Devri

Recherche 'digef...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de digef (1) à digeflusk (3) :
  • digef
    digef

    adj.

    (1) Sans tige.

    ●(1962) EGRH I 57. digef a., tr. « sans tige. »

    (2) Sans tronc.

    ●(1962) EGRH I 57. digef a., tr. « sans tronc. »

  • digefiañ
    digefiañ

    v. tr. d. Décaisser.

    ●(1914) DFBP 78a. décaisser, tr. «Digefia.»

  • digeflusk
    digeflusk

    adj.

    (1) Immobile.

    ●(c.1500) Cb [diqueulusq]. g. non meu id est non motus. b. diqueulusq.

    ●(1732) GReg 808a. Un corps qui est dans le repos, tr. «un dra diguefflusq.»

    ●(1847) FVR 250. Pa welaz an holl war ho daoulin, o kana meuleudiou da Virabeau, hen, soun ha digeflusk, a griaz a vouez huel : Idolatriach, idolatriach eo kement-ma ? ●(1876) TDE.BF 126b. Digeflusk, adj., tr. «Immobile, stable.» ●(1877) EKG i 184. Mez hen, digeflusk ha sounn evel eur peul, a grie atao : – Idolatriach ! idolatriach !

    (2) Ferme.

    ●(1847) FVR ii. kalz hag a choumaz digeflusk ebarz ar Feiz.

    (3) Bezañ digeflusk ouzh ub. : être ferme avec qqn.

    ●(1926) FHAB Du 434. ma vez mat ouz he zud, sioul e-kenver he gwaz, digeflusk ouz he bugale, habask ouz he anevaled, ha kempenn war bep tra.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...