Devri

Recherche 'dishouarn...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de dishouarn (1) à dishouarnan (3) :
  • dishouarn
    dishouarn

    adj. (Cheval) sans fers.

    (1732) GReg 256a. Deferré, non ferré, tr. «Dishouarn

    (1857) CBF 108. Dishouarn eo va c'hazek, tr. «Votre (lire : ma) jument n'a pas de fer.» ●(1899) BSEc xxxvii 154 / KRL 19. An arc'hant a da abeurz an diaoul a ia dalmad d'en c'houarno, ha c'hoaz e chom dalmad eun troad dishouarn d'ezan, tr. «Bien mal acquis ne profite pas.»

    (1962) EGRH I 63. dishouarn a., tr. « déferrer. »

  • dishouarnadur
    dishouarnadur

    m. –ioù Déferrement, déferrage.

    (1914) DFBP 82a. déferrement, tr. «Dishouarnadur

  • dishouarnañ
    dishouarnañ

    v. tr. d.

    (1) Déferrer.

    (1499) Ca 62b. Dishouarnaff. g. deferrer. l. deferro / as.

    (1659) SCger 40b. deferrer, tr. «dishoarna.» ●(1732) GReg 256a. Deferrer, tr. «Dishouarna. pr. dishouarnet

    (1888) SBI II 88. Na ma crie ar goz cazec / 'Wit ma vije dishouarnet, tr. «Elle criait, la vieille jument, / Qu'on lui enlevât ses fers.»

    (1914) DFBP 82a. déferrer, tr. «Dishouarna.» ●(1962) EGRH I 63. dishouarnañ v., tr. « déferrer. »

    (2) Ôter les fers (à qqn).

    (1557) B I 416. he dishouarnaff, tr. «la débarrasser de tous ses fers.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...