Devri

Recherche 'dishêr...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de disher (1) à disheritin (11) :
  • dishêr
    dishêr

    adj. (droit) Sans héritier (présomptif).

    ●(1868) KMM 2. Evito da veza dija var an oad, ac evelato dizer. ●51. ac i var an oad ac atao dizer. ●(1890) MOA 238a. Qui n’a point d’enfant, tr. «disher.»

    ●(1904) DBFV 58a. dishér, adj., tr. «sans héritier.» ●(1911) BUAZperrot 104. Yan III, duk Breiz, a varvas dizher. ●487. eun den pinvidik ha disher. ●(1934) PONT 16. Dizer oa. Goulenn a reas digant ar Werc’hez eur bugel. ●(1939) MGGD 32. o veza ma oa chomet dishêr. ●(1942) SAV 23/65. He gwaz a oa maro dishêr (sans héritier présomptif) hag ar susitourien (héritiers) a oa kerent pell o chom er-maez a vro.

  • dishêradur
    dishêradur

    m. Déshérence.

    ●(1931) VALL 208b. Déshérence, tr. «dishêradur m.»

  • dishêramant
    dishêramant

    m. –où Déshérence.

    ●(1904) DBFV 58a. dishéremant, m. pl. eu, tr. «déshérence (l'A.).»

  • dishêrañ
    dishêrañ

    voir dishêriañ

  • dishêrans
    dishêrans

    f. –où Déshérence.

    ●(1732) GReg 275a. Desherence, droit du Seigneur de fief, ou du Roi, d'hériter à un défunt, où il ne paroît pas d'héritier, tr. «Disherançz. p. disherançzou.»

  • dishêrerezh
    dishêrerezh

    m. Déshérence.

    ●(1931) VALL 208b. Déshérence, tr. «dishêrerez m.»

  • dishêret
    dishêret

    adj. Privé d'héritage, déshérité.

    ●(18--) SAQ I 169. eur c'hrouadur fall ha dizeret, taolet er meaz a di he dad.

  • dishêriañ / dishêrañ
    dishêriañ / dishêrañ

    v. tr. d. Déshériter.

    ●(1931) VALL 208b. Déshériter, tr. «dishêra ou dishêria.»

  • disheritajadur
    disheritajadur

    m. –ioù Exhérédation.

    ●(1904) DBFV 58a. dishéritajadur, m. pl. eu, tr. «exhérédation.»

  • disheritañ / disheritiñ
    disheritañ / disheritiñ

    v. tr. d.

    (1) Déshériter.

    ●(1499) Ca 110b. g. deseriter vide in disheritaff et in possession. ●(1557) B I 25. hon disheritaff / Hac hon diposidaff, tr. «de nous déshériter et de nous déposséder.»

    ●(1659) SCger 41b. desheriter, tr. «desherita.»

    ●(1904) DBFV 58a. dishéritein, v. a., tr. «déshériter, exhéréder.»

    (2) Dépeupler.

    ●(1659) SCger 39a. depeupler, tr. «disherita.»

  • disheritiñ
    disheritiñ

    voir disheritañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...