Recherche 'dinamm...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de dinamm-1 (1) à dinammer (5) :- dinamm .1dinamm .1
adj.
I.
(1) (en plt de qqn) Sans défaut, parfait.
●(1530) Pm 217. Guerches dinam, tr. «Vierge sans tache.»
●(1732) GReg 255a. Sans défaut, tr. «dinam à.» ●Un homme sans défaut, tr. «Un dèn dinam.»
●(1876) TDE.BF 134b. Dinam, adj., tr. «Innocent, pur, sans souillure, sans tache ni péché.» ●(1891) MAA 78. dibaba an eneou dinam diouz an eneou kabluz.
●(1911) BUAZperrot 197. an Oan digailhar, dizaotr, disi ha dinam.
(2) Pur, sans tache.
●(1659) SCger 83a. net, tr. «dinam.»
●(1867) FHB 151/372a. da zerc'hel ho c'halon dinam a bec'het.
(3) Sans faute.
●(1867) MGK viii. ar brezoneg a gomzet e Kerzaoulaz (…) ne oa ket dinamm a-grenn.
II. Dinamm evel un ael : voir ael.
- dinamm .2dinamm .2
m. –ed Innocent.
●(1866) FHB 58/45a. ar brofessiez gaer a reaz Jeremi euz a vuntrerez an Dinammed santel.
- dinammañdinammañ
v. tr. d. Remettre (un estropié).
●(1732) GReg 370a. Remettre un estropié, tr. «dinamma. pr. et.»
- dinammded
- dinammerdinammer
m. –ion Celui qui ôte les défauts.
●(1943) FHAB Mezheven 309. Dirak 'n Doue Roue, dinammer hon nammou, / A ro d'it diveni testeni divarvel.