Devri

Recherche 'dinamm...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de dinamm-1 (1) à dinammer (5) :
  • dinamm .1
    dinamm .1

    adj.

    I.

    (1) (en plt de qqn) Sans défaut, parfait.

    (1530) Pm 217. Guerches dinam, tr. «Vierge sans tache.»

    (1732) GReg 255a. Sans défaut, tr. «dinam à.» ●Un homme sans défaut, tr. «Un dèn dinam

    (1876) TDE.BF 134b. Dinam, adj., tr. «Innocent, pur, sans souillure, sans tache ni péché.» ●(1891) MAA 78. dibaba an eneou dinam diouz an eneou kabluz.

    (1911) BUAZperrot 197. an Oan digailhar, dizaotr, disi ha dinam.

    (2) Pur, sans tache.

    (1659) SCger 83a. net, tr. «dinam

    (1867) FHB 151/372a. da zerc'hel ho c'halon dinam a bec'het.

    (3) Sans faute.

    (1867) MGK viii. ar brezoneg a gomzet e Kerzaoulaz (…) ne oa ket dinamm a-grenn.

    II. Dinamm evel un ael : voir ael.

  • dinamm .2
    dinamm .2

    m. –ed Innocent.

    (1866) FHB 58/45a. ar brofessiez gaer a reaz Jeremi euz a vuntrerez an Dinammed santel.

  • dinammañ
    dinammañ

    v. tr. d. Remettre (un estropié).

    (1732) GReg 370a. Remettre un estropié, tr. «dinamma. pr. et

  • dinammded
    dinammded

    f. Pureté.

    (1847) FVR 199. D'ann dinamded. ●(1867) BUE 70. gwerc'hded ar galon ha dinamded pe purete ar c'horv. ●(1876) TDE.BF 134b. Dinamded, s. m., tr. «Pureté de cœur.» ●(1883) MIL 59. koll a ra he zinamdet.

    (1912) MMPM 8. ar greden dinamded Mari. ●86. Dinamded ar Verc'hez.

  • dinammer
    dinammer

    m. –ion Celui qui ôte les défauts.

    (1943) FHAB Mezheven 309. Dirak 'n Doue Roue, dinammer hon nammou, / A ro d'it diveni testeni divarvel.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...