Recherche 'direzon...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de direzon-1 (1) à direzonin (8) :- direzon .1direzon .1
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn) Déraisonnable.
●(1499) Ca 64a. Diraeson. g. sans raeson / sans frain effrenez.
●(1790) MG 215. Diræson-oh, m'ami, a pe zezirét ne vehait quet laqueit de bayein revè hou commodité.
●(1838) OVD 102. a vihannoh ne vehènt grignous ha diræson. ●(1869) KTB.ms 14 p 38. c'hui-vad a zo dirèzon !
●(1925) SFKH 20. Gout erhoalh e hramb penaus perh er ré goh ar re ré iouank, hinù en dé, e zou distér, hag er ré-men ken dirézon. ●(1978) BZNZ 52. (Lilia-Plougernev) an dra-se zo bezañ un tammig direzoun ie.
B. (en plt de qqc.)
(1) Déraisonnable, extravagant.
●(1575) M 2280. An bet he garredon, so diraeson confus, tr. «Le monde et sa récompense sont insensés, déconcertants.» ●3465-3466. Tra diræson difæçon disonest, tr. «Chose déraisonnable, vile, malhonnête,.»
●(1846) BAZ 285. eur priz divoder ha diræzon. ●(1894) BUZmornik 36. ne gavaz ket direzoun ar goulenn-ze.
●(1904) DBFV 57a. direzon, adj., tr. «sans raison, déraisonnable, impertinent, absurde.» ●(1906) KANngalon C'hwevrer 29. M'ar goulen eun dra direzoun.
(2) Démesuré.
●(1659) SCger 42a. demesuré, tr. «diræson.» ●51a. enorme, tr. «diraison.»
II. Adv. Déraisonnablement.
●(1904) DBFV 57a. direzon, adv., tr. «déraisonnablement.»
- direzon .2
- direzonapl
- direzonerdirezoner
m. –ion Homme coléreux.
●(c.1894) IJB.ms II 29. evel ma oa Jul eun direzonner deus ar penn kenta.
●(1977) PBDZ 523. (Douarnenez) direzoner, tr. «homme coléreux.»
- direzonerezdirezonerez
f. –ed Femme coléreuse, qui rouspète.
●(1977) PBDZ 741. (Douarnenez) direzonerez, tr. «femme qui rouspète.»
- direzonerezhdirezonerezh
m. Cris de colères.
●(1977) PBDZ 195. (Douarnenez) direzonerezh, tr. «criailleries de colère, reproches bruyants.»
- direzonet
- direzoniñdirezoniñ
v. intr.
(1) Déraisonner.
●(1869) SAG 22. Eaz eo bragal ha diraizouni. ●279. Red eo beza leal, autrou, ha diouall da ziraisoni.
(2) Crier avec colère.
●(1977) PBDZ 195. (Douarnenez) direzoni, tr. «crier avec colère.»
(3) Direzoniñ da ub. : importuner qqn en criant de colère.
●(1909) HBAL 50. kerz ac'haleze buan, a zo gwelloc'h d'id eget choum da zirezouni d'eomp evel ma rez.