Recherche 'distran...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de distran (1) à distrantet (7) :- distrandistran
adj. =
●(1937) FHAB Kerzu 364. An oberour, sebezet holl, o welout eur beleg ken distran ha ken dinec'h, a zell ouz e gompagnuned ha ne oar petra ober.
- distranañdistranañ
v. tr. d. Rembarrer.
●(1923) KNOL 102. Mez en em gemer a reas a hent all, en eur zonjal distrana anezan.
►[au passif]
●(1915) HBPR 34. Distranet evel-se, gant eskob Roazon, Expilly a ieaz da fludenna da di an aotrou Talleyrand. ●126. Esa 'reaz kozeal d'ar seurezet divar benn plega d'al lezennou. Mez distranet oa, dioc'htu, hag ez eaz, lostok, en he dro.
- distrañsdistrañs
voir distrañsiñ
- distrañsetdistrañset
adj. (en plt de qqn) Qui a l'esprit dérangé.
●(1964) BRUD 18/6. Ha paour-kêz bed distrañset ! ●7. Distrañset : direnket e spered, pe direnket a-hend-all. ●19. Nag a bennou distrañset !
- distrañsiñ / distrañsdistrañsiñ / distrañs
v.
II. V. tr. d.
(1) Déranger, perturber (qqn).
●(1908) FHAB Gouere 202. Mes ma sav gant unan benag anezo c'hoant c'hoari e vezo tra avoalc'h kementse evit distransi ar re all. ●(1911) BUAZperrot 498. En em denna a eure heb e zistransi. ●(1932) ALMA 138. goaleur d'an nep a zistranso an diaoul a varmouz-se !
(2) Distrañsiñ ub. diwar e labour : déranger qqn dans son travail.
●(1925) BUAZmadeg 98. an dud (...) a zistranse anezo divar ho fedennou. ●381. Netra (...) na c'helle distrans Ian divar he labour.
II. V. pron. réfl. En em zistrañsañ : se déranger.
●(1924) NFLO. il te faudra te déranger, tr. «en em zistransa a ranki.»
III. V. intr. Délirer.
●(1964) BRUD 18/32. Distrañsi he-deus greet, hed an noz gand he zerzienn.
- distrantelldistrantell
adj.
I. Branlant, instable.
●(1869) FHB 222/103b. da zevel ar pez zo coezet, da starda ar pez so distrantel. ●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj., tr. «Qui n'est pas solide, qui ne tient pas.» ●(1890) MOA 149a. Branlant, tr. «Distrantell.»
●(1931) VALL 80a. branler, n'être pas fixé, serré, stable, tr. «beza distrantel.» ●300a. peu ferme, tr. «distrantell.» ●697b. peu solide, tr. «distrantell.» ●(1995) BRYV v 93. (Milizag) Eur gazeg treud kenañ hag eur harr distrañtell.
II. sens fig.
A. (en plt de qqc.)
(1) (en plt de paroles, de textes, etc.) Sans valeur.
●(1906) CDFi 09 juin. Ne ganont mui, va mab, mut int evel pesked, pe ma kanont eo eur sotinabez c'halleg bennag war eun ton distrantel ! ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. Romaniou distrantel, moullet e traon ar gazeten. ●(1923) FHAB Ebrel 127. nag a hanoiou distrantel. ●(1931) VALL 249a. émettre des paroles peu sensées, tr. «ouroulat komzou distrantell fam.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 104. kanaouennou (...) distrantell.
(2) (en plt d'une langue) Mal sue, mal maîtrisée.
●(1929) FHAB Ebrel 154. da zeski d'êzo eur galleg... distrantel. ●(1929) FHAB Gouere 271. eun trefoedach divalo evel ar brezoneg distrantell a gomz tud a zo.
(3) Accidenté, irrégulier.
●(1870) FHB 280/149b. bankou koz ha dizoare hag eur pave distrantel.
●(1964) BRUD 18/15. heñchou distrantell.
(4) Mal fait.
●(1909) HBAL 52. eur spontail distrantel n'eo ken ! a veac'h ma ve mad sa spounta brini ! ●(1958) BRUD 4/26. Traou distrantell, pennad gal ! ●58. Distrantell : heb feson, n'eus forz penaoz. ●(1960) BLBR 128/18. Labour zistrantell. ●(1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « mal fait, sans valeur, bâclé. »
(5) Superficiel.
●(1924) FHAB Du 411. hor pardoniou, en deiz a hizio, a zo diskaret gant ar c'hoariou distrantell a zaver en dro d'hon ilizou. ●(1925) FHAB Mae 187. goueliou distrantell, goueliou trouzus. ●(1935) FHAB Gwengolo 275. Dilhad giz Paris, dilhad distrantel, dilhad diwar zav, ha ne badont ket eun holl vad. ●(1956) BLBR 92/11. kemerout giziou distrantel. ●(1958) BRUD 3/8. lezennou distrantell an doare-skriva.
(6) Vacillant, instable.
●(1911) BUAZperrot 378. Napoleon Bonaparte, a stlapas ar c'houarnamant distrantel a oa e Pariz d'an traon.
(7) (Un pays) où rien ne pousse.
●(1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/16. eur vro vel Telergma, eur horn ken distrantel.
B. (en plt de qqn)
(1) (en plt des femmes) Débauchée, dévergondée.
●(1889) ISV 313. ar merc'hed distrantel-ze (...) ar pennou scanv-ze a zarempred an tavarniou.
●(1958) BRUD 4/34. eur vaouez distrantell.
(2) Démuni d'argent.
●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n'a pas d'argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.» ●(1890) MOA 121n. Qui n'a pas d'argent, tr. «distrantell.»
(3) Déguenillé.
●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n’a pas d’argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.»
●(1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « déguenillé. »
- distrantetdistrantet
adj. Déformé, défiguré.
●(1960) PETO 65. Ma zamm korf (...) / ha distrantet. ●85. Distrantet : Disneuziet.