Devri

Recherche 'dipit...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de dipit (1) à dipitus (4) :
  • dipit
    dipit

    m.

    (1) Dépit.

    (1872) ROU 86. Devenir fou de dépit, tr. «scanbenni gant an dipit

    (1907) PERS 26. eun tam dipit ennhan. ●(1909) FHAB Gwengolo 283. e c'hell brema steki pounner e voutou gant an dipit.

    (2) Kaout, kemer dipit : être dépité.

    (1847) MDM 404. ha dipid am eus defaut kaoud amzer da rei d'id var gement-se isplikasionou hir.

    (1923) KNOL 240. maouez ar pesketour a gemeras dipit hag a yeas e kounnar.

    (3) Kaout dipit d'udb. : regretter qqc. de perdu.

    (1929) CDFi 5 janvier. lenva 'raen, gand va humor, kement a zipit em oa d'am gwenneien.

    (4) Ober dipit d'ub. : faire envie à qqn.

    (1982) MABL II 71. (Lesneven) Ober dipit d'ub. : ober avi dezhañ, lakaat anezhañ da gaout keuz.

    (5) [incise en fin d'énoncé] Un dipit : de quoi être dépité.

    (1973) SKVT II 9. yac'h en em gave Veig Trebern, un dipit.

  • dipital
    dipital

    voir dipitañ

  • dipitañ / dipital
    dipitañ / dipital

    v. tr. d.

    (1) Chicaner, agacer.

    (1963) BAHE 35/37. Plijadur o deveze ar charreterien o tipitañ (o hegañ) ar ganfarded.

    (2) Faire des allusions méchantes.

    (1962) EGRH I 61. dipital v., tr. « faire des allusions méchantes. »

  • dipitus
    dipitus

    adj.

    (1) Désappointant.

    (1909) FHAB Mezheven 182. ne zeblant ket beza gwall gontroliet gant flemmadennou dipitus an Doktor. ●(1957) AMAH 100. Dipitus e kavemp evelato selloù a-dreuz ha brizh-c’hoarzh ar re a ranke hon daremprediñ.

    (2) Komz dipitus : invective.

    (1633) Nom 9b. Inuectiua : inuective : coumps depitus.

    (3) Malveillant.

    (1838) CGK 4. Clevet prepoziou dipitus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...