Recherche '"dihentañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de dihentan-1 (1) à dihentan-dihentin-2 (2) :

• dihentañ .1
  dihentañ .1

  voir diheñchañ

• dihentañ / dihentiñ .2
  dihentañ / dihentiñ .2

  v.

  I. V. intr.

  (1) Changer de chemin.

  ●(17--) VO 57. hi e zihentas guet eun a voud obligét de gonze dohemb.

  ●(1838) OVD 187. En azennicgueu a p'en dint scuéh é querhet, e glasque perpet dihentein.

  ●(1904) DBFV 53b. dihentein, v. n., tr. «changer de route.»

  (2) Se fourvoyer, s'égarer.

  ●(1904) DBFV 53b. dihentein, v. n., tr. «se fourvoyer, s'égarer.»

  (3) sens fig. Dévier.

  ●(1918) LILH 8 a Vezheven. Ha n'en des meit er garanté-sé ne zihent ket. ●(1921) GRSA 243. hep dihentein a gemenneu en Iliz.

  II. V. tr. d. Égarer.

  ●(17--) VO 32. ind e assai dihentein er-ré e ya d'hé havouét. ●33. dihentein paud a ineanneu.

  ●(1904) DBFV 53b. dihentein, v. a., tr. «dérouter, égarer.»