Recherche '"dijavediñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de dijavedin-dijavedan (1) à dijavedin-dijavedan (1) :

• dijavediñ / dijavedañ
  dijavediñ / dijavedañ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Démantibuler.

  ●(1732) GReg 263a. Demantibuler, rompre la machoire, ou la mandibule, tr. «dijaveda. pr. dijavedet.»

  ●(1876) TDE.BF 131a. Dijaveda, v. a., tr. «Rompre la mâchoire.»

  (2) fam. Prononcer, hurler.

  ●(1967) BRUD 26-27/ 31. goude beza dijavedet eun hanter-dousennad leou-Doue.

  II. V. intr. Se démantibuler la mâchoire.

  ●(1929) FHAB C'hwevrer couv. e teuer da zijavedi. ●(1955) VBRU 63. dre huchal hon daou, en arvar da zijavedañ.