Recherche 'digriz...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de digriz (1) à digrizin (6) :- digrizdigriz
adj. (cuisine) À peine cuit, bleu.
●(1909) BROU 224. (Eusa) Ar c’hik-mañ n’e ket digriz, se dit par exemple d’un bifteck saignant.
- digrizañ / digriziñdigrizañ / digriziñ
v. tr. d.
(1) Décruer, décreuser (le fil écru).
●(1904) DBFV 52b. digriein, v. a., tr. «décruer (le fil écru).» ●(1914) DFBP 81b. décruer, tr. «Digriza.»
(2) Dégrossir.
●(1931) VALL 194a. Dégrossir, tr. «digriza T[régor] digriañ.»
►sens fig., absol.
●(1872) ROU 80b. Une première retraite ne fait que dégrossir, tr. «Ar retred kenta ne ra nemet digriza.»
(3) (agriculture) Battre (le blé) une première fois.
●(1904) DBFV 52b. digriein, v. a., tr. «battre une première fois (le blé).» ●(1939) RIBA 124. é tigriein ur bann guénih.
(4) Adoucir, attendrir, rendre moins cruel.
●(1825) COSp 153. de zigrïein en huerhuonni ag er vuhé-man. ●(1868) FHB 199/337b. Ar babet a labouraz epad meur a gant vloaz evit digriza an dud calet-ze. ●(1870) FHB 298/289a. digriza ar bed. ●(1872) ROU 77b. Civiliser un peuple, tr. «Digriza ur vroad tud.» ●(1880) SAB 108. teneraat, digriza ar galon-ma !
(5) Chauffer légèrement, dégourdir (un liquide).
●(1895) GMB 168. digriañ gwin, faire chauffer un peu le vin, pet[it] Trég[uier].
●(1931) VALL 193b. Dégourdir un liquide, tr. «digriza (T[régor] digriañ).» ●(1962) EGRH I 58. digrizañ v., tr. « chauffer légèrement. »
(6) (cuisine) Cuire peu.
●(1957) HYZH 12/20. (Sant-Ivi) Digrizañ v. gwan ha v. tre : bezañ etre kriz ha poazh ; hanter-boazhañ. «An tan-se ne vo ket pell o tigrizañ an avaloù-douar.» ●(1962) EGRH I 58. digrizañ v., tr. « cuire. »
(7) Dérider (le front).
●(1907) VBFV.fb 29a. dérider, tr. «digrisein (en tal).»
(8) Polir, débrutir.
●(1872) ROU 96a. Polir, tr. «digriza.»
(9) Apprivoiser.
●(1931) VALL 32b. Apprivoiser, tr. «digriza.»
- digrizetdigrizet
adj.
(1) (cuisine) Peu cuit.
●(1908) KMAF 61. Pa vo digriet-mad. ●(1910) MAKE 97. ar c'hig n'edo ket c'hoaz digriet. ●(1955) STBJ 77. Kerkent ha digrizet ha kemeret eun tammig liou gant o skant. ●(1957) HYZH 12/20. (Sant-Ivi) Digrizañ v. gwan ha v. tre : bezañ etre kriz ha poazh ; hanter-boazhañ. «An avaloù-douar zo digrizet.» ●(1977) PBDZ 776. (Douarnenez) digrizet, tr. «viande que l'on a passée légèrement au feu, qui commence juste à cuire.»
(2) Chauffé légèrement.
●(1977) PBDZ 776. (Douarnenez) digrizet, tr. «eau un peu réchauffée.»
(3) (agriculture) Battu une première fois.
●(1897) EST 34. Kent pêl el lériad e zou rah digriet. ●(c.1897) GUN.dihu 146/317. dré hir labourat, kent pèl er bann abéh, / E zou bet digriet ha rah dornet ur huéh.
- digrizh / dic'hrizhdigrizh / dic'hrizh
adj. & adv.
(1) Attr./Épith. Cruel.
●(1906) MSTR 21. A pa zeo ken digriz doueou an taoliou meïn / D’ezho, gant Taliezin, ni hirio a dro kein ! ●28. Guelet e dad digriz, gant ar memez kountel / M’hen deuz dija ganthi dic’hoadet pemp buguel. ●29. e lidou digriz.
(2) Adv. Rudement, très activement.
●(1530) J 78b. Quycit ef diglys (variante : dielys) a tiz bras / A hast hac astir (variante : astirv) ha diablas / Da ty Cayphas gant lastez, tr. Ernault (M p. 223note 10) « Menez-le rudement, en grande hâte, qu’on se hâte, qu’on se remue, qu’on le mêne chez Caïphe avec mépris. » ●(1575) M 2513. Breman en hynchou stryz : peur digruiz ez scuizomp, tr. «Maintenant, dans des chemins étroits très pénibles nous nous fatiguons.»
- digrizhiadur / dic'hrizhiadurdigrizhiadur / dic'hrizhiadur
m. Action d’ôter l’aigreur de qque chose ; action de cueillir des grappes de raisin pour faire du verjus.
●(c.1500) Cb 62-63. diegraff. g. desenaigrir. l. exacerbo / as. gal. ou cest cueillir grapes de veriut. bri. trouchaff grapou verius. Inde exacerbatio / onis. b. digryziadur.
- digriziñdigriziñ
voir digrizañ