Devri

Recherche '"distilhañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de distilhan-2 (1) à distilhan-distilhin-distilh-1 (2) :
  • distilhañ .2
    distilhañ .2

    voir dishiliañ

  • distilhañ / distilhiñ / distilh .1
    distilhañ / distilhiñ / distilh .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Distiller.

    ●(1633) Nom 134b. Turbo, clibanus : campane : vn fourn pe vn chapel da distilaff dour.

    (2) Fabriquer.

    ●(1972) LIMO 30 décembre. Er guénen ne gavant ket mui danué erhoalh aveit distilh ou mél.

    (3) (grammaire) Conjuguer.

    ●(1856) VNA 125. Le verbe auxiliaire ou de secours, sert à conjuguer les autres verbes, tr. «Er verb auxiliér, pé a secour, e chervige de zistillein er verbeu aral.»

    ●(1904) DBFV 61a. distilhein, distilh, v. a., tr. «conjuguer (un verbe).»

    (4) Détailler.

    ●(1904) DBFV 61a. distilhein, distilh, v. a., tr. «détailler.»

    (5) Prononcer, articuler.

    ●(1904) DBFV 61a. distilhein, distilh, v. a., tr. «débiter, prononcer.» ●(1906) DIHU 18/293. hanùeu ha n'hel ket en dén ou distill a féson. ●(1927) GERI.Ern 113. distilh et distilhein, tr. «prononcer, débiter, s'exprimer.»

    II. V. intr.

    (1) S'écouler, goutter, dégoutter.

    ●(1633) Nom 99a. Lachryma : l'eau, ou l'humeur, le pleurement de la vigne : an dour á distil ves an guiniez.

    ●(1710) IN I 65. e c'hoad precius o tistilla a bep-tu.

    ●(1880) SAB 320. e tinavont, e tistillont, e tiredont, evel ar voaziou dour eus ar funten.

    ●(1906) KANngalon Eost 185. E kement berad goad a zistille euz an Hosti, e velet fas eun den.

    (2) Suppurer.

    ●(1872) ROU 104b. Suppurer, tr. «Distilla.»

    (3) Parler aisément.

    ●(1732) GReg 246a. Debiter, parler facilement & agréablement, tr. «Van[netois] distilheiñ. distilheiñ-caër.»

    (4) S'énoncer.

    ●(1904) DBFV 61a. distilhein, distilh, v. a., tr. «s'énoncer (bien, facilement).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...