Recherche 'diloj...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de diloj-1 (1) à dilojin (11) :- diloj .1diloj .1
adj.
(1) (en plt de qqn) Qui n'a pas de maison.
●(1890) MOA 207b. Délojé, tr. «Diloj.»
●(1900) MSJO 81. Me zo bet diloj, ha no peus ket va digemeret. ●(1905) IVLD 24. Pa vezimp diloj ac'hane. ●(1921) FHAB Ebrel 74. eun nebeud Bretoned – a za (lire : zo) diloj.
(2) (en plt d'une maison) Inhabité.
●(1880) SAB 266. Ar palez caerra pa vez diloj a vez caved trist. ●(1890) MOA 99b. maison abandonnée (déserte), tr. «ti diloj.»
●(1929) KANNgwital 314/235. Eur guchennik soudardet a zo lakeat enhan evit gellout lavaret n'eo ket diloj.
(3) À qui on a signifié qu’il doit déloger.
●(1962) EGRH I 60. diloj a., tr. « à qui on a signifié qu’il doit déloger. »
(4) sens fig. =
●(1935) BREI 405/1d. Ar brezoneg a zo diloj e meur a barrez dija.
(5) Ober Jak diloj, Jil diloj : faire Gilles.
●(c.1718) CHal.ms ii. Il a fait gile, tr. «disparisset endés, oeit é e Cuh groeit endes Iaqu' dilog', gille dilog', groeit endes gill' oeit e quitt' dre cuh.»
●(1904) DBFV 55b. groeit en des Jak diloj ou Jil diloj, tr. «il est parti en cachette (Ch. ms.).»
- diloj .2diloj .2
m.
(1) Délogement.
●(1962) EGRH I 60. diloj m., tr. « délogement. »
(2) Ober an diloj : déloger, déménager, quitter sa résidence.
●(1911) BUAZperrot 740. Kerkent al laboused hag ar pesked a reas o diloj da heul ar sant. ●(1925) FHAB Ebrel 126. N'eo ket en eun devez nag en eur bloaz e voe graet an diloj.
- dilojadegdilojadeg
f. –où Déménagement.
●(1869) FHB 253/348a. an dilojadec ne bad ket pell. ●(1889) SFA 83. Antronoz e oue great an dilojadek. ●(1890) MOA 207b. Délogement, tr. «dilojadek.»
●(1914) DFBP 86a. deménagement, tr. «Dilojadeg.» ●(1922) LZBt Gwengolo 5. An dilojadek a zo bet seul-vuï ezetoc'h d'ober. ●(1955) STBJ 171. e voe dilojadeg ganeomp hag e yajomp da jom, tostoc'hik d'ar vourc'h. ●(1965) KATR 24. hag a bleas gand an dilojadeg.
- dilojadenn
- dilojamant
- dilojañ / dilojiñdilojañ / dilojiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Débarrasser (un endroit) de ce qui l'embarrasse.
●(1935) LZBl Du/Kerzu 278. da zellet piz e pep korn al lochenn ha da ziloja anezi an ostizien deuet eno en e raok da glask lojeiz.
(2) Faire partir (qqn) d'un endroit, expulser.
●(1882) BAR 170. diez e oe bet ho diloja. ●(1896) LZBt Meurzh 29. deut oa a-benn da ober dilojan al laeron deuz ar vro.
●(1911) BUAZperrot 662. da ziloja anezan divar e venez. ●(1915) MMED 122. Urz on deus da ziloja ar Prussianed a zo aze dirazomp, var an dorgennik. ●(1964) KTMR 17. diloja neiziou pig.
(3) Chasser (qqn) d'une maison, d'une ferme.
●(1847) MDM 317. abalamour ma sounch dehoc'h en deuz klasket ho tiloja. ●318. penaos n'em diloje biken ; rag emez-han, ar ouen eus ar famill en doa c'hoand da zerc'hel eno.
(4) Faire cesser le bail de qqn.
●(1870) FHB 300/309b. me zilojo ac'hanoud da c'houel Mikeal kenta.
(5) =
●(1909) BROU 224. (Eusa) Diloja an deñved, tr. «faire sortir les moutons de leur abri.»
(6) Dilojañ neizhioù : défaire des nids.
●(1960) PHPD 381. (Plougrescant) ar skolaer en doa lavaret dezañ na vije ket mad dilojañ neiziou.
II. V. intr.
(1) Déménager.
●(1575) M 454. Emæs az gloat ha ty, deffry á rencq dilog, tr. «Hors de ton domaine et de ta maison, tu devras nécessairement déloger.»
●(1659) SCger 41b. deloger, tr. «dilogea.» ●(1732) GReg 262a. Deloger, changer de logis, de demeure, tr. «Dilogea. pr. diloget. Van[netois] dilogeiñ.»
●(1854) MMM 19. An oll droupou o vesa recevet urs da ziloja. ●(1867) BUE 17. War eunn dro, e tilojaz euz a ru Fouarr. ●(1869) FHB 250/328a. Ma ve red din diloja. ●(1872) GAM 69. renkout aliez diloja. ●(1872) ROU 80b. Déloger, tr. «Diloja.»
●(1907) FHAB Du 286. Ne vin ket va unan o tiloja ! ●(1914) DFBP 85a. deloger, tr. «Diloja.»
(2) Changer de place.
●(1659) SCger 22a. changer de place, tr. «dilogea.»
- dilojer
- dilojerezh
- dilojet
- dilojidigezh
- dilojiñdilojiñ
voir dilojañ