Devri

Recherche '"displegañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de displegan-displegin-displeg (1) à displegan-displegin-displeg (1) :
  • displegañ / displegiñ / displeg
    displegañ / displegiñ / displeg

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de choses concrètes).

    (1) Déplier.

    ●(1659) SCger 42b. deplier, tr. «displega.» ●144a. displega, tr. «déploier.» ●(1732) GReg 269a. Deplier, tr. «Displega. pr. displeguet. Van[netois] displegueiñ. pr. et.»

    ●(1846) DGG 419. an escop a zisplec ar gazul pehini a oa pleguet azioc'h o diouscoas.

    ●(1915) HBPR 232. displeget ho zeltou. ●(1977) PBDZ 767. (Douarnenez) displegiñ, tr. «déplier.»

    (2) Déployer (voiles, ailes).

    ●(1866) BOM 46. Displek da askellik !

    ●(1922) FHAB Mezheven 171. displeg ar gwel. ●(1923) KADO 5. hemb displeg (…) ou gouilieu.

    (3) Dépaqueter.

    ●(1499) Ca 65a. Displegaff. g. desployer. denrees ou marchandises.

    ●(1659) SCger 39a. depaqueter, tr. «displega.»

    (4) Étaler.

    ●(1659) SCger 53a. etaller, tr. «displega.»

    ●(1918) BNHT 10. get un hantér dousén poketeu guen kann ha doh ou displeg ar hé gulé.

    B. (en plt de choses abstraites)

    (1) Jouer (une pièce).

    ●(1907) KORN 9. ma n’eo ket ar pesiou-c’hoari dispar-ze a veze displeget bep bloaz. ●(1911) BUAZperrot 837. pe zelaou displega eur pez-c'hoari. ●(1941) ARVR 34/1d. An abadenn a vo displeget d'ar meurz 27.

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1907) FHAB Here 225. klevet an displega great anezhi gant on aot. persoun.

    (2) Déployer, mettre en œuvre (une force, etc.).

    ●(17--) VO 121. en diaul e zispleg é ol ardeu eit ou hondui èl quent d'er memb compagnoneaheu.

    ●(1857) HTB 159. Ar maluruz paour a zisplege eun nerz dic'halloud.

    (3) Expliquer.

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1908) FHAB Gwengolo 258. da betra ober un displega nevez eus traou oc'h eus gwelet, klevet ha lennet kant gweach.

    (4) Faire étalage de.

    ●(17--) TE 343. Doué e lausquas Herod de zisplæg é ardeu cruel.

    ●(1856) VNA 142. pour étaler leur bâtarde éloquence, tr. «eit displeguein ou loquance bastard.»

    II. V. pron. réfl. En em zisplegañ.

    (1) Se déployer.

    ●(1907) FHAB Eost 161. beza roet d'he grouidigez nerz d'en em zisplega he-unan. ●163. hag e reas ar ouennou dre an nerz hen devoa roet d'ar vuez d'en em zisplega he-unan hed an amzer.

    (2) =

    ●(1919) BUBR 10/267. Pa zavo re a vec'h ez aimp er-maez d'en em zisplega, a-dreuz war ar roz.

    (3) S'étendre.

    ●(1866) FHB 79/211b. Didan hon treid en em zispleg ar ghear a Gayenn.

    ●(1904) LZBg Mae 126. Ihuéloh en hum zispleg kartér pinùik el lamazed.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...