Devri

Recherche 'disaouzan...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de disaouzan-1 (1) à disaouzanin (4) :
  • disaouzan .1
    disaouzan .1

    adj.

    (1) Intrépide, résolu.

    ●(1530) J p. 176b. Roen nefuou knech ha tnou disouzan, tr. «et je suis là-haut non moins inébranlable qu'ici-bas.» ●(1557) B I 522. Ezouff Autrou knech ha tnou disouzan, tr. «que je suis le seigneur absolu du monde entier.» ●(1650) Nlou 554. Stephan carguet an speret glan, / A sell en effaou, disaouzan, tr. «Étienne, empli du saint esprit, / regarde aux cieux sans crainte.»

    ●(1659) SCger 65a. hardy, tr. «disaouzan.» ●143b. disaousan, tr. «hardy & non estoné.» ●170b. disaouzan, tr. «hardy.» ●(1732) GReg 280a. C'est un déterminé, tr. «Disaouzan eo.» ●719a. N'avoir point de peur, tr. «Beza disaouzan.» ●812b. C'est un drole bien resolu, tr. «Ur pautr disaouzan eo.»

    ●(1869) FHB 241/250b. eunn den kalounek ha dizaozan er brezel.

    (2) Sans erreur.

    ●(1575) M 1123-1125. E drem lem (…) / Hac á breder hep gaou, hon pasaou disaouzan, tr. «Sa vue perçante (…) / Et il examine, sans mentir, nos pas sans erreur.»

    (3) Édifiant.

    ●(1575) M 1074. Dre'n patrom ho compsou, hac euffrou disaouzan, tr. «Par l'exemple de leurs paroles et des œuvres édifiantes.»

    (4) (Route, chemin) qui n'égare pas.

    ●(1650) Nlou 97. En hynchaou dysauozan, tr. «dans les voies sans craintes.» ●tr. (DEBm 272) «(routes) qui n'égarent pas.»

    (5) (Lumière) infaillible.

    ●(1575) M 3593. Gant Roen effaou en golou disaouzan, tr. «Avec le roi des cieux dans la lumière infaillible.» ●tr. (DEBm 272) «(lumière) inaltérable.»

  • disaouzan .2
    disaouzan .2

    m./f.

    (1) Délivrance, consolation.

    ●(1650) Nlou 352. Reiff deomp goulaou, ha diaouzan (lire : disaouzan), tr. «nous donner la lumière et la certitude.» ●tr. (DEBm 272) «délivrance, consolation.»

    (2) Endroit où se trouve qqc. d'égaré.

    ●(1659) SCger 3b. Adresse d'vne chose perduë, tr. «disaouzan.»

    (3) Kaout disaouzan a : trouver.

    ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kaout dizaozont = trouver, découvrir, ex. : kavet am eus dizaozont d'it deus eur mevel : je t'ai trouvé un domestique. ●(1962) GERV 19. Ac'hano e tiskouezin deoc'h Ker-Iz evit m'ho po disaouzan anei. ●(1964) ABRO 21. gant ar soñj da gavout disaouzan eus hini pe hini eus paotred al lestr.

    (4) Klask disaouzan eus : chercher à trouver.

    ●(1955) STBJ 136. o klask dizaouzan ac'hanon.

    (5) Kaout disaouzan diwar : en savoir plus long sur.

    ●(1977) LLMM 181/115. Karet em bije, koulskoude, kaout disaouzan diwar e benn.

    (6) Kaout, klevout disaouzan eus =

    ●(1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Marteze e klevin ganto o-unan disaouzan eus o c'huzadenn. (d'après KBSA 269). ●(1939) MGGD 81. daoust hag ez eus unan bennak ac'hanoc'h hag en defe bet dizaouzan eus alc'houez aour arc'hig rouanez Bro-Indez ?

    (7) Reiñ disaouzan : donner une, des informations.

    ●(1962) GERV 32. An disaouzan a roas deañ e spierien a startaas e Gralon e youl da zivroa. ●53. O veza goulennet kelou eus an hemolc'herien-all, ne voe den evit rei deañ disaouzan aneo. ●(1962) BREZ 63/2. hag ar vadelez ho pefe da rein disaouzan din eus eul lec'h bennak ma c'hellfemp tremen an noz-man ?

    (8) Nouvelle (mauvaise).

    ●(1964) ABRO 115. Met pebezh disaouzan boanius din. ●162. met ur gwall-zisaouzan am boe pa ouezis o devoa ankouaet an aotrou Doue ha dilezet o c'hreañsoù.

  • disaouzanañ / disaouzaniñ
    disaouzanañ / disaouzaniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) = (?) Reprendre (?).

    ●(c.1500) Cb 37a. [caus] Jtem causor / aris. g. causer ou reprendre. b. causaff / disouzenaff. ●(1521) Cc. [caus] Et causor aris significat rei geste causam affero / seu reperio : et excusationem adduco. gal. causer / ou reprendre. bri. causaff / pe dissouzanaff.

    (2) Remettre sur le chemin.

    ●(1659) SCger 100b. radresser (lire : redresser), tr. «disaouzuni (lire : disaouzani) voar an hent.»

    ●(1909) BROU 228. (Eusa) Dizaouzani, tr. «Remettre sur le chemin.»

    II. V. intr.

    (1) Revenir de son étonnement.

    ●(1962) GERV 10. Disaouzana a eure, evelkent, perc'henn ar penn-dañvad-se.

    (2) Dégourdir, déniaiser.

    ●(1872) ROU 80a. Dégourdir, tr. «dizaouzani, au moral seulement.»

    (3) sens fig. (en plt du blé) Épier.

    ●(1872) ROU 80a. Par une figure hardie, on dit du blé : Coumans a ra dizaouzani, s'élever, après avoir langui.

  • disaouzaniñ
    disaouzaniñ

    voir disaouzanañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...