Recherche 'dinaou...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de dinaou-1 (1) à dinaouus (7) :- dinaou .1dinaou .1
adj. En pente, déclive.
●(1732) GReg 273b. Chemin qui va en descendant, chemin en pante, tr. «hend dinaou. p. henchou dinaou.»
- dinaou .2dinaou .2
m., prép. & adv.
I. M.
(1) Pente.
●(1732) GReg 636a. La pente d'une montagne, tr. «An dinaou eus ar menez.» ●689b. Pante, le panchant d'un lieu, tr. «dinaou.» ●La pante d'une colline, tr. «An dinaou eus a un dunyenn.»
●(1857) CBF 17. Ha dinaou zo gant ann hent ?, tr. «Y a-t-il de fortes descentes ?» ●(1867) MGK 143. daoust ma'z euz dinaou. ●(1869) TDE.FB 265b. Descente, s. f. pente par laquelle on descend, tr. «dinaou, m. ; diribin m. ; diarros, m. G ; diskenn, m. Ces mots ne s'employent pas au pluriel.» ●(1890) MOA 203b. L'eau découle, grâce à la pente, tr. «dinaou a zo d'ann dour.»
●(1904) DBFV 56b. dinèu, m., tr. «pente.»
(2) Reiñ dinaou : donner de la pente.
●(1924) DIHU 155/76. Reit dineu d'hou kreu hag en hango um denno ér méz.
(3) Écoulement, courant de l'eau.
●(c.1500) Cb 86a. [fluaff] Jtem hic fluor / oris. g. decursion. b. dinou.
●(1847) MDM 298. ma vije atretenet mad ar steriou-ze, ma vije reoliet mad an dinaou anez-ho. ●(1856) GRD 260. ean e lausq er riviéreu de ridêc revé ou dinàu. ●(1866) LZBt Gouere 160. o veachin war riziero a enep dinaou ann dour. ●(1872) ROU 80a. L'eau peut s'écouler, grâce à la pente, tr. «dinaou a zo d'an dour.» ●(1877) BSA 126. cueza a ra el lenn, ha gant an dinaou euz an dour, eo casset buhan dindan ar rod.
(4) Ce qui s'écoule, égout, écoulement.
●(1744) L'Arm 125b. Egout, tr. «Huérr ou Huiérr, de gondui enn dineu louss ag unn ti.»
●(1904) DBFV 56b. dinèu, m., tr. «égoût, écoulement.»
(5) Source.
●(1861) BSJ 138. en dachen a béhani é ten er Jourdain é zineu.
(6) (domaine maritime) Reflux, jusant.
●(1857) CBF 115. Dinaou zo gand ar mor, tr. «la mer baisse.»
II. Loc. prép. En dinaou da : en contrebas de.
●(1918) LZBt Mae 34. da derri douar en dinaou da geriadenno Lolofi ha Kanname.
III. Loc. adv.
(1) War-zinaou, àr-zinaou : en déclive, en pente.
●(1744) L'Arm 277a. Pente-douce ou en glacis, tr. «Tra aligéd ar zineu.»
●(1931) VALL 188a. Déclive (terrain), tr. «war zinaou.» ●(1964) ABRO 40. Neuze a (lire : e) rankis goleiñ va zi gant reñkennadoù pleñch lakaet war-zinaoñ.
►[empl. comme épith.]
●(1931) VALL 207a. (chemin) qui va en descendant, tr. «war zinaou.» ●(1955) STBJ 148. gwaremmou war-zinaoñ.
(2) A-zinaou : à torrent.
●(1530) J 190a. Ma daou lagat, a livat plen / Rentet a dinou dazlou yen, tr. «Versez, mes yeux, versez des flots de larmes.»
- dinaou .3dinaou .3
voir dinaouiñ
- dinaouenn
- dinaouet
- dinaouiñ / dinaoudinaouiñ / dinaou
v.
I. V. intr.
(1) Couler, découler.
●(14--) N 1790. Ha maz duy tenn goazretdennou ha feuntenyou a dinouo, tr. «Qu’il vienne beaucoup de ruisseaux, et des fontaines couleront.» ●(1576) Cath p. 24-25. ha bede an amser presant ez dinaou an eol hep cessaff he relegou santell, tr. «et jusqu'au temps présent il découle de l'huile, sans cesse, de ses saintes reliques.» ●(1612) Cnf 71b. goat an noblaff oll, pe-heny à dinaou, hac a scuill ves à costez Iesus-Christ. ●77a. an goat-sé, pe-heny à dynou ves à nezy. ●(1650) Nlou 54. An goat dan traou a dinaouas, / A het é costez ez diloffas, / Voar é bisaig quent ez flaychas, / Hac euff guelet à remedas, tr. «Le sang s'écoula au sol ; / le long de son ventre il jaillit / sur son visage avant qu'il ne bougeât / et il guérit sa vue.»
●(1659) SCger 33a. couler, tr. «dinaoui.»
●(1868) KMM 249. Piou a lavaro n'ema ket an oll grassou etre e daouarn, evit o ingala d'an dud ; p'eo i eo a laca anezo da zinaoui, da ziredet eus an Ee var an dud. Evel ma lacaer ar vouaziou dour da zont, da zinaoui eus ar mor pe euz al lennou braz. ●(1872) ROU 80a. Découler, tr. «Dinaoui.»
●(1904) DBFV 56a. dinaouein, tr. «découler.» ●56b. dinèuein, dinèu, v. n., tr. «s'écouler, descendre, parl. d'un liquide.»
(2) Pulluler.
●(1659) SCger 99a. pulluler, tr. «dinaoui.»
●(c.1718) CHal.ms iii. pulluler, tr. «Cresquein, dihoannein, dinaoüein (?).» ●repulluler, tr. «dinaouein didarzein, gluemmein, boutein poussein a neue.»
●(1904) DBFV 56a. dinaouein, tr. «pulluler.»
II. V. tr. d.
(1) Verser, répandre.
●(1499) Ca 63a. Dinou. g. fonder espandre. ●197a. [teuziff]. g. fondre comme cire. la. liqno/as Jtem liquor/eris depo. vide in dinou. ●(c.1500) Cb 64b. [dinou] fondito / as frequentatium. b. dinouaff scuyllaff.
●(1744) L'Arm 400a. Verser, tr. «Dinéhuein.. huétt.»
●(1904) DBFV 56b. dinèuein, dinèu, v. a., tr. «verser.»
(2) Verser (à boire).
●(1499) Ca 63b. Dinou da euaff. g. verser a boyre. ●(c.1500) Cb 64b. Dinou pe reiff da euaff g. verser a boire.
●(1856) VNA 183. à moins qu'il ne verse à boire, tr. «a vihannoh ne zinneu d'ivèt.» ●187. Versez-moi un coup de vin rouge, tr. «Dineuet deign ur uéh gùin ru.» ●(1857) LVH 329. na matet-é er guin e zinéhuet em houpen ! ●(1876) TDE.BF 135a. on dit dinaoui da eva, verser à boire.
(3) Égoutter.
●(1904) DBFV 56b. dinèuein, dinèu, v. a., tr. «égoutter.»
(4) Donner de la pente.
●(1876) TDE.BF 135a. Dinaoui, v. n., tr. «Donner de la pente descendante relativement à un lieu.»
- dinaouusdinaouus
adj. Versable.
●(c.1500) Cb. [treiff] versilis. et hoc le. g. versable. b. dinous.