Devri

Recherche 'dislonk...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de dislonk-1 (1) à dislonket (8) :
  • dislonk .1
    dislonk .1

    m.

    (1) Action de vomir.

    ●(1866) LZBt Gouere 174. Na oa ken ar red-korv nag ann dislonk gant-han.

    ●(1962) EGRH I 63. dislonk m., tr. « action de vomir. »

    (2) Kaout dislonk : avoir envie de vomir.

    ●(1958) BLBR 108/2. heugi 'ran ha dislonk am-eus o weled Filo.

  • dislonk .2
    dislonk .2

    adj. (Yeux) écarquillés.

    ●(1913) FHAB Here 339. dislounc e zaoulagad, strafillet gant an aon.

  • dislonkadenn
    dislonkadenn

    f. –où

    (1) Vomissure.

    ●(1922) BUBR 22/323. Ha piou a dapas war e chupenn an dislonkadenn ? ●(1980) EBSB 61. (Ar vro vigoudenn) dislonkadenn, tr. «vomissement.»

    (2) (vulcanologie) Éruption.

    ●(1931) VALL 270b. phénomènes éruptifs, tr. «dislonkadennou(-tan).» ●(1951) BLBR 34/22. dislonkadennou an Etna en Italia.

  • dislonkadur
    dislonkadur

    m. –ioù

    (1) (vulcanologie) Rejets volcaniques, éruptifs.

    ●(1931) VALL 270b. formations éruptives, tr. «dislonkaduriou pl.»

    (2) Vomissement.

    ●(1974) KMDR 56. N'en des nameit er hanoñneu ha ne daùant ket. A dorimel é koéh ou dislonkadur eahus ar ur hoèdig e zo izelloh egedomb.

  • dislonkajoù
    dislonkajoù

    plur. Vomissures.

    ●(1957) PLBR 50. dislonkachou, tr. «vomissures.» ●(1962) EGRH I 63. dislonkachoù pl., tr. « vomissures. »

  • dislonkañ
    dislonkañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de qqn) Vomir, rendre, dégorger (qqc.).

    ●(1659) SCger 144a. dislonqua, tr. «vomir.» ●(1732) GReg 258b. Degueuler, parlant des animaux & des yvrognes, tr. «Dislounqa. pr. dislounqet.»

    ●(1868) KMM 66-67. Poan vouzellou, distôler, dislonca poezon. ●(1877) BSA 132. Dislounca a rea kement a zebre hag a eve. ●(1878) EKG II 177. e tislounkaz eur c'hinaouad-all a c'hoad. ●(18--) KTB.ms 14 p 53. Petra eo an touseged-se a dislonkes.

    ●(1901) FHAB Meurzh 236. Cloc'hic Sant Paol ag a voe dislounket en Enez Vaz gant eur pesk. ●(1902) MBKJ 153. evel ma tislonke kement a gemere. ●(1929) MANO 158. ar paotrig (…) a zislonkas an dour en doa evet hag a bareas.

    ►absol.

    ●(1903) MBJJ 63. ma adstag warnon ar c'hoant da zislonkan. ●(1923) KNOL 300. Dislounka he doa great kement, ma vije lavaret ez oa o vont da zifelc'hi.

    B. sens fig.

    (1) Écarquiller.

    ●(1910) MAKE 18. dislounka 'ree zoken bras e zaoulagad en e benn. ●(1924) ZAMA 201. o tislonka gwenn e zaoulagad.

    (2) Retirer (ses paroles).

    ●(1878) EKG II 62. ha c'houi a zislounko ar ger-ze, pe me velo. ●316. pe zoken e rankot dislounka ho lavar dirak ar barner.

    (3) Rejeter, cracher.

    ●(1889) ISV 152. dre ar fail pe ar c'hinou-ze ar menez a zislonke tan ha ludu.

    ●(1900) MSJO 7. menes ar Vésuve (...) da zislonka glao tan. ●(1905) LZBl Mae 126. an dour, dislounket peurliesa gant al lennou braz. ●(1909) FHAB Genver 31. ar menez tan Vésuve, en Itali, a zislounkaz awalc'h a draou. ●(1910) MAKE 78. e gorn ne ehanas tamm da zislounka bouilhou moged. ●(1910) MBJL 70. kement a chiminalo uhel a dislonk moged du. ●(1942) DRAN 79. Pelloc’h eur c’heo o tislonka tan, evel genou eur forn o c’hori.

    ►[au passif]

    ●(1877) EKG I 94. an drouc-spered, dislounket gand an ifern da zaoni an dud var an douar.

    (4) =

    ●(1659) SCger 35b. dire ce qu'on a sur le cœur, tr. «discoubla ar pes a ve voar ar galon.»

    ●(1879) BMN 123. ober d'ar bec'herien dizac'ha, dislonca an traou ar c'huzeta e pleg ar galon. ●285. An den-ma (...) a zisloncas he bec'hed miliget.

    ●(1924) FHAB Genver 33. d'ar re ne zislonkent nemet soniou fall, hudur ha brein put awechou. ●(1943) FATI 105. Hag e teraouas da zislonka dirazo komzou dizereat. ●(1945) GPRV 157. traou diseven / A zislonkit en eur dremen.

    II. V. intr. (en plt de la pluie) Tomber.

    ●(1944) DGBD 97. ur barr teñval a zo o klask dislonkañ.

    III. Dislonkañ tan evel genoù ur forn o c’horiñ : cracher du feu comme la gueule d’un four qui chauffe.

    ●(1942) DRAN 79. Pelloc’h eur c’heo o tislonka tan, evel genou eur forn o c’hori.

  • dislonker
    dislonker

    m. –ion Homme qui vomit.

    ●(1868) FHB 153/388b. ma vezo nebeutoc'h a zislonkerien...

  • dislonket
    dislonket

    adj. (Yeux) écarquillés.

    ●(1879) ERNsup 151. disloñnket, (yeux) équarquillés, Lanr[odec].

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...