Devri

Recherche 'disoñj...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de disonj-1 (1) à disonjus (10) :
  • disoñj .1
    disoñj .1

    adj. Qui n'est pas ivre.

    (1790) MG 31. Me moès (...) n'en dai quet accourcét d'em gùélet é retourn dichonge d'er guær d'er Sul.

    (1904) DBFV 49a. dichonj, adj., tr. «qui n'est plus ivre.» ●(1934) BRUS 91. A jeûn, tr. «dichonj (sans boisson).» ●(1937) DIHU 310/254. Hag er re dichonj, é sellet dohtè, e hoarh a végad. ●golo xi. dichonj : à jeun (boisson).

  • disoñj .2
    disoñj .2

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Oublieux.

    (1732) GReg 269b. Dépourvû de memoire, qui ne se souvient point, tr. «Disonch.» ●613a. N'avoir point de mémoire, tr. «beza disonch

    (1806) JOS 10. Da veza bet quen disounch a quen dianaoudec. ●(1862) JKS 242. Disonj int anezhi. ●(1883) SAQ I 28. kristenien dizounj ha digourach. ●(1889) SFA 204. denig paour ha dizonj.

    (1904) DBFV 49a. dichonj, adj., tr. «oublieux, qui ne pense pas, distrait, inconsidéré.» ●(1922) EOVD 80. perak é onn mé ken dichonj én hou kever ? ●(1957) AMAH 198. un oristal disoñj-dreist.

    (2) Disoñj a, eus : qui ne pense pas à.

    (1857) HTB 76. hag en em welont, dibrepar, oblijet da digemer ar maro a behini a oant ar muia disonj. ●78. o veva disonj euz ar maro.

    (3) Distrait, inattentif.

    (1872) ROU 88b. Inattentif, tr. «dizonj.» ●(1890) MOA 127b. Non attentif, dans ses prières, tr. «dizonj enn he bedennou.» ●(1894) BUZmornik 226. pedennou hirr great gant eur spered dizonj.

    II. Adv.

    (1) Sans faire attention, étourdiment.

    (1790) ISmar111. er péhedeu e rér ésprès, dichonge caër.

    (1908) PIGO II 32. Respont a ris ken dizonj ha tra.

    (2) Sans qu'on s'y attende, par surprise.

    (1857) HTB 157. Ar maro a deu en eun taol berr ha disonj.

    (1907) AVKA 319. Setu ekeit ha ma oa ar gwrage santel o vont da Jerusalem da geloi d'an deskibien ar pez ho devoa gwelet, setu disonj, Jesus dirak he. ●(1908) PIGO II 169. Ken prim ha ken dizonj e oa c'hoarvezet an tôl, ma chomas an tri zoudard, evel ma ve lavaret, o geno gante war c'houec'h eur. ●(1935) ANTO 45. An noz a'n em gavas disoñj-a-walc'h warnoun.

    (3) Loc. adv. Dre zisoñj : par inadvertance.

    (1870) FHB 263/15a. Eun dervez, dre zisonch, e leac'h eur pez daou vennek, e taolas e tog ar paour dall eul loiz aour a zaou-ugent lur.

  • disoñj .3
    disoñj .3

    m.

    (1) Oubli.

    (1659) SCger 86b. oubliance, tr. «disonch

    (1824) BAM 331. an disonch eus a Zoue a so un or digor da bep seurt crimou. ●333. ar re n'o deus quet a sonch anezàn a vev en un disonch bras. ●(1872) ROU 88b. Inadvertance, tr. «Dizonj.» ●(1880) SAB 240. An dizonj eus ar baradoz.

    (1904) DBFV 49a. dichonj, m., tr. «absence d'esprit, distraction, oubli.»

    (2) Imprudence.

    (1659) SCger 69a. imprudence, tr. «disonch

  • disoñjal / disoñjiñ
    disoñjal / disoñjiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'oublier.

    (1910) MAKE 88. Moumoutik a zizonje a-wechou betek mont da ober eun droïg etouez melchon gwenn an aotrou Furzod. 89. Katellig a zizonjas adarre da gousket.

    (2) Cuver, dessouler.

    (1904) DBFV 49a. dichonjein, v. n., tr. «cuver son vin.»

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Oublier.

    (1659) SCger 86b. oublier, tr. «disongeal

    (1877) BSA 179. Santes Anna a anaveze re vad he deveriou a vam evit disonjal nicun anezho.

    (1911) BUAZperrot 153. ha setu ar pez a zizonjer marteze re alies.

    (2) [devant un v.] Oublier de.

    (1910) MAKE 82. en eur vont er meaz e tizonjas alc'houeza an nor war e lerc'h.

    (3) Désenivrer.

    (c.1718) CHal.ms i. cuuer son vin, tr. «cousquet e vin uin, tremen' e üin, dichongein, diueüein.» ●desenyurer, tr. «dichongein, diueaoüein, diueüein.»

    (1904) DBFV 49a. dichonjein, v. a., tr. «désenivrer.»

    B. V. tr. i.

    (1) Disoñjal war udb. : oublier qqc.

    (1906) KANngalon Eost 192. Hag arabad eo tizonjal var gement-ze. ●(1908) KMAF 47. arabad d'in dizonjal warnan [kornad-butun].

    (2) Disoñjal diouzh, eus ub., udb. : oublier, ne plus penser à qqn, qqc.

    (1900) MSJO 154. Ha pa deufe ho mam da ankounac'hat ac'hanoc'h, me ne zizonjin ket diouzoc'h. ●(1906) KANngalon C'hwevrer 30. Evelse e teskint abred e ranker gourin er bed ma hag e tizonjint euz ho flijadur. ●30-31. beteg dizonjal peb unan euz he vad he unan evit plijout da Zoue. ●(1906) KANngalon Mezheven 128. ne zizonjint ket evit an dra-ze euz a Zoue. ●(1936) ONEN 52. Evuruzamant evit Onenn Pennaroz he zad a zizoñj buan diouz e verc'h evit soñjal en e chatal.

  • disoñjamant
    disoñjamant

    m. –où =

    (1824) BAM 199. an disongeamant-se ne noas quet d'hor pedennou. ●211. ez ê ret gouzout e teu an disonchamanchou en hor speret pe dre hor faut, pe dre ar valiç eus an diaoul.

  • disoñjegezh
    disoñjegezh

    f. Diversion de l'esprit, distraction.

    (1911) BUAZperrot 103. An dizonjegez a vir ouz an den da vont var well (...) Al louzou ouz an dizonjegez eo da genta ar beden.

  • disoñjet .1
    disoñjet .1

    adj. Bezañ disoñjet : avoir oublié.

    (1923) KNOL 310. Dizounjet out 'ta, kemener ?

  • disoñjet .2
    disoñjet .2

    adj. Dessoûlé.

    (c.1718) CHal.ms i. Il n'est plus yure il est desennyuré, tr. «dichonget é, diueaoüet diueaü diueüet.»

    (1904) DBFV 49a. dichonjet é, tr. «il n'est plus ivre (Ch. ms.).»

  • disoñjiñ
    disoñjiñ

    voir disoñjal

  • disoñjus
    disoñjus

    adj. Distrait, rêveur.

    (1904) DBFV 49a. dichonjus, adj., tr. «distrait, rêveur.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...