Devri

Recherche 'disput...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de disput (1) à disputerez (7) :
  • disput
    disput

    f.

    (1) Dispute.

    ●(1767) ISpour 145. enn amision énn disputt, énn areih, énn touyereah.

    ●(1872) DJL couv. Disput etre Jakez Lamrog ha Ian an Digariou. ●5. Marteze, lenner, arog ma kommanso an disput, halfez beza kiriuz da c'houzout tost-da-vad piou eo an Disputerien. ●(1894) BUZmornik 36. an Arianed o devoue aoun na raje eun hevelep disput mez d'ezho dirak an holl. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. e savas un disput etre ar Skorn hag al Laouenan.

    (2) Kemer disput ouzh ub. =

    ●(1852) MML 22. Otro, bean e moa daou vap : qemer a rejont disput an eil ous he gile.

  • disput .2
    disput .2

    voir disputañ

  • disputal
    disputal

    voir disputañ

  • disputañ / disputal / disput
    disputañ / disputal / disput

    v. tr.

    I. V. tr. d.

    (1) Disputer.

    ●(1499) Ca 65b. Disputaff. g. disputer. ●(1612) Cnf 1b. disput an questionou subtil entre an Catholiquet.

    ●(1659) SCger 54a. etriuer, tr. «disput.»

    (2) Disputer (une compétition).

    ●(1838) CGK 20. te yel da zisput maout ar c'hourenadeg.

    II. V. tr. i.

    (1) Disputal war udb. : contester qqc.

    ●(1839) BSI 44. ferm da viret al lezenn, hep disputal var nezi.

    (2) Disputal ouzh ub. : disputer contre qqn.

    ●(1576) Cath p. 6. ha neuseu ez disputas (…) ouz an impalarz, tr. «Et alors elle disputa (…) avec l'empereur.» ●12. disputenn ouzvn merch iauanc debil ha fragil, tr. «disputer contre une jeune fille faible et fragile.» ●(1650) Nlou 551. An Iuzeuion diraesonet, / A sauuas oll, hac y sollet, / Da disput-en scler quez queffret, / Ouz Stephan, à gouez-an bet, tr. «Les Juifs insensés, / se levèrent tous, affolés qu'ils étaient, pour discuter clairement tous ensemble, / contre Étienne, au su de tous.»

    ●(1894) BUZmornik 36. da zisput oc'h ann heretiked.

    ●(1911) BUAZperrot 38. goulenn beza lezet da zisput outo.

    ►absol.

    ●(1787) BI 67. er-ré zou curiuss de zesquein éit ræsonein, éit disputal.

    ●(1921) PGAZ 66. Goezt oa zoken da vont da zisput.

    (3) Disputal gant ub. : disputer contre qqn.

    ●(1838) OVD 261. Jamæs n'hum arrestet de zisputal guet hou ç'anemis.

  • disputasion
    disputasion

    f. Disputation.

    ●(1499) Ca 65b. Disputation. g. idem.

  • disputer
    disputer

    m. –ion Homme qui prend part à une dispute.

    ●(c.1500) Cb 66b. [disputaff] g. disputeur. b. diem.

    ●(1872) DJL 5. Marteze, lenner, arog ma kommanso an disput, halfez beza kiriuz da c'houzout tost-da-vad piou eo an Disputerien.

  • disputerez
    disputerez

    f. –ed Femme qui prend part à une dispute.

    ●(c.1500) Cb 66b. [disputaff] g. disputeresse. b. disputeres.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...