Devri

Recherche 'diskol...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de diskol (1) à diskolpet (11) :
  • diskol
    diskol

    adj. Inculte, non éduqué.

    ●(1929) LAPK 55. Doktor e vijen kavet marteze gand eun den dizesk ha diskol.

  • diskoliañ
    diskoliañ

     

    (1) V. intr. Quitter l’école.

    ●(1933) BRND 7. goude diskolia eus Kelenndi Montreal. ●(1995) BRYV i 101. (Milizag) eur wech diskoliet. ●137. pa vezo ar baotred diskoliet. ●(1990) MARV ii 27. (Kerniliz) bet va zertifikad din, diskoliet ar paotr. ●(1973) KOBL 185. (Plougerne) barzh ma oan diskoliet. ●(1981) ANTR 20. Ranked en deus a-vad diskolia a-red.

    (2) V. tr. Enlever de l’école.

    ●(1962) EGRH I 62. diskoliañ v., tr. « enlever de l’école. »

  • diskoliet
    diskoliet

    adj. Qui a quitté l'école, déscolariser.

    ●(1981) ANTR 167. eur bern krennarded diskolied.

  • diskollet
    diskollet

    adj. Démis.

    ●(1995) BRYV I 162. (Milizag) eun nervenn a oa diskollet e va breh. ●diskollet : eet a-dreuz.

  • diskolp
    diskolp

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Éclatement.

    (2) Arrachement.

    ●(1962) EGRH I 62. diskolp m., tr. « arrachement. »

    (3) Déchirure.

    ●(1962) EGRH I 62. diskolp m., tr. « déchirure. »

    (4) (agriculture) Déchaumage.

    ●(1909) DIHU 50/314. Tuchant e vou diskaret rah en ed ; cheta enta er hours de gonz ag en diskolp pé en diseulereh.

    II. Adv.

    (1) A-ziskolp : par éclats, par copeaux.

    ●(1872) ROU 82a. Détacher par éclat de bois, de pierre, tr. «distaga a ziscolp.»

    (2) Dre ziskolp : par éclats, par copeaux.

    ●(1908) FHAB Here 293. Ar stered, an heol, ar planedennou a zeu diouthi dre ziscolp hag a zo en em lakeat da drei eveldhi.

  • diskolpadenn
    diskolpadenn

    f. –où Copeau, éclat.

    ●(1907) FHAB Gwengolo 193. e oue great an douar araog an heol, – beza n'eo nemet eun discolpaden diouthan.

  • diskolpadoù
    diskolpadoù

    plur. Copeaux.

    ●(1872) ROU 82a. Eclat, de bois, de pierre, tr. «discolpadou.»

    ●(1900) MSJO 219. diskolpajou ha brenn-esken.

  • diskolpañ
    diskolpañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Débiter par éclats, par copeaux.

    ●(1732) GReg 209b. Faire des copeaux, tr. «Discolpa. pr. discolpet.»

    ●(1872) ROU 82a. Détacher par éclat de bois, de pierre, tr. «discolpa.» ●(1876) TDE.BF 436a. Ar paotr a grog enn he vouchenn hag a ziskolp eur pennad mad anezhi.

    ●(1911) BUAZperrot 182. an tarziou mor (…) a deu a benn da zispega ha da ziskolpa dioutan [an torraod], eur pesiad bennak bep an amzer. ●(1920) AMJV 148. Diskolpa a ra, tam ha tam, an arched koad, ha dizelei a ra an arched ploum. ●(1977) PBDZ 773. (Douarnenez) diskolpiñ, tr. «débiter, tailler à la hache, par petits coups, en arrachant des copeaux.»

    (2) Arracher (une branche).

    ●(1913) FHAB Meurzh 82. diskolpa eur bodig.

    B. par ext.

    (1) Découper en morceaux, fragmenter.

    ●(1926) FHAB C'hwevrer 68. o tiskolpa pastellou teo diouz eur mell tamm kig-moc'h. ●(1926) FHAB Meurzh 97. heman a ziskolpas eur pez bara. ●(1927) KANNkerzevod 4/7. en eur ziskolpa eur c'horniad [bara]. ●(1960) GOGO 228. (Kerlouan, Brignogan) On froisse le goémon et on le déchire pour en faire de petits morceaux : cela s'appelle «diskolpa ar bejin».

    (2) Écarquiller (les yeux).

    ●(1870) FHB 301/314a. Ar barizianet, oc'h ho guelet, a ziscolpe ho daoulagad. ●(1889) ISV 350. Hor bigorneter a ziscolpe he zaoulagad dre ma zea, o clask guelet eur c'holibri bennag.

    ●(1909) KTLR 237. ar Roue bihan (...) a ziskolpe he zaoulagad.

    C. sens fig.

    (1) Dénigrer.

    ●(1911) SKRS II 128. ar re-man a goumanse da ziskolpa brud vad an nesa. ●(1925) BUAZmadeg 32. an heretiked hanvet Arianed, a ziskolpe tam ha tam levr ar relijion gristen.

    (2) (en plt d'une langue) Très mal la parler.

    ●(1867) MGK 90. Gallek ha brezounek ive a ziskolpann.

    ●(1924) ARVG Eost 172. eun drue eo klevet ar peziou galleg a ziskolpont... ●(1942) VKST Du/Kerzu 197. ne ruziont ket o tiskolpa galleg hudur martoloded vezo pe chiminoed diskramailh.

    (3) Diskolpañ tammoù bihan : lancer des piques, des pointes.

    ●(18--) SAQ II 103. atao dichikal, goapaat, kuiteal, dispenn, rei leac'h da gredi, danta, diskolpa tammou bihan...

    (4) Diskolpañ bommoù : dire des bourdes.

    ●(1931) VALL 76b. dire des bourdes, tr. «diskolpa bommou.»

    (5) Déconfire, tailler en pièces (une armée).

    ●(1732) GReg 251b. Deconfir, tailler en pieces les ennemis, tr. «Discolpa an adversouryen.» ●Charles Martel deconfît 375000 Sarrasins, tr. «Charlès Martel (Douë araucq) a ziscolpas hac a lazas try c'hant, pemzecq ha try-uguent mil Sarazin, o coll pemzecq cant dèn hepmuyquen.»

    (5) Mettre en pièces.

    ●(1847) FVR 162. pere ne hellont nemet diskolpan hoc'h ineou.

    II. V. intr.

    (1) Se détacher par morceaux.

    ●(1907) FHAB Gwengolo 193. Araog ma teuas an heol eun dra bennag da galedi, an douar hag ar planedennou all a ziscolpas diouthan. ●(1923) KNOL 271. setu ar vein o tiskolpa.

    (2) (en plt des nuages) Se dissiper.

    ●(1872) ROU 80a. Les nuages se déchirent. Le temps se relèvera, tr. «Discolpa a ra ar c'hoabr, sevel a raï an amzer.»

    ●(1919) KZVr 350 - 15/11/19. diskolpa, tr. «s'éclaircir (en parlant du temps, lorsque les nuages s'écartent, Loeiz ar Floc'h.»

    (3) Se divertir, s'amuser de façon inconvenante.

    ●(1927) GERI.Ern 110. diskolpa v. n., tr. «se divertir, s'amuser (en mauvaise part).»

    III. V. pron. réci. En em ziskolpañ : s'insulter.

    ●(1872) ROU 82a. En em ziscolpa, se dit de certaines tirailleries que se permettent entre elles des personnes mal élevées.

  • diskolper
    diskolper

    m. –ion Agresseur.

    ●(1732) GReg 223a. Couppe-jarret, tr. «discolper. p. discolpéryen.»

    ●(1876) TDE.BF 143b. Diskolper, s. m., tr. «Brigand, coupe-jarret ; pl. ien.» ●(1893) IAI 98. An diskolperien milliget ne reant forz gant piou sailla.

    ●(1927) GERI.Ern 110. diskolper m., tr. «brigand, coupe-jaret.»

  • diskolperezh
    diskolperezh

    m. Amusement(s) inconvenant(s).

    ●(1867) FHB 131/215a. Kasait, oh ! kasait c'hoaz / An daremprederez / Etre daou, plac'h ha goaz, Hag an diskolperez.

    ●(1927) GERI.Ern 110. diskolperez m., tr. «amusement inconvenant.»

  • diskolpet
    diskolpet

    adj.

    (1) Dont on a ôté un morceau en cassant.

    ●(1878) EKG II 78. Christ ar Groaz-Ruz, torret he zivesker, ha diskolpet he benn.

    (2) Mis en pièces.

    ●(1878) EKG II 42. arbel Katel Eukat a ioa diskopet a daoliou bouc'hal.

    (3) sens fig. Taillé en pièces, mis à mal, déconfit.

    ●(1906) BOBL 16 juin. trec'het ha diskolpet. (d'après GMGE ). ●(1926) KANNgwital 287/448. ar feiz taget, diskolpet, a vihanna bemdez. ●(1927) FHAB Meurzh 49. Ken na vo diskolpet ar Frans kêz a beziou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...