Recherche 'diot...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de diot (1) à diotiz (8) :- diotdiot
adj.
I.
(1) Idiot.
●(1580) G 1090. ez eo dyot pe assotet, tr. «Il est stupide ou affolé.»
●(1659) SCger 83b. niais, tr. «diot.» ●(1732) GReg 74b. Badin sot, ridicule, tr. «Van[netaisd] tud diot.»
●(1834) SIM 90. n'on qet qen diot-se. ●(1868) KMM 9. e risc da veza goapeed gant an dud diod. ●(1878) EKG II 127. tud ar vro-man n'int ket bet diotoc'h eget ar re-all. ●(1889) ISV 405. daou zen diot.
●(1904) DBFV 56b. diot, adj., tr. «sot, badaud, impertinent.» ●(1924) BILZbubr 41/948. Oh ! diod eo a bell zo, eme Jarlig koz.
(2) Diot-nay : très idiot.
●(1924) BILZbubr 43-44/1030. Pipi diot-nay...
(3) Diot-magn : simple d'esprit, très idiot.
●(1931) VALL 693b. Simple d'esprit, en mauvaise part, tr. «diot-magn.»
II.
(1) Diot evel un azen : voir azen.
(2) Diot evel ul leue brizh : voir leue.
- diotaatdiotaat
v.
(1) V. intr. Devenir sot, bêtifier.
●(1659) SCger 11b. badiner, tr. «diotaat.» ●143a. diotaat, tr. «estre sot.»
●(1890) MOA 100a. s'abêtir de plus en plus, tr. «diotaat v. n.»
●(1927) GERI.Ern 108. devenir sot, tr. «diotaat.»
(2) V. tr. d. Rendre sot, bêtifier.
●(1927) GERI.Ern 108. rendre sot, tr. «diotaat.»
- diotajdiotaj
m. –où
(1) Idioties.
●(1659) SCger 11b. badinerie, tr. «diotaich.» ●11b-12a. bagatelle, tr. «diotaich.» ●100b. radoterie, tr. «diotaich.» ●143a. diotaich, tr. «sottise.» ●(1732) GReg 74b. Badinage, maniere sotte & ridicule, tr. «Van[netois] diotach.» ●Bagatelle, affaire de rien, tr. «dyotaich. p. dyotaichou.»
●(1838) CGK 30. Demezi zo un diotac'h (lire : diotach). ●(1847) MDM 402. var benn diotaichou. ●(1877) EKG I 6. C'houi a gaf d'ehoc'h eo diotachou an traou a gountan aman ; ia, diotachou int a dra sur. ●(1878) EKG II 158. forz diotachou d'ezhan enn he benn. ●(1891) MAA 9. drailla ha selaou komzou goullo, hag alies siouas diotachou. ●(1894) BUZmornik 744. peb seurt diotachou.
●(1904) DBFV 56b. diotaj, s., tr. «badinage, vétille.»
(2) Treiñ e diotaj =
●(1924) BILZbubr 43-44/1034. a lakaas ar gazeg fur da drei en diotaj.
- diotal / diotatdiotal / diotat
v. intr. Faire l'idiot.
●(c.1718) CHal.ms iii. les Ieunes gents, ne demandent qu'a rire, et folastrer, tr. «ne glasqu' quen ol tud yaoanc, meit him ziuertissein, diotat, farçal, yaoanctis ne glasqu' meit deuermant.» ●(1732) GReg 74b. Badiner, faire le badin, tr. «Van[netois] diotat. pr. diotet.»
●(1904) DBFV 56b. diotal, diotat, v. n., tr. «faire le sot, baguenauder.»
- diotatdiotat
voir diotal
- dioterezh
- diotiezhdiotiezh
f. Sottise.
●(1847) FVR 80. Gortoz ouz penn a ve diotiez. ●85. diotiez ann den, / A glask rein kentel d'ar re disket / hag hen dic'houvez e pep tra.
- diotiz