Devri

Recherche 'digoup...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de digoup (1) à digoupin-digoup (4) :
  • digoup
    digoup

    voir digoupiñ

  • digoupapl
    digoupapl

    adj. Non coupable.

    (1907) BOBL 09 février 124/2e. Jean Chales, ar galeour digoupabl.

  • digoupet
    digoupet

    adj. =

    (1869) FHB 225/123b. a vez kaerroc'h kinklet, muioc'h digopet en ho gwisk.

  • digoupiñ / digoup
    digoupiñ / digoup

    v. intr.

    (1) Surjir.

    (1896) HIS 58. digoup e hras ur vañden lèron én arben dehé. ●72. é tigoup un dén ital en nor. ●87. er stiren ou doé guélet én ou bro, e zigoup a neúé dirag ou deulegad. ●(1896) HISger 1. Digoupein, tr. «arriver, apparaître brusquement.»

    (1904) DBFV 52a. digoup, digoupein, v. n., tr. «apparaître brusquement, déboucher, survenir.» ●(1905) LZBg Gwengolo 224. Digoupein e hrant a ioh étal dor er mision eit goulen en alézon. ●234. Digoup e hra préhésion er gouh anpeleuréz. ●(1927) GERI.Ern 101. digoup, digoupein V[annetais] v. n., tr. «Apparaître brusquement.»

    (2) Digoupiñ àr ub. : surprendre qqn.

    (1896) HIS 49. unañ a soudarded David e zigoupas ar nehoñ.

    (3) (agriculture) Lever de terre, poindre.

    (1896) HIS 103-104. lod ag é had (...) digoup e hra ag en doar.

    (1904) DBFV 52a. digoup ag en doar, tr. «lever de terre, parl. de la semence.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...