Devri

Recherche '"disec'h"...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de disech-1 (1) à disec_hus (13) :
  • disec'h .1
    disec'h .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Desséché.

    (1847) BDJ 47. Gwech, dre veneçziou dizeac'h, gwech, dre zoüarou bleün. ●(1870) MBR 306. P'en em gavaz, e oa tre braz anezhi atao ha dizec'h war-dro kear, tr. «Quand il arriva, la mer était encore très-basse et à sec autour de la ville.» ●(1878) EKG II 174. sevel d'al lun vintin, ar gouzouk dizec'h, ar penn pounner ha divoued. ●(1883) MIL 258. eur vro dizec'h ha menek.

    (1904) ARPA 69. eun den hag a ioa dizec'h he zorn deou. ●(1907) FHAB Kerzu 292. ar skourrou dizec'h. ●(1911) BUAZperrot 650. Ar goad-ze a zalc'her en eur vured stoufet a varo ; peurliesa e vez dizeac'h ha kalet.

    (2) Tari, à sec.

    (1878) EKG II 46. eur punz koz dizeac'h a ioa eno.

    (1969) BAHE 60/37. ur puñs, disec'h alïes e-pad an hañv.

    (3) Assoiffé.

    (1866) SEV 111. Darn all anezho a choume e-pad meur a zervez dindan gor ha groez ann heol, dizec'h gant eur zec'hed ar vrasa.

    B. Épith. (cuisine) Patatez disec'h : pommes de terre cuites jusqu'à évaporation de l'eau de cuisson.

    (1935) CDFi 14 septembre. patatez disec'h, gant leaz teo da zouba. ●(1975) UVUD 35. (Plougerne) Patatez dizec'h bemdiz a bemdiz. ●(1981) ANTR 29. Patatez dizeh, patatez plusk hag all pe patatez fourn.

    II. Adv. Poazh-disec'h : cuit jusqu'à évaporation de l'eau de cuisson.

    (1955) STBJ 6. avalou-douar poaz-dizec'h. ●66. eur mell chidouarnad avalou-douar poaz-dizec'h.

  • disec'h .2
    disec'h .2

    m.

    (1) Desséchement.

    (1732) GReg 277a. Dessechement, action de dessecher, tr. «Diseac'h

    (2) Mont da zisec'h : se tarir.

    (1939) MGGD 70. ec'h izelae an dour el lenn. A-benn an abardaez e oa aet da zisec'h. ●(1955) STBJ 18. N'eo ket bet gwelet morse o vont da zizec'h [ar feunteun]. ●126. n'ouzon ket pet stêr (...) darn anezo eet da zizec'h, pe da hesk.

    (3) En disec'h : à sec.

    (1944) DGBD 27. froudoù an Ogowe eo o deus douget betek amañ ar bernioù traezh-se a chom bremañ en disec'h.

    (4) An disec'h dour =

    (1988) TIEZ II 155. Lorsque sur chaque versant, le chaumier met en place le dernier rang de gerbes de paille ou de roseaux, celles-ci dépassent le faîte du toit : il les entremêle avant de replier leur extrémité libre sur le versant opposé. En Pays de l'Aven, il réalise alors la «goutte d'eau», an dizec'h dour, autrement la collerette (ar c'holier).

  • disec'hadur
    disec'hadur

    m. Desséchement.

    (1732) GReg 277a. Dessechement, action de dessecher, tr. «disæc'hadur

    (1904) DBFV 57b. diséhadur, m., tr. «dessèchement.» ●(1931) VALL 40A. Assèchement, tr. «disec'hadur m.»

  • disec'hañ / disec'hiñ
    disec'hañ / disec'hiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Assécher, dessécher.

    (1659) SCger 43a. desecher, tr. «disec'ha.» ●143b. disec'ha, tr. «mettre a sec.» ●(1732) GReg 277a. Dessecher, rendre sec, tr. «Diséc'ha. pr. diséc'het. Van[netois] diseheiñ.» ●(17--) TE 15. Ean e ras d'un ahuél spealhus huéhein, eit disséhein en doar.

    (1847) MDM 165. Disec'hi ar paludou flerius. ●(1854) MMM 15. eur sourcen impossubl da zisec'hi. ●(1855) MAV 29. o tisec'ha prajeier dourek. ●(1857) CBF 105. Dizec'hi ann douar, tr. «Dessécher des terres.» ●(1867) MGK 98. dizec'ha 'r mor.

    (1904) DBFV 57b. diséhein, v. a., tr. «dessécher.» ●(1911) BUAZperrot 682. a zizeac'has al laginier. ●(1933) EVGB 9. En em lakaat a rajont da zifraosta, da zizec'ha, da ziveina ar vro-ze. ●(1939) MGGD 69. disec'ha al lenn.

    ►absol.

    (1633) Nom 276a-b. Med. glutinans, siccãs : emplastre pour conioindre & seicher : palastr euit sæchaff, disæchaff.

    (2) Sécher.

    (1908) PIGO II 24. he mouchouer ganti 'hed an hent o tizec'han he daoulagad.

    (3) Épuiser (une source).

    (1659) SCger 52b. epuiser, tr. «disec'ha.» ●115b. tarir, tr. «disec'ha

    (1904) DBFV 57b. diséhein, v. a., tr. «tarir, épuiser.» ●(1953) BLBR 63/5. Aes eo dizec'ha eur vammenn, met da belec'h ez aimp goude-ze davet dour ?

    (4) Épuiser (une terre).

    (1910) BOBL 16 avril 277/2e. Gouezit ez eus daou seurt plant : eur re a zistera, a zizec'h an douar hag eur re all a wella anezhan en eur skarza pe mouga al loustoni a zo o klask diwana.

    (5) Égoutter.

    (1904) DBFV 57b. diséhein, v. a., tr. «égoutter.»

    B. sens fig.

    (1) Vider (un contenant de son liquide).

    (1866) FHB 58/46a. guelloc'h ez eo gant-an dizec'ha barikennou an hostis.

    (1910) MAKE 80. e verc'hed a zisec'ho buhan ar varikennad.

    (2) Vider (une bourse).

    (1834) SIM 151. abars nebeut e voe disec'het yalc'h Jerom.

    (3) Épuiser (un sujet).

    (1978) LLMM 186/15. N'ho peus ket disec'het mat an destenn.

    (4) Épuiser (qqn).

    (17--) TE 9. perac é lausquai er chagrin d'en discarr ha d'en disséhein.

    II. V. intr.

    A.

    (1) Se dessécher.

    (1650) Nlou 220. Ne chommas barr, en garr, na brech, / Goat vn bannech na dysechas, tr. «il ne resta point en jambe ni bras, / goutte de sang qui ne se dessécha.»

    (1904) DBFV 57b. diséhein, v. n., tr. «se dessécher.»

    (2) (en plt d'un cours d'eau) Se tarir, se dessécher.

    (1723) CHal 60. Dissehein, tr. «Dessecher, égoutter, épuiser, tarir.» ●(1728) Resurrection 150-151. eur vamen a pitie / Ha na disechou quet. ●(1732) GReg 277a. Dessecher, devenir sec, tr. «Diséc'ha. pr. diséc'het. Van[netois] diseheiñ.» ●528b. Une source inepuisable, tr. «ur vammenn na diseac'h nepred.»

    (1831) MAI 23. sourcen a daëro pere na disec'houint biquen. ●(1857) HTB 180. froudou (...) hag a zizec'he en berr amzer. ●(1867) FHB 121/132a. dre greiz dizeac'het. ●(1869) HTC 97. an dour-ze a deuas da zizec'ha. ●(1889) SFA 133. an ienenn a zizec'has.

    (3) (en plt des plantes) Dépérir.

    (1727) HB 413. ar yaot a gresq var an toennou, pere a zeu da zesec'hi abarz ma vezont diframmet.

    (1838) CGK 20. Bea zeus plant quisidic, da chom a blaç crouët, A voëler o tizec'ha ractal mint disvroet. ●(1869) HTC 106. eur preñv da grignat griziou ar vezennic ilio, ha setu hi o tizec'ha.

    B. sens fig. (en plt de qqn)

    (1) Disec'hañ gant udb. : se consumer de, en.

    (1824) BAM 195. o tisec'ha gant an naon. ●(1847) MDM 375. a deu da zisec'hi gand ar c'hoand da vond er c'honsaill. ●(1869) HTC 312. dizec'ha a rai gant an dizesper.

    (1902) MBKJ 134. Dizêc'ha a ran gant ar c'hoant da veza henoret gant an dud e Sakramant ann Aoter. ●(1907) AVKA 258. an dud a dizec'ho gan ar spont. ●(1912) BUBU 86. Chifet e oé get en dra-zé ha diséhein e hré get er jalouzi. ●(1925) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 150. Ha koulskoude, plac'h yaouank koz viret ne chomo ket, nann, ah ! nann !… Plac'h yaouank koz viret ne vo ket : ne fell ket d'ei, henvel eus he moereb, c'hoar he mamm, tintin Katell, dizec'ha gant ar c'heun hag an erez.

    (2) Chom da zisec'hañ : attendre en vain.

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «Chom da zisec'ha» a zo chom da c'hortoz en aner. ●(1959) BRUD 8/26. Chom a rin da zizeha etre ar geusteurenn hag ar zaout.

    (3) Disec'hañ war e dreid, war e izili =

    (1860) BAL 75. Ac e rancfe un den dua gant an naoun, crouma gant ar riou, devi gant an domder, dizec'ha var e izili.

    (1910) MAKE 98. ne dalvez ket ar boan d'in lezel Katellig baour war va lerc'h da zizec'ha war he zreid gant an dienez.

    (4) Se dessécher.

    (1878) EKG II 271. Dizec'ha a ra va c'haloun em c'hreiz.

    (5) Dépérir, s'étioler.

    (1790) MG 336. paud a dud hac a lonnèt é clannad hac é tisséhein.

    (1869) FHB 242/259a. an diou grouadurez keaz na zebrent netra, hag evel-se ne reant nemed dizec'ha a zeiz da zeiz.

  • disec'hed
    disec'hed

    adj. Sans soif.

    (1923) SKET I 69. an evadegou-ze ma ev an den enno, diezomm ha dizec'hed.

  • disec'hediñ
    disec'hediñ

    v. pron. réfl. En em zisec'hediñ : se désaltérer.

    (1866) LZBt Du 205. Enn zell e oann ive da gavoud stank pe ster d'en em dizec'hedin.

  • disec'herezh
    disec'herezh

    m. Dessèchement.

    (1723) CHal 62. Disséhereah, tr. «Dessechement.» ●(1732) GReg 277a. Dessechement, action de dessecher, tr. «Van[netois[netois] disehereah

    (1904) DBFV 57b. diséhereh, m., tr. «dessèchement.»

  • disec'het
    disec'het

    adj.

    (1) Tari.

    (17--) TE 52. ur hoh Punce disséhét.

    (1896) HIS 22. ur puns diséhet.

    (1906) KANngalon Gwengolo 202. eun eienen dizec'het.

    (2) Asséché.

    (1838) OVD 281. un doar disséhet.

    (1911) BOBL 29 juillet 344/2d. d'an douarou fall, d'ar iunou dizec'het, d'ar prajou kaleteet.

    (3) Desséché.

    (1861) BSJ 87. un dorn disséhet ha mahignet. ●(1869) FHB 228/148a. eun askorn dizec'het a oa ganthan en he zorn.

    (1904) LZBg Meurzh 75. kig diséhet. ●(1907) KANngalon Gouere 446. skourrou dizec'het ha distaget. ●(1907) AVKA 71. Dorn dizec'het. ●(1913) AVIE 73. En dorn diséhet. ●250. Er figézen diséhet.

    (4) par ext. (en plt de femmes, de femelles) Dont le lait s'est tari.

    (1877) FHB (3e série) 37/291a-b. ar mammou dizec'het no deus ken da rei d'ho bugale.

  • disec'hiñ .1
    disec'hiñ .1

    v. tr. d. Mouiller.

    (1958) BRUD 5/58. Ha koulskoude eo red dizehi ar gourlañchenn. Yehed mad deoh, Visant...

  • disec'hiñ .2
    disec'hiñ .2

    voir disec'hañ

  • disec'hor
    disec'hor

    f. =

    (c.1718) CHal.ms iv. tarissement, tr. «dissehour esquadur.»

  • disec'horezh
    disec'horezh

    m. Dessèchement.

    (c.1718) CHal.ms i. Dessechement, tr. «sehour dissehoureh

    (1904) DBFV 57b. diséhoureh, s., tr. «dessèchement. (Ch.ms.»

  • disec'hus
    disec'hus

    adj.

    (1) Desséchant.

    (1732) GReg 277b. Dessicatif, tr. «Disec'hus. remed disec'hus

    (1904) DBFV 57b. diséhus, adj., tr. «qui dessèche.»

    (2) Épuisant.

    (1732) GReg 362b. Épuisant, ante, tr. «Disec'hus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...