Devri

Recherche 'digriz...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de digriz (1) à digrizin (6) :
  • digriz
    digriz

    adj. (cuisine) À peine cuit, bleu.

    (1909) BROU 224. (Eusa) Ar c’hik-mañ n’e ket digriz, se dit par exemple d’un bifteck saignant.

  • digrizañ / digriziñ
    digrizañ / digriziñ

    v. tr. d.

    (1) Décruer, décreuser (le fil écru).

    (1904) DBFV 52b. digriein, v. a., tr. «décruer (le fil écru).» ●(1914) DFBP 81b. décruer, tr. «Digriza

    (2) Dégrossir.

    (1931) VALL 194a. Dégrossir, tr. «digriza T[régor] digriañ

    ►sens fig., absol.

    (1872) ROU 80b. Une première retraite ne fait que dégrossir, tr. «Ar retred kenta ne ra nemet digriza

    (3) (agriculture) Battre (le blé) une première fois.

    (1904) DBFV 52b. digriein, v. a., tr. «battre une première fois (le blé).» ●(1939) RIBA 124. é tigriein ur bann guénih.

    (4) Adoucir, attendrir, rendre moins cruel.

    (1825) COSp 153. de zigrïein en huerhuonni ag er vuhé-man. ●(1868) FHB 199/337b. Ar babet a labouraz epad meur a gant vloaz evit digriza an dud calet-ze. ●(1870) FHB 298/289a. digriza ar bed. ●(1872) ROU 77b. Civiliser un peuple, tr. «Digriza ur vroad tud.» ●(1880) SAB 108. teneraat, digriza ar galon-ma !

    (5) Chauffer légèrement, dégourdir (un liquide).

    (1895) GMB 168. digriañ gwin, faire chauffer un peu le vin, pet[it] Trég[uier].

    (1931) VALL 193b. Dégourdir un liquide, tr. «digriza (T[régor] digriañ).» ●(1962) EGRH I 58. digrizañ v., tr. « chauffer légèrement. »

    (6) (cuisine) Cuire peu.

    (1957) HYZH 12/20. (Sant-Ivi) Digrizañ v. gwan ha v. tre : bezañ etre kriz ha poazh ; hanter-boazhañ. «An tan-se ne vo ket pell o tigrizañ an avaloù-douar.» ●(1962) EGRH I 58. digrizañ v., tr. « cuire. »

    (7) Dérider (le front).

    (1907) VBFV.fb 29a. dérider, tr. «digrisein (en tal).»

    (8) Polir, débrutir.

    (1872) ROU 96a. Polir, tr. «digriza

    (9) Apprivoiser.

    (1931) VALL 32b. Apprivoiser, tr. «digriza

  • digrizet
    digrizet

    adj.

    (1) (cuisine) Peu cuit.

    (1908) KMAF 61. Pa vo digriet-mad. ●(1910) MAKE 97. ar c'hig n'edo ket c'hoaz digriet. ●(1955) STBJ 77. Kerkent ha digrizet ha kemeret eun tammig liou gant o skant. ●(1957) HYZH 12/20. (Sant-Ivi) Digrizañ v. gwan ha v. tre : bezañ etre kriz ha poazh ; hanter-boazhañ. «An avaloù-douar zo digrizet.» ●(1977) PBDZ 776. (Douarnenez) digrizet, tr. «viande que l'on a passée légèrement au feu, qui commence juste à cuire.»

    (2) Chauffé légèrement.

    (1977) PBDZ 776. (Douarnenez) digrizet, tr. «eau un peu réchauffée.»

    (3) (agriculture) Battu une première fois.

    (1897) EST 34. Kent pêl el lériad e zou rah digriet. ●(c.1897) GUN.dihu 146/317. dré hir labourat, kent pèl er bann abéh, / E zou bet digriet ha rah dornet ur huéh.

  • digrizh / dic'hrizh
    digrizh / dic'hrizh

    adj. & adv.

    (1) Attr./Épith. Cruel.

    (1906) MSTR 21. A pa zeo ken digriz doueou an taoliou meïn / D’ezho, gant Taliezin, ni hirio a dro kein ! ●28. Guelet e dad digriz, gant ar memez kountel / M’hen deuz dija ganthi dic’hoadet pemp buguel. ●29. e lidou digriz.

    (2) Adv. Rudement, très activement.

    (1530) J 78b. Quycit ef diglys (variante : dielys) a tiz bras / A hast hac astir (variante : astirv) ha diablas / Da ty Cayphas gant lastez, tr. Ernault (M p. 223note 10) « Menez-le rudement, en grande hâte, qu’on se hâte, qu’on se remue, qu’on le mêne chez Caïphe avec mépris. » ●(1575) M 2513. Breman en hynchou stryz : peur digruiz ez scuizomp, tr. «Maintenant, dans des chemins étroits très pénibles nous nous fatiguons.»

  • digrizhiadur / dic'hrizhiadur
    digrizhiadur / dic'hrizhiadur

    m. Action d’ôter l’aigreur de qque chose ; action de cueillir des grappes de raisin pour faire du verjus.

    (c.1500) Cb 62-63. diegraff. g. desenaigrir. l. exacerbo / as. gal. ou cest cueillir grapes de veriut. bri. trouchaff grapou verius. Inde exacerbatio / onis. b. digryziadur.

  • digriziñ
    digriziñ

    voir digrizañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...