Recherche 'dilavar...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de dilavar-1 (1) à dilavarus (8) :- dilavar .1dilavar .1
adj.
(1) Qui ne dit rien.
●(1659) SCger 82a. muet, tr. «dilauar.» ●142b. dilauar, tr. «qui ne parle plus.»
●(1905) KANngalon Du 534. an den toc'hor eat dilavar. ●(1924) FHAB Gouere 261. demzigor e c'henou, dilavar... ●(1942) DRAN 141. En eur bignat gant diribin ar c’hamp, e-kichen e gompagnun dilavar bremañ.
(2) Qui ne veut rien dire.
●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a. n'eo ket eun hano ven ha dilavar. ●(1906) BOBL 28 avril 84/1b-c. la Liberté, l'Egalité et la Fraternité ne seront pas de vains mots, tr. «ar giriou a Frankiz, a Henvelidigez, a Vreudeuriez, na vezint ket giriou kleuz ha dilavar.»
- dilavar .2
- dilavaradoe
- dilavaradusdilavaradus
adj. Indicible, ineffable.
●(1931) VALL 385a. Indicible, tr. «dilavar(ad)us.» ●387a. Ineffable, tr. «dilavar(ad)us.»
- dilavaretdilavaret
voir dilavarout
- dilavariñdilavariñ
voir dilavarout
- dilavarout / dilavaret / dilavariñdilavarout / dilavaret / dilavariñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Contredire.
●(1913) AVIE 271. ma n'hellou rah hous éneberion na derhel pen d'oh nak ou tilaret.
(2) Dédire.
●(1904) DBFV 55a. dilarein, v. a., tr. «dédire.»
II. V. intr. Se dédire.
●(1904) DBFV 55a. dilarein, v. n., tr. «se dédire.»
III. V. pron. réfl. En em zilavarout : se dédire.
●(1790) MG 195. ou fedein de hum zilarét. ●(17--) TE 42. é-léh hum zilarét, ean e gonfirmas hoah er péh en doa groeit.
- dilavarusdilavarus
adj. Indicible, ineffable.
●(1931) VALL 385a. Indicible, tr. «dilavar(ad)us.» ●387a. Ineffable, tr. «dilavar(ad)us.»