Devri

Recherche '"diskabellañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de diskabellan-2 (1) à diskabellan-diskabellin-1 (2) :
  • diskabellañ .2
    diskabellañ .2

    v. tr. d. Faire descendre de son siège.

    ●(1907) MVET vi. hag eur wech m'en devezo kemeret e skabell, ne vezo ket diskabellet buhan.

  • diskabellañ / diskabelliñ .1
    diskabellañ / diskabelliñ .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Décoiffer.

    ●(1659) SCger 37a. découeffer, tr. «discabelli.»

    ●(1876) TDE.BF 142a. Diskabella, v. a., tr. «Décoiffer.»

    ●(1904) DBFV 51a. diskabellein, v. a., tr. «décoiffer.» ●(1939) RIBA 6. En tri dal (…) e ziskabel ou fen.

    (2) Écheveler.

    ●(1876) TDE.BF 142a. Diskabella, v. a., tr. «écheveler.»

    (3) sens fig. Rosser.

    ●(1878) EKG II 37. me am biche c'hoariet ar vaz ha diskabellet meur a hini.

    II. V. pron. En em ziskabellañ.

    (1) V. pron. réfl. Se décoiffer.

    ●(1868) FHB 198/335b. Ar bughel ëeun ha dinam-ze, en em ziskabelle hag a ghenighe he fennik d'ann Eskop.

    ●(1921) GRSA 24. Er béleg, éan en em ziskabel.

    (2) V. pron. récip. Se décoiffer mutuellement.

    ●(1939) RIBA 69. Strimpein e hrant unan ar en aral, aveit en em-ziskabellein.

    III. V. intr. Se découvrir.

    ●(1931) VALL 189b. se découvrir (la tête), tr. «digabelli (diskabella moins bon, mais usité).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...