. tr. d. Rogner (des pièces).

  ●(1950) ANTK 76. Neb a brest war uzul hag a zigant skoejoù.