Recherche 'disañs...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de disans (1) à disansion (2) :- disañsdisañs
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Qui n'a pas de sens.
●(1829) IAY 61. o sonjal en treo quen disans.
(2) Infini.
●(1935) OALD 51/8. ma vefe anavezet evel ma tlefe beza, eur vad disans a rafe er vro-se.
II. Adv. Très, infiniment.
●(1906) BOBL 13 janvier 69/2e. an domajou a zo braz disanz. ●(1912) GMGE 62. eur c'hendalc'h braz disans (Ouest-Eclair, 26 février 1900). ●(1914) DFBP 183b. infiniment, tr. «Disanz.» ●(1944) EURW I 72. Disañs e oant ker : 500 lur (aour). ●(1960) BAHE 24/15. d'an ampoent ne oa ket ker-disañs al levrioù.
- disañsiondisañsion
f. Dissension.
●(1499) Ca 65b. Discencion. g. idem ou discorde. ●(c.1500) Cb 12a-b. g. embraseur boutefeu / ou qui par male signification duyt aultrui a mal faire. b. nep a alum tan / pe a lequa dissention entre tut. ●(1621) Mc 23. dissention ha querel.
●(1854) PSA I 12. laquat é misq en dud en dissantion ha dispeah. ●(1856) GRD 286. dégass en divergontis, er chican, en dissantion.