Devri

Recherche 'diskabell...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de diskabell (1) à diskabellin (5) :
  • diskabell
    diskabell

    adj. & m.

    (1) Adj. Sans coiffure.

    ●(1838) CGK 13. En he c'havis divouchouër, discabel, a dierc'hen. ●(1877) EKG I 131. ar persoun intru var an hent braz, enn he roched, diarc'henn ha diskabell. ●(1878) EKG II 94. diskabell, fuillet e vleo, skerj he zaoulagad ha divoutoun he zillad.

    ●(1904) DBFV 51a. diskabel, adj., tr. «sans coiffure, décoiffé, échevelé, tête nue.» ●(1906) HPSA 36. marteloded a gorv-roched, diskabel ha diarhen. ●(1928) FHAB Mezheven 219. Amzere eo gwelet merc'hed yaouank o vont diskabell.

    (2) M. Ur gwall ziskabell : un mauvais coup.

    ●(1929) FHAB Mezheven 228. Eun dervez, unan eus listri ar marc'hadour lien a gouezas etre krabanou eun toullad laeron-vor ; eur gwall ziskabell e voe an taol-ze evit Yann Derrien. ●(1934) FHAB 271. Sonjet em eus e plijfe da lennerien «Feiz ha Breiz» kaout aman eur ger bennak diwar-benn ar strafuilh, an diskabell a daolas kelou ar brezel, e kreiz hor maeziou. ●(1935) FHAB Ebrel 146. Eur gwall ziskabell evit Kastell-Paol, eo maro an Aotrou de Guebriant.

  • diskabellañ .2
    diskabellañ .2

    v. tr. d. Faire descendre de son siège.

    ●(1907) MVET vi. hag eur wech m'en devezo kemeret e skabell, ne vezo ket diskabellet buhan.

  • diskabellañ / diskabelliñ .1
    diskabellañ / diskabelliñ .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Décoiffer.

    ●(1659) SCger 37a. découeffer, tr. «discabelli.»

    ●(1876) TDE.BF 142a. Diskabella, v. a., tr. «Décoiffer.»

    ●(1904) DBFV 51a. diskabellein, v. a., tr. «décoiffer.» ●(1939) RIBA 6. En tri dal (…) e ziskabel ou fen.

    (2) Écheveler.

    ●(1876) TDE.BF 142a. Diskabella, v. a., tr. «écheveler.»

    (3) sens fig. Rosser.

    ●(1878) EKG II 37. me am biche c'hoariet ar vaz ha diskabellet meur a hini.

    II. V. pron. En em ziskabellañ.

    (1) V. pron. réfl. Se décoiffer.

    ●(1868) FHB 198/335b. Ar bughel ëeun ha dinam-ze, en em ziskabelle hag a ghenighe he fennik d'ann Eskop.

    ●(1921) GRSA 24. Er béleg, éan en em ziskabel.

    (2) V. pron. récip. Se décoiffer mutuellement.

    ●(1939) RIBA 69. Strimpein e hrant unan ar en aral, aveit en em-ziskabellein.

    III. V. intr. Se découvrir.

    ●(1931) VALL 189b. se découvrir (la tête), tr. «digabelli (diskabella moins bon, mais usité).»

  • diskabellet
    diskabellet

    adj. Décoiffée.

    ●(1659) SCger 47a. echeuelée, tr. «dicabellet.»

  • diskabelliñ
    diskabelliñ

    voir diskabellañ .1

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...