Devri

Recherche 'diskoñfort...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de diskonfort-1 (1) à diskonfortus (8) :
  • diskoñfort .1
    diskoñfort .1

    adj.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Désolant, désastreux.

    ●(1896) HIS 78. Diskoñfort e oé amzér Añtiokus aveit er Juifed.

    ●(1904) DBFV 58b. diskonfort, adj., tr. «désolant, désastreux.»

    (2) (en plt d'un endroit) Désolé.

    ●(c.1500) Cb 65b. [disconfortet] g. chose desolee / ou lieu. b. lech disconfort.

    ●(1969) LIMO 29 mars. treuzein un tachad diskonfort.

    (3) (en plt du temps qu'il fait) Mauvais.

    ●(1980) LIMO 26 juillet. Deustou d'en amzér diskonfort.

    II. (en plt de qqn) Inconsolable.

    ●(1790) MG 390. N'en dès meit Juliett e gavan trist ha disconfort.

    ●(1904) DBFV 58b. diskonfort, adj., tr. «sans secours, désolé, inconsolable.»

    ●(1910) ISBR 9. ni eùé, ni vé elté, guehavé lirhin ha bourus ha gueh aral diskonfort ha melkonius. ●(1974) YABA 24.08. truhé doh er beurkèh Mari ha doh hé bugalé diskonfort.

  • diskoñfort .2
    diskoñfort .2

    m. Découragement, abattement, désolation.

    ●(c.1500) Cb 65b. [disconfortet] gal. désolation. b. disconfort.

    ●(1732) GReg 251b. Deconfort, abattement d'esprit, tr. «Disconfort.»

    ●(1846) BAZ 237. E creiz an dristidiguez hac an discounford-ze. ●(1847) MDM 246. An dra-ze a zo eun diskonford bras meurbet evithan.

    ●(1904) DBFV 58b. diskonfort, m., tr. «découragement, abattement.»

  • diskoñfortañ / diskoñfortiñ
    diskoñfortañ / diskoñfortiñ

    v.

    (1) V. intr. Se désoler.

    ●(1921) GRSA 22. Ne ziskonfortet ket ; kerhet de zebrein. ●(1932) BRTG 122. Diskonfortein bras e hré Iann. ●(1939) RIBA 72. Embér é tiskonfort eùé.

    (2) V. tr. d. Affliger, accabler.

    ●(1499) Ca 64b. Disconfortaff. g. desoler.

    ●(1732) GReg 251b. Deconforter, désoler, tr. «Disconforta. pr. disconfortet. Van[netois] disconforteiñ.» ●276b. Desoler, causer de l'ennui, tr. «Discounforta. diskounforti. ppr. discounfortet. Van[netois] disconforteiñ. pr. et. voyez affliger, attrister.» ●(17--) TE 265. disconfortein en dén santel-ze.

    ●(1856) VNA 163. le chagrin m'a accablé, tr. «er chagrin en dès m'en disconfortet.»

    ●(1904) DBFV 58b-59a. diskonfortein, v. a., tr. «désoler, affliger, décourager.» ●(1921) BUFA 197. en diaul e garehé erhoalh men goaskein ha men diskonfortein get er glahar.

  • diskoñfortañs
    diskoñfortañs

    f. Désolation, découragement.

    ●(1792) CAg 95. O péh un disconfortance.

    ●(1838) OVD 147. ur yoh disconfortance péhani hou laquou a blad. ●(1854) PSA I 169. er vlaouah ag en disconfortance. ●(1884) MCJ 144. pêllat en diskonfortanç.

    ●(1904) DBFV 58b. diskonfortans, f., tr. «désolation, découragement, désespoir.» ●(1939) RIBA 72. de gavet pen de zoéré é ziskonfortans.

  • diskoñforted
    diskoñforted

    f. Désolation.

    ●(1499) Ca 64b. g. desolation. b. disconfortet.

  • diskoñfortet
    diskoñfortet

    adj. Désolé.

    ●(1499) Ca 64b. Disconfortet. g. desolez.

  • diskoñfortiñ
    diskoñfortiñ

    voir diskoñfortañ

  • diskoñfortus
    diskoñfortus

    adj. Désolant.

    ●(1904) DBFV 59a. diskonfortus, adj., tr. «désolant.» ●(1917) LILH 6 a Vezheven. Un dra diskonfortus e zo arriù genemb. Job Lécuyer a Gerfourn, arriù a bermision er suhun baset, e zo chanjet arnehon. ●(1934) BRUS 116. Désolant, tr. «diskonfortus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...