Devri

Recherche 'dispriz...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de dispriz-1 (1) à disprizus (14) :
  • dispriz .1
    dispriz .1

    adj.

    I. Attr./Epith. Méprisable.

    ●(1530) J p. 178. Bout dan bedis despris en pris ysel, tr. «ai été pour les hommes un être méprisable et vil.» ●(1557) B I 217. En lech dispris, tr. «en un lieu déshonorant.» ●(1650) Nlou 175. Ez voe ganet credet entr'en bedys, / En lech dysprys, dizcoantys à Isel, tr. «il fut enfanté, croyez-le, parmi les humains, / Dans un lieu méprisable, cruel, ici bas.»

    II. Adv.

    (1) Sans payer, gratuitement.

    ●(1650) Nlou 390. Lamet oump pep guys, dispris an prison, tr. «Nous sommes tirés de toute façon sans payer de la prison.»

    (2) Sans égards.

    ●(1530) J p. 219. Do lacat dispris en prison, tr. «mettre sans égards en prison.»

  • dispriz .2
    dispriz .2

    m. –où

    (1) Mépris, dédain.

    ●(1557) B I 209. mechantis ha dispris a guis yen, tr. «une méchanceté, un froid dédain.»

    ●(1860) BAL 104. O va Jesus, oc'h euz gouzaved sioul ar faosoniou, an disprizou, a peb seurt dismegans. ●(1868) KMM 80. da Jesus an dispriz ha d'in-me an enor… ●(1879) BAN 33. heulia ar reolen var zispriz ar bed.

    ●(1907) PERS 38. ne gav nemed disprij. ●339. eul lizer leun a zisprij.

    (2) Ober dispriz a ub. : mépriser qqn.

    ●(1860) BAL 66. o veza great un eveleb dispriz ahanoc'h.

    ●(1905) BOBL 14 octobre 56/2b. M'ho tesko, emezhi, d'ober dispriz ac'hanoun !

    (3) Ober dispriz war ub. : mépriser qqn.

    ●(1889) ISV 125. ne felle ket dit egentaou dont da zibri ha da efa ganeomp-ni ! Disprich a reas varnhomp !

    (4) Kaout dispriz evit ub. : mépriser qqn.

    ●(1907) PERS 340. re a zisprij en doa evithan he-unan. ●(1907) AVKA 210. ouz unan e n-am stago, evid egile en devo dispriz.

    (5) Dre zispriz ouzh : par mépris pour.

    ●(1985) AMRZ 311. O ! n'eo ket dre zisprij outañ !...

  • dispriz .3
    dispriz .3

    voir disprizañ

  • disprizadur
    disprizadur

    m.

    (1) Déboutement, rejet.

    ●(c.1500) Cb 66b. [disprisaff] g. debouttement. b. disprisadur.

    (2) Avilissement.

    ●(1744) L'Arm 22a. Avilissement, tr. «Dissprisadur. m.»

  • disprizañ / disprizout / dispriziñ / dispriz
    disprizañ / disprizout / dispriziñ / dispriz

    v.

    II. V. tr. d.

    (1) Mépriser.

    ●(1499) Ca 65b. Disprisaff. g. despriser. ●(1575) M 74. Hac ez dispris enor, ha madaou temporal, tr. «Et méprise l'honneur et les biens temporels.» ●422. Lech mat á queff pep guis, euyt he dysprisaff, tr. «Trouve bonne raison, de toute manière, pour le mépriser.» ●488. Vn parabol Iolis, ne fell é disprisaff, tr. «Une jolie parabole qu'il ne faut pas dédaigner.» ●(1576) Cath 3. disprisa a guere pep tra mondain, tr. «car elle méprisa tout ce qui est du monde.» ●(1612) Cnf 32a. NEp â dispris è tat, è mam. ●(1621) Mc 35. ouz ho disprisaff.

    ●(1659) SCger 79a. mespriser, tr. «disprisout.»

    ●(1790) MG 292. Ean e zihuèn dohoh a hum istimein, rac ne hoès quet en defauteu e remerquét ér-ré-ral, hac a zisprizein er-ré en dès er malheur de gouéh én ur faute-benac. ●(1792) BD 594. dont do disprisan, tr. «venir les mépriser.» ●1598. o tisprisout marguel jesus, tr. «Méprisant, s'il le peut, Jésus.» ●5078. men o disprise hac aheullie ma rol, tr. «Je les méprisais et suivais mes caprices.»

    ●(1849) LLB 1965-1966. ne gleu bamdé / Nameid dispriz er sent, nameid blasfemein Doué. ●(1838-1866) PRO.tj 191. Disprijout a rer ho leoriou. ●(1856) VNA 125. mépriser quelqu'un, tr. «disprisein unan-benac.» ●(1867) MGK 124. Disprizet gant an holl. ●(1868) KMM 20. disprizout ar bed-fall. ●(1877) BSA 34. disprijit madou an douar. ●(1879) BAN 33. Mikel Nobletz a voestlas disprizout ar bed hed he vuez.

    ●(1900) MSJO 211. disprijout trous ha gloar ar bed. ●(1907) AVKA 183. neb o tispriz, am dispriz me.

    (2) [empl. devant un v.] Dédaigner.

    ●(1659) SCger 37a & 40b. dedaigner, tr. «disprisout.» ●(1732) GReg 253a. Dedaigner, mepriser avec fierté, tr. «Disprisout. pr. dispriset.»

    ●(1893) IAI 94. ar rouaned a zisprizas douja dezo.

    (3) Débouter, repousser, rejeter, répudier.

    ●(c.1500) Cb 66b. [disprisaff] Jtem rependio / as. ac. g. deboutter. disprisaff.

    II. V. pron. réfl. En em zisprizañ : se mépriser.

    ●(1862) JKS 145. beza hoc'h euz meur a abeg d'en em zisprizout.

  • disprizañs
    disprizañs

    f.

    (1) Mépris.

    ●(1557) B I 426. An disprisancc ann offrancc (variante : offancc) setancet / Deze gant queux en hoz reux oz eux groaet, tr. «pour le mépris offensant que vous avez eu le malheur de leur témoigner.» ●(1576) Cath 4. disprisancc à vanité, tr. «le mépris de la vanité.» ●(1612) Cnf 12b. pa vé græt an pechet en desprisancc dan sul pé dan goel. ●31a. dré disprisancc, pé dré drouc custum. ●(1625) Bel 115. an gourchemenman, à bers oll assamblez an disprisancc, an cassony, an buhaneguez, rancun, an iniuriou, ha passionou arall.

    ●(1659) SCger 37a & 40b. dedain, tr. «disprisancç.» ●(1710) IN I 8. evel an disprigeanç. ●(1727) HB 569. Gant disprigeanç ato.

    ●(1821) SST 44. davoyet a retourn, dré zisprisance, de Bilate. ●(1838) OVD 131. cârein é zisprisance prope. ●(1839) BESquil 254. un disprisance vras. ●(1856) GRD 37. guet er vrassan dishanàuedigueah ha disprisance. ●(1889) ISV 450b. Disprijans 'vit an ilizou. ●(18--) SAQ I 149. eun disprijanz ar vrasa.

    ●(1912) BUEV 21. ne gavé meit disprizans. ●(1920) FHAB Meurzh 271. Goaperez ha disprijans e kenver beleien an aotrou Doue. ●(1926) KANNgwital 286/431. n'o devezo nemet disprijans evit o c'hamaladed. ●(1942) DHKN 59-60. é kreskè un tammig disprizans én hé halon aveit en deu a ré « goh »-sé hag e sellè hi èl en deu zevéhan ag ur midad a uéharal, didan merùel.

    (2) Bezañ en disprizañs : être méprisé.

    ●(1882) BAR 150. pell aoalc'h hoc'h bet er boan, en disprijanz.

    (3) Teurel disprizañs war ub. : mépriser qqn., l'accabler de mépris.

    ●(1915) HBPR 200. ar veleien vad, ho doa a nebeut da nebeut, taolet disprijans varnho.

    (4) Ober disprizañs a : mépriser.

    ●(1790) Ismar 45. er goab hac en disprisance e rér ag en devotion.

  • disprizañsus
    disprizañsus

    adj. Méprisant.

    ●(17--) TE 159. guet un ton quen disprisançus.

  • disprizapl
    disprizapl

    adj. Méprisable.

    ●(1744) L'Arm 22a. Avilir, tr. «Rantein dissprisable.» ●(17--) TE 40. madeu disprisabl ag er béd-men.

    ●(1835) AMV 41. an actionnou an disprisapla. ●(1838) OVD 131. vertuyeu disprisable ha vertuyeu inourable. ●(1854) PSA I 291-292. en hani e zou adoret dré en Ælèd e za de vout ur bourd aveit serviterion disprisabl ! ●(1861) BSJ 307. Deit-é er Juiffèd de vout en disprisaplan, en dehuéhan rah é misq en ol pobleu.

  • disprizer
    disprizer

    m. Celui qui méprise.

    ●(c.1500) Cb 66b. [disprisaff] g. desprisable. b. despriser. ●gal. qui mesprise les aultres. b. dispriser.

  • disprizerezh
    disprizerezh

    m. Mépris.

    ●(1868) KMM 142. sonjit an (lire : en) disprizerez mezus, en dismegans.

  • disprizet
    disprizet

    adj. Méprisé.

    ●(1499) Ca 65b. Dispriset. g. desprise ou deboutte. ●(1575) M 3325-3326. Ez deuhent y da bout vilifiet / Ha dispriset meurbet, tr. «Ils viendraient à être avilis / Et très méprisés.»

    ●(c.1680) NG 1582. Hac enf dispreset ol, gouapait guet pep vnan.

    ●(1909) FHB Gouere 194. ar beorien disprijet.

  • dispriziñ
    dispriziñ

    voir disprizañ

  • disprizout
    disprizout

    voir disprizañ

  • disprizus
    disprizus

    adj. Méprisant.

    ●(1906) KANngalon Du 246. huel an tam anezhan, disprijuz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...