Devri

Recherche '"diskargañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de diskargan-diskargin-diskarg (1) à diskargan-diskargin-diskarg (1) :
  • diskargañ / diskargiñ / diskarg
    diskargañ / diskargiñ / diskarg

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Décharger (un navire, etc.).

    ●(1499) Ca 64a. Discargaff. g. desamplir. ●(1633) Nom 65b. Decapulare oleum, depelere, idem quod in vinis elutriare : desemplir, survuider, mettre d'vn vaisseau en l'autre : discargaff ves an eil en eguilè.

    ●(1659) SCger 40b. decharger, tr. «discarga.» ●143a. discarga, tr. «decharger.» ●(1732) GReg 249a. Decharger, diminuer la charge, ôter la charge, le fardeau, retrancher ce qui incommode, tr. «Discarga. pr. discarguet. Van[netois] discargueiñ.»

    ●(1877) BSA 148. Mari-Anna Drean a bign var ar c'har evit hen discarga.

    ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. diskarga eur c'harr en eur wintan anezan. ●(1926) FHAB Kerzu 468. da garga ha da ziskarga bagou.

    ►absol.

    ●(1874) FHB 485/119a. aleiz a vageerien, lod o carga, lod o tiskarga.

    ●(1925) BILZ 169. labourat en bourz eul lestr all bennak da rei an dorn da lastra, dilastra, karga, diskarga.

    (2) Diskargañ war vann : décharger en abaissant le cul du véhicule.

    ●(1904) KZVr 355 - 25/08/04. Diskarga war vann, diskarga eur c'harr en eur wintan anezan. ●(1914) KZVr 69 - 28/06/14. diskargan war vann, tr. «décharger une charrette en abaissant l'arrière jusqu'à terre, les brancards en l'air, Enq[uête] agricole.»

    B.

    (1) Décharger (un fusil).

    ●(1915) HBPR 232. diskarga ho fusuil var an enebourien.

    (2) (en plt d'un abcès, d'une blessure) Suppurer.

    ●(1732) GReg 896a. Supurer, venir à supuration, tr. «Discarga lyn.»

    ►absol.

    ●(1732) GReg 896a. Sa plaie commence à supurer, tr. «Coumançz a ra e c'houly da ziscarga.»

    ●(1910) MBJL 101. goulio euzus ha na baouezent ket da ziskargan.

    (3) Faire suppurer (un abcès).

    ●(1922) EOVD 186. er guélet é verùél get ur gor velimus hemb er pikein eit diskarg er gor-sé.

    (4) Vider (les humeurs).

    ●(1633) Nom 277b. Scarificatio : scarifier : scarification, da lauaret eo ober toull en quicq da discargaff an humeuryou.

    (5) Servir à boire.

    ●(1732) GReg 222a. Verse moi un coup, tr. «discarg din ur bannè.»

    ●(1876) TDE.BF 143a. Diskarga, v. n., tr. «Verser.» ●Diskarga eur banne da eva, tr. «verser à boire.»

    ●(1902) PIGO I 86-87. kerc'had ha diskargan gwin-ardant. ●(1904) SKRS I 151. ar c'habiten a ziskargas dezhan eur verennad kognak. ●(1908) FHAB C'hwevrer 52. en em lakeas da ziskarga gwin er gwer. ●(1908) FHAB Du 348. diskarg eul litrad d'an aotrou-man. ●(1924) SBED 22. En é huéren diskarg er guin.

    ►absol.

    ●(1910) YPAG 5. Mont a ra da ziskargan en e veren.

    (6) (droit) Décharger (un accusé).

    ●(1732) GReg 249a. Décharger un homme reputé criminel, tr. «Discarga un dèn clemmet.»

    (7) Diskargañ e galon : dire ce qu'on a sur le cœur, décharger sa conscience.

    ●(1878) EKG II 101-102. enn dro-man oa anat d'eomp ez ea da ziskarga he galon.

    ●(1907) PERS 262. Ar re a deue da ziskarga ho c'halon glac'haret. ●(1927) KANNkerzevod 4/3. mont da ziskarga hor c'halon pa vo re leun.

    (8) Asséner (un coup).

    ●(1913) HIVR 18. ean e ziskarg un taul eahus ar hé fen get é glean.

    (9) Désemplir.

    ●(1659) SCger 40b. desemplir, tr. «discarga.»

    II. V. intr.

    (1) (en plt d'un cours d'eau) Déborder.

    ●(1847) BDJ 16. stheriou henhan o tiskarga.

    ►sens fig.

    ●(1889) SFA 61. Kaloun Fransez a ioa leun : diskarga a ranke.

    (2) (en plt de la pluie) Tomber.

    ●(1869) FHB 216/61b. eur bar arneu spontuz a deuas da ziscarga.

    (3) Se vider.

    ●(1831) MAI 28. Ar yalc'h o tiscargan.

    (4) (en plt d'un abcès) Crever, aboutir.

    ●(1633) Nom 265a. Fistula : fistule : fistulen, gorig a discarg. ●(1732) GReg 233b. Crever, parlant d'une apostume, au propre, & au figuré, tr. «discarga. pr. discarget.» ●L'apostume a crevé, tr. «discarga a ra ar gor.»

    ●(1857) CBF 76. Diskarget eo ho kor ? tr. «Votre furoncle a-t-il abouti ?» ●(1872) ROU 108a. Pa vez ar boan en e goassa e vez tost ar gor da ziscarga.

    III. V. pron. réfl. En em ziskargañ.

    (1) Se décharger.

    ●(1732) GReg 249a. Se décharger de, tr. «Hem discarga eus a.»

    (2) Se justifier, se blanchir, se disculper.

    ●(1732) GReg 249b. Se décharger, se justifier, tr. «Hem ziscarga.»

    IV. Diskargañ e garr e toull an ode : voir karr.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...