Recherche 'dirik...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de dirik (1) à diriklan (2) :

• dirik
  dirik

  adj. (en plt d'une vache) En chaleur.

  ●(1890) MOA 162b. Être en chaleur (parlant de vaches), tr. «beza dirik (C[ornouaille]).»

• diriklañ
  diriklañ

  v.

  (1) V. intr. Glisser.

  ●(1868) FHB 191/277a. Ar gountel a ziriklas divar an tam coat var he vis meud.

  ●(1905) IVLD 40. hi a lakea greun he chapeled da zirikla etre he bizied. ●(1906) KANngalon Gwengolo 208. Ha ken soubl hag eur marmouz he tirinklaz hed va c'hein. ●(1931) KANNgwital 337/3. ar paourkeas paotr dikregi eus ar voger ha dirikla e diabars ar ziminal.

  (2) V. tr. d. Ouvrir.

  ●(1936) CDFi 14 Mars. Ar marc'heger a ziriklas e yalc'h.