Recherche 'diruilh...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de diruilh (1) à diruilhan-diruilhal (4) :- diruilhdiruilh
adv. Ruilh-diruilh : en roulant.
●(1921) FHAB Du 302. Spezou eskern digik (...) / Er vered a boulze ar mein-bez ruilh-diruilh.
- diruilhadegdiruilhadeg
f. Bruit de galop, cavalcade de plusieurs personnes.
●(1926) FHAB Genver 17. pa voe klevet eun diruilhadeg ouz genou Toull-an-Houc'h, ha kerkent, en em gavent eno pemp pe c'houec'h den.
- diruilhaldiruilhal
voir diruilhañ
- diruilhañ / diruilhaldiruilhañ / diruilhal
v.
I. V. intr.
A.
(1) Dégringoler.
●(1867) FHB 103/402a. Patatao, e coezas var he fri hag e tiruillas d'an traon. ●(1868) FHB 167/88a. tolzennadou erc'h hag a ziruilh gant eun her hag eun trouz bras bete troad ar Menez. ●(1876) TDE.BF 440a. ma voe tost d'ann azen diruilla diribign d'ann traon. (...) Meur a hini pa vezo pignet eur pennad mad, a ziruill ouz traon. ●(1890) MOA 206a. Dégringoler, tr. «diruilla diribign d'ann traon (T[régor]).»
(2) (en plt d'un cours d'eau) Se jeter.
●(1929) SVBV 37. Evel-se 'ta, ar vengaouenn a bad eun hanter hiroc'h e Bro-Ejipt eget na ra e Breiz. Holl dour-beuz ar vengaouenn-ze a ziruilh e naoz an Nilus.
(3) (en plt de la sueur) Couler à grosse gouttes.
●(1909) KTLR 248. C'huezi a rea ken a ziruille an dour diouthan.
(4) (en plt de cheveux) Tomber sur les épaules.
●(1909) KTLR 202. Bleo melen a ziruille deuz he phenn var he diskoaz.
(5) sens fig. Déferler.
●(1936) PRBD 187. miret eus ar reusiou fall da ziruilh var Bro-Zaoz.
B. Loc. verb. Ruilhal-diruilhal, ruilhañ ha diruilhañ.
(1) Rouler sans cesse.
●(1877) EKG I 96. trouz ar biliennou a ruille hag a ziruille divar an eil roc'h var eben.
●(1981) ANTR 194. Tamm dre damm eo ruilled ha diruilled ar pemoh er c’hoalenn glaz, er c’hoalenn groz, ha kased a bodezadou, beteg ar c’helorn.
(2) Rouler par terre par suite de libations.
●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) ruilhal-diruilhal, tr. «passer son temps à s'énivrer de bistro en bistro et à rouler de caniveau en caniveau.»
II. V. tr. d.
A.
(1) Retirer (qqc.) en la faisant rouler.
●(1880) SAB 230. an ini en d-oa diruilled goloenn ar bez eus e flass.
(2) Dérouler.
●(1924) BILZbubr 47/1123. ar wagennou pere en em blege, en em zisplege, a frege, a zifarlee, en eur diruilha o c'harlantezennou eonennus.
B. Loc. verb. Ruilhañ ha diruilhañ.
(1) Rouler et dérouler.
●(1923) KNOL 124. Hag an Tanguy, pa veze dibres, a oa e blijadur ruilha ha diruilh ar paperou-ze.
(2) sens fig. Tourner et retourner (des idées dans sa tête).
●(1920) AMJV 23. kaer e devoa ruill ha diruill sonjezonou, he spered a ioa nec'het.