Devri

Recherche 'diner...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de diner (1) à dinerzhus (15) :
  • diner
    diner

    m. –où, –ed

    I.

    (1) (numismatique) Denier.

    (14--) Jer.ms 26. Evel maz guerzat Doe / Dyvoe hon guyr croeur / Am desseu a pleuyn / Evyt tregont dyner, tr. «Comme on vendit Dieu, certes notre vrai créateur, / je le garantie, pour trente deniers.» ●(1499) Ca 63a. Diner. g. denyer. ●(1530) J 18b. A moneiz fin tregont digner, tr. « Trente deniers de belle monnaie » ●(1612) Cnf 42b. dou diner. ●(1633) Nom 201a. Pecunia otiosa, nummi vacui : denier oisif, auec lequel on ne pratique point : vn dyner dibreder, da lauaret eo, archant cuz pe gant hiny ne gounezer nep mat. ●201b-202a. Pecunia calendario destinata, in calendarium conuersa, pecunias ad calendaria largiri : denier donné à gaing : dinerou roet voar gounit.

    (1659) SCger 38b. vn denier, tr. «vn diner.» ●143a. diner, tr. «denier.» ●(c.1680) NG 1635. Tregont diner contant. ●(1732) GReg 266a. Denier, dousième partie d'un sou, tr. «Dinér. p. dinérou, dinéred.» ●Un diner valoit deux mailles, tr. «Un dinér a dalyé daou véll.» ●306a. Douzain, blanc, sou, tr. «Un douçzenn dinerou.» ●590b. Il n'a ni denier ni maille, tr. «N'en deus na diner na mell.» ●(1790) MG 72. ha ne mès quet un dinær eit pernein bara a bèn me hoén.

    (1834) SIM 127. clasq daouzec diner da ober ur guennec. ●(1867) BBZ 325. Setu arc'hant, hostizez, kontet blank ha diner, tr. «Voici de l'argent, hôtesse, comptez blancs et deniers.» ●(1869) FHB 214/39a. tanô ével ar pesiou trivac'h dinéred gwéchall. ●(1869) SAG 285-286. tud gouzkoude a ne iztimer ket eun diner. ●(1888) SBI II 14. dinered, liarded, tr. «des deniers, des liards.»

    (1904) DBFV 56a. dinér, m. pl. ed, tr. «denier, demi-centime.» ●(1907) KANngalon Gouere 449. hon daou ziner diveza.

    (2) (droit) Kantvet-diner : droit de succession.

    (1732) GReg 144a. Le centième denier, tr. «Ar c'hantved diner

    (1869) FHB 246/294a. Goudeze hon euz guerzet ar vioc'h evit paea oll mizou ar maro hag ar c'hantved diner.

    (1942) SAV 23/65. Goulenn a reas pegeit amzer he devoa evit paea kantvet-diner (droit de mutation). ●(1952) LLMM 32-33/135. (Douarnenez) Ganvedina (= Kantved diner) : droit de succession.

    (3) Paotred an diner diwezañ : mendiant, pauvre (?).

    (1927) KANNkerzevod 3/4. Kement-se evit potred an diner divean, evit ar re o deus awalc'h gant eur c'hornig tro e kichen or ar Baradoz war eur gador marc'had mat…

    (4) Diner dre ugent : intérêt d'un prêt.

    (1904) DBFV 56a. dinér dré uigent, tr. «intérêt d'un prêt.»

    II.

    (1) Paeañ betek an diner ruz : payer rubis sur l'ongle.

    (1732) GReg 833b. Païer rubis sur l'ongle, tr. G. Rostrenenn «Paëa bede an dinér ruz

    (2) Paeañ betek an diwezhañ diner : payer rubis sur l’ongle.

    (1732) GReg 833b. Païer rubis sur l’ongle, phrase proverbiale, tr. « Paëa bede an divezâ dinér. »

    (3) Teurel e ziner e botez ub. : mettre le grappin sur qqun.

    (1933) BLGA 15. An holl a ouie er gêriadenn e oa Loeiza baour, abaoe pell 'zo, o klask teurel e diner he botez ar paotr Laouig, met hemañ, hervez, en devoa e soñj e lec'h all.

  • diner-arrez
    diner-arrez

    m. Arrhes.

    (1904) DBFV 56a. dinér Doué, dinér arrez, tr. «denier à Dieu, arrhes.»

  • diner-Doue
    diner-Doue

    m. Arrhes.

    (1732) GReg 266a. Denier à Dieu, tr. «Dinér-douë

    (1876) TDE.BF 135b. Diner-Doue, s. m., tr. «Des arrhes ; à la lettre, monnaie ou denier de Dieu.» ●Rei diner-Doue, tr. «donner des arrhes.»

    (1904) DBFV 56a. dinér Doué, dinér arrez, tr. «denier à Dieu, arrhes.»

  • dinerad
    dinerad

    m. –où Valeur d'un denier.

    (1659) SCger 143a. dinerat, tr. «vn denier.»

    (1827/29) VSA 1429. gand dou dinerad bara. ●(1876) TDE.BF 135b. Dinerad, s. m., tr. «La valeur d'un denier.» ●Eunn dinerad butun, tr. «pour un denier de tabac.» ●(1899) HZB 126. Hag hon defe daou c'hañt dinerad bara.

    (1911) BUAZperrot 318. Daou c'hant dinerad. ●(1962) EGRH I 61. dinerad m. -où, tr. « valeur d’un denier. »

  • dineriñ
    dineriñ

    v. tr. d. Exterminer.

    (1919) DBFVsup 17a. dinérein, v., tr. «détruire ce qui pullule, poissons, plantes, gibier.»

  • dinerus
    dinerus

    adj. Qui a beaucoup de deniers.

    (1732) GReg 266a. Qui abonde en deniers, tr. «Dinérus. p. tud dinérus

  • dinervennañ
    dinervennañ

    v. tr. d. Énerver, dénerver.

    (c.1500) Cb. [neruenn] Jtez subneruo / as. g. tranchier nerfz. b. dineruennaff.

  • dinerzh .1
    dinerzh .1

    [brpm dinerz < di- .2 + nerzh]

    Adj.

    (1) Faible, sans forces.

    (1659) SCger 36b. debile, tr. «dinerz.» ●50a. enerué, tr. «dinerz.» ●58b. foible, tr. «dinerz.» ●68b. imbécille, tr. «dinerz.» ●(1732) GReg 246a. Debile, tr. «dinerz.» ●423b. Sans force, sans vigueur, tr. «dinerz.» ●562a. Languissant, ante, tr. «dinerz.» ●(1744) L'Arm 91a. Débile, tr. «Goann : dineerh

    (1862) JKS 197. pegen dinerz ha peger sempl ounn. ●(1878) EKG II 40. re zinerz oan. ●(1889) ISV 100. Jul gouscoude a iea ato dinersoc'h dinersa.

    (1904) DBFV 56a. dinerh, adj., tr. «sans force, faible, inefficace.» ●(1920) AMJV 77. koueza a rafent buan dinerz [ar vugale].

    (2) Qui n'a pas la force, le pouvoir.

    (1910) MAKE 57. Daoust ha n'eo ket furoc'h d'ar re dinerz ha dister plega d'ar re galloudus ha krenv ?

  • dinerzh .2
    dinerzh .2

    [di- .2 + nerzh]

    M. Manque de force, faiblesse.

    (1904) DBFV 56a. dinerh, m. pl. eu, tr. «inefficacité, faiblesse.» ●(1912) MMPM 36. an dud a garfe seveni ho oll deveriou mez a laosk eul loden a gostez dre aoun pe dinerz.

  • dinerzhañ / dinerzhiñ
    dinerzhañ / dinerzhiñ

    [mbr dinerzaff, brpm dinerza, dineerhein < dinerzh + -añ / -iñ]

    V.

    I. V. intr.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Perdre ses forces, s'affaiblir, faiblir.

    (c.1500) Cb. [spazaff] idem emasculo / as. ou cest eneruer / ou affoiblir. b. dinerzaff / semplat.

    (1659) SCger 36b. debiliter, tr. «dinerza.» ●(1744) L'Arm 91a. Débiliter, tr. «Dineerhein

    (1847) FVR 251. na vije deuet ar gwel ec'hanoun da voukaat he galoun, d'he zinerza. ●(1869) FHB 237/218a. an hini glan a greske atao he foan hag a zinerze bepred.

    (1905) IVLD 234-235. ar plac'h paour a deuzaz hag a zinerzaz. ●(1911) BUAZperrot 496. evel ma teu ar c'horf e berr amzer da zinerza ha da vervel. ●(1930) KANNgwital 334/455. siouas, René Cannic a zinerzas buhan.

    (2) sens fig. Faiblir.

    (1912) MMPM 54. reizit ho pugale heb dinerza mez ivez heb krizder na kounnar.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt du vent) Faiblir.

    (1925) BILZ 173. Da c'houlou-de, an avel a zinerzas eun tammig.

    (2) (en plt du feu, de tirs) Faiblir en intensité.

    (1919) BUBR 5/122. pa'z eo digouezet d'an tan dinerza.

    II. V. tr. d.

    (1) Faire perdre ses forces (à qqn).

    (1659) SCger 50a. eneruer, tr. «dinerza

    (1838) OVD 188. ellein e rér perpet er goannat [er horve] a pe garér ; mæs mar en dinerhér rai ne ellér quet er reparein a pe garér. ●(1869) FHB 208/409b. evit dinerza eun den. ●(18--) SAQ I 197. da zinerza he vreac'h.

    (1904) DBFV 56a. dinerhein, v. a., tr. «affaiblir, énerver.» ●(1907) FHAB Gouere 131. caout a reas an tu d'ho dinerz. (1920) AMJV 59. an dersien velen a deuas (…) da zinerza al leanezed.

    (2) sens fig. Affaiblir.

    (1839) BESquil 629-630. Ér memb amzér er Sperèd-Santel e zistréhas en dihoelæt péhani e guhé doh-t-hi er vrastet ag hé fauteu, hag e dinerhas er galettet ag hé halon dré é hræce santel. ●(1884) LZBt Mae 83. Penoz dinerzan zuroc'h labour ar re a glask diskar ar groaz veniget, evit na rei Breuriez ar Fe ?

  • dinerzhded
    dinerzhded

    [brpm dinerzded < dinerzh + -ded]

    F. Faiblesse, manque de forces.

    (1732) GReg 246a. Debilité, foiblesse, tr. «dinerzded

    (1867) BUE 164. hag e krogaz eunn dinerzded hag eur c'hren hep paouez enn he izili. ●(1876) TDE.BF 135b. Dinerzded, s. m., tr. «Faiblesse, affaiblissement.»

    (1906) BOBL 20 octobre 109/1b. eur stad a zinerzded. ●(1931) VALL 291a. Faiblesse, tr. «dinerzded f.»

  • dinerzhet
    dinerzhet

    [brpm dinerzet < dinerzh + -et .1]

    Adj. Affaibli, qui a perdu ses forces.

    (1651) JK 25. var o diouscoas dinerzet, tr. «sur vos épaules affaiblies.»

    (18--) SAQ II 65. He izili a ioa dinerzet.

    (1900) MSJO 231. Jospeh oa dinerzet araog an oad. ●(1912) AHBT 54. lakat hun manpreu dinerhet de zichuéh. ●(1912) MMPM 58. ar re dinerzet. ●(1912) BUAZpermoal 254. Galloud da zeski a oa ennan, koulskoude, mes ar galloud-ze a zo dinerzet, o vezan bet lezet re bell hep impli. ●(1939) MGGD 30. eur c'hoziad kabac'h ha dinerzet.

  • dinerzhidigezh
    dinerzhidigezh

    [brpm dinerhidigueah, dinerzidiguez < dinerzh + -edigezh / -idigezh]

    F. Affaiblissement.

    (1732) GReg 17b. Affoiblissement, tr. «Van[netois] dinerhidigueah.» ●421b. Foiblesse, debilité, tr. «dinerzidiguez

  • dinerzhiñ
    dinerzhiñ

    voir dinerzhañ

  • dinerzhus
    dinerzhus

    [dinerzh + -us .1]

    Adj. Affaiblissant.

    (1876) TDE.BF 135b. Dinerzuz, adj., tr. «Ce mot, composé de di, particule privative, et de nerzuz, efficace, parlant d'une remède, d'un régime de malade, ne peut s'appliquer qu'aux choses, au sens de non efficace.»

    (1962) EGRH I 61. dinerzhus a., tr. « affaiblissant. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...