Devri

Recherche 'diribin...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de diribin-1 (1) à diribinenn (4) :
  • diribin .1
    diribin .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Incliné, déclive, en pente.

    (1732) GReg 523b. Incliné, qui est en pante, tr. «Diribin.» ●Aire inclinée, tr. «Leurr diribin.» ●689a. Une chose qui penche, tr. «un dra diribin.» ●689b. Pante, le panchant d'un lieu, tr. «diribin (diribin est adjectif).»

    (1906) KANngalon Kerzu 274. edon o pignat ouz an hent diribign.

    (2) sens fig. Glissant.

    (1839) BSI 64. An oajou-ze a zo diribin ha dangerus.

    B. (en plt de qqn) Délicat.

    (1732) GReg 261a. Delicat, sensible, tr. «diribin

    (1876) TDE.BF 139b. Diribin, adj. C[ornouaille], tr. «Susceptible, facile à irriter.»

    II. Adv.

    A. Par culbutes.

    (1876) TDE.BF 440a. ma voe tost d'ann azen diruilla diribign d'ann traon. ●(1890) MOA 206a. Dégringoler, tr. «diruilla diribign d'ann traon (T[régor]).»

    B. Loc. adv.

    (1) War-ziribin : en pente.

    (1869) FHB 205/389a. o tisken var ziribign eus bar ar menez d'an traon.

    (1931) VALL 188a. Déclive (terrain), tr. «war ziriibin.» ●(1943) FHAB Mezheven 308. he lein keinek, dantek, war ziribin.

    (2) Ribin-diribin : montant et descendant sans cesse.

    (1857) CBF 17. kant leo evel-se, ribin-diribin penn da benn, tr. «cent lieues de la sorte, monter et descendre toujours.» ●(1890) MOA 103a. qui a beaucoup de montées et de descentes, tr. «ribin-diribin

  • diribin .2
    diribin .2

    m. –où

    (1) Pente descendante.

    (1834) SIM 251. separi doureyer ur voaz ; mes qerqent ha ma vezont libr, o diribin o zrein. ●(1857) CBF 16. Ia, diribin zo aliez gant ann hent ha kalz a zao ivez, tr. «C'est vrai, il y a bien des descentes et des côtes.»

    (1869) TDE.FB 265b. Descente, s. f. pente par laquelle on descend, tr. «dinaou, m. ; diribin m. ; diarros, m. G ; diskenn, m. Ces mots ne s'employent pas au pluriel.»

    (1942) DRAN 141. En eur bignat gant diribin ar c’hamp, e-kichen e gompagnun dilavar bremañ. ●(1955) SKOL 3/18. diribin g. –où, tr. «forte pente, abrupt.»

    (2) Déclivité.

    (1932) KWLB 24. gant eur santimetr ar metr a ziribin.

    (3) = (?) Marches (?).

    (1923) LZBt Gwengolo 7. An ôter n'eman ken en he flom, na ken nebeut an diribign da sevel diouti. ●(1925) LZBt Meurzh 35. Diribign da sevel betek be Yeyasu, rener ha diazeer ar Japon.

  • diribinaj
    diribinaj

    s. Délicatesse, sensibilité.

    (1732) GReg 261a. Delicatesse, sensibilité, tr. «diribinaich

  • diribinenn
    diribinenn

    f. –où

    (1) Ouverture, passage fait dans un talus.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. Diribinenn, tr. «passage au travers d'un fossé ou d'un talus.»

    (2) Pente.

    (1973) SKVT II 58. Dizolo mantrus an diribinenn-se. ●129. dre an diribinenn reut.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...