Recherche 'dinerzh...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de dinerzh-1 (1) à dinerzhus (8) :- dinerzh .1dinerzh .1
[brpm dinerz < di- .2 + nerzh]
Adj.
(1) Faible, sans forces.
●(1659) SCger 36b. debile, tr. «dinerz.» ●50a. enerué, tr. «dinerz.» ●58b. foible, tr. «dinerz.» ●68b. imbécille, tr. «dinerz.» ●(1732) GReg 246a. Debile, tr. «dinerz.» ●423b. Sans force, sans vigueur, tr. «dinerz.» ●562a. Languissant, ante, tr. «dinerz.» ●(1744) L'Arm 91a. Débile, tr. «Goann : dineerh.»
●(1862) JKS 197. pegen dinerz ha peger sempl ounn. ●(1878) EKG II 40. re zinerz oan. ●(1889) ISV 100. Jul gouscoude a iea ato dinersoc'h dinersa.
●(1904) DBFV 56a. dinerh, adj., tr. «sans force, faible, inefficace.» ●(1920) AMJV 77. koueza a rafent buan dinerz [ar vugale].
(2) Qui n'a pas la force, le pouvoir.
●(1910) MAKE 57. Daoust ha n'eo ket furoc'h d'ar re dinerz ha dister plega d'ar re galloudus ha krenv ?
- dinerzh .2
- dinerzhañ / dinerzhiñdinerzhañ / dinerzhiñ
[mbr dinerzaff, brpm dinerza, dineerhein < dinerzh + -añ / -iñ]
V.
I. V. intr.
A. (en plt de qqn)
(1) Perdre ses forces, s'affaiblir, faiblir.
●(c.1500) Cb. [spazaff] idem emasculo / as. ou cest eneruer / ou affoiblir. b. dinerzaff / semplat.
●(1659) SCger 36b. debiliter, tr. «dinerza.» ●(1744) L'Arm 91a. Débiliter, tr. «Dineerhein.»
●(1847) FVR 251. na vije deuet ar gwel ec'hanoun da voukaat he galoun, d'he zinerza. ●(1869) FHB 237/218a. an hini glan a greske atao he foan hag a zinerze bepred.
●(1905) IVLD 234-235. ar plac'h paour a deuzaz hag a zinerzaz. ●(1911) BUAZperrot 496. evel ma teu ar c'horf e berr amzer da zinerza ha da vervel. ●(1930) KANNgwital 334/455. siouas, René Cannic a zinerzas buhan.
(2) sens fig. Faiblir.
●(1912) MMPM 54. reizit ho pugale heb dinerza mez ivez heb krizder na kounnar.
B. (en plt de qqc.)
(1) (en plt du vent) Faiblir.
●(1925) BILZ 173. Da c'houlou-de, an avel a zinerzas eun tammig.
(2) (en plt du feu, de tirs) Faiblir en intensité.
●(1919) BUBR 5/122. pa'z eo digouezet d'an tan dinerza.
II. V. tr. d.
(1) Faire perdre ses forces (à qqn).
●(1659) SCger 50a. eneruer, tr. «dinerza.»
●(1838) OVD 188. ellein e rér perpet er goannat [er horve] a pe garér ; mæs mar en dinerhér rai ne ellér quet er reparein a pe garér. ●(1869) FHB 208/409b. evit dinerza eun den. ●(18--) SAQ I 197. da zinerza he vreac'h.
●(1904) DBFV 56a. dinerhein, v. a., tr. «affaiblir, énerver.» ●(1907) FHAB Gouere 131. caout a reas an tu d'ho dinerz. ●(1920) AMJV 59. an dersien velen a deuas (…) da zinerza al leanezed.
(2) sens fig. Affaiblir.
●(1839) BESquil 629-630. Ér memb amzér er Sperèd-Santel e zistréhas en dihoelæt péhani e guhé doh-t-hi er vrastet ag hé fauteu, hag e dinerhas er galettet ag hé halon dré é hræce santel. ●(1884) LZBt Mae 83. Penoz dinerzan zuroc'h labour ar re a glask diskar ar groaz veniget, evit na rei Breuriez ar Fe ?
- dinerzhdeddinerzhded
[brpm dinerzded < dinerzh + -ded]
F. Faiblesse, manque de forces.
●(1732) GReg 246a. Debilité, foiblesse, tr. «dinerzded.»
●(1867) BUE 164. hag e krogaz eunn dinerzded hag eur c'hren hep paouez enn he izili. ●(1876) TDE.BF 135b. Dinerzded, s. m., tr. «Faiblesse, affaiblissement.»
●(1906) BOBL 20 octobre 109/1b. eur stad a zinerzded. ●(1931) VALL 291a. Faiblesse, tr. «dinerzded f.»
- dinerzhetdinerzhet
[brpm dinerzet < dinerzh + -et .1]
Adj. Affaibli, qui a perdu ses forces.
●(1651) JK 25. var o diouscoas dinerzet, tr. «sur vos épaules affaiblies.»
●(18--) SAQ II 65. He izili a ioa dinerzet.
●(1900) MSJO 231. Jospeh oa dinerzet araog an oad. ●(1912) AHBT 54. lakat hun manpreu dinerhet de zichuéh. ●(1912) MMPM 58. ar re dinerzet. ●(1912) BUAZpermoal 254. Galloud da zeski a oa ennan, koulskoude, mes ar galloud-ze a zo dinerzet, o vezan bet lezet re bell hep impli. ●(1939) MGGD 30. eur c'hoziad kabac'h ha dinerzet.
- dinerzhidigezhdinerzhidigezh
[brpm dinerhidigueah, dinerzidiguez < dinerzh + -edigezh / -idigezh]
F. Affaiblissement.
●(1732) GReg 17b. Affoiblissement, tr. «Van[netois] dinerhidigueah.» ●421b. Foiblesse, debilité, tr. «dinerzidiguez.»
- dinerzhiñdinerzhiñ
voir dinerzhañ
- dinerzhusdinerzhus
[dinerzh + -us .1]
Adj. Affaiblissant.
●(1876) TDE.BF 135b. Dinerzuz, adj., tr. «Ce mot, composé de di, particule privative, et de nerzuz, efficace, parlant d'une remède, d'un régime de malade, ne peut s'appliquer qu'aux choses, au sens de non efficace.»
●(1962) EGRH I 61. dinerzhus a., tr. « affaiblissant. »