Devri

Recherche 'distran...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de distran (1) à distrantet (7) :
  • distran
    distran

    adj. =

    (1937) FHAB Kerzu 364. An oberour, sebezet holl, o welout eur beleg ken distran ha ken dinec'h, a zell ouz e gompagnuned ha ne oar petra ober.

  • distranañ
    distranañ

    v. tr. d. Rembarrer.

    (1923) KNOL 102. Mez en em gemer a reas a hent all, en eur zonjal distrana anezan.

    ►[au passif]

    (1915) HBPR 34. Distranet evel-se, gant eskob Roazon, Expilly a ieaz da fludenna da di an aotrou Talleyrand. 126. Esa 'reaz kozeal d'ar seurezet divar benn plega d'al lezennou. Mez distranet oa, dioc'htu, hag ez eaz, lostok, en he dro.

  • distrañs
    distrañs

    voir distrañsiñ

  • distrañset
    distrañset

    adj. (en plt de qqn) Qui a l'esprit dérangé.

    (1964) BRUD 18/6. Ha paour-kêz bed distrañset ! ●7. Distrañset : direnket e spered, pe direnket a-hend-all. ●19. Nag a bennou distrañset !

  • distrañsiñ / distrañs
    distrañsiñ / distrañs

    v.

    II. V. tr. d.

    (1) Déranger, perturber (qqn).

    (1908) FHAB Gouere 202. Mes ma sav gant unan benag anezo c'hoant c'hoari e vezo tra avoalc'h kementse evit distransi ar re all. ●(1911) BUAZperrot 498. En em denna a eure heb e zistransi. ●(1932) ALMA 138. goaleur d'an nep a zistranso an diaoul a varmouz-se !

    (2) Distrañsiñ ub. diwar e labour : déranger qqn dans son travail.

    (1925) BUAZmadeg 98. an dud (...) a zistranse anezo divar ho fedennou. ●381. Netra (...) na c'helle distrans Ian divar he labour.

    II. V. pron. réfl. En em zistrañsañ : se déranger.

    (1924) NFLO. il te faudra te déranger, tr. «en em zistransa a ranki.»

    III. V. intr. Délirer.

    (1964) BRUD 18/32. Distrañsi he-deus greet, hed an noz gand he zerzienn.

  • distrantell
    distrantell

    adj.

    I. Branlant, instable.

    (1869) FHB 222/103b. da zevel ar pez zo coezet, da starda ar pez so distrantel. ●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj., tr. «Qui n'est pas solide, qui ne tient pas.» ●(1890) MOA 149a. Branlant, tr. «Distrantell

    (1931) VALL 80a. branler, n'être pas fixé, serré, stable, tr. «beza distrantel.» ●300a. peu ferme, tr. «distrantell.» ●697b. peu solide, tr. «distrantell.» ●(1995) BRYV v 93. (Milizag) Eur gazeg treud kenañ hag eur harr distrañtell.

    II. sens fig.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt de paroles, de textes, etc.) Sans valeur.

    (1906) CDFi 09 juin. Ne ganont mui, va mab, mut int evel pesked, pe ma kanont eo eur sotinabez c'halleg bennag war eun ton distrantel ! ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. Romaniou distrantel, moullet e traon ar gazeten. ●(1923) FHAB Ebrel 127. nag a hanoiou distrantel. ●(1931) VALL 249a. émettre des paroles peu sensées, tr. «ouroulat komzou distrantell fam.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 104. kanaouennou (...) distrantell.

    (2) (en plt d'une langue) Mal sue, mal maîtrisée.

    (1929) FHAB Ebrel 154. da zeski d'êzo eur galleg... distrantel. ●(1929) FHAB Gouere 271. eun trefoedach divalo evel ar brezoneg distrantell a gomz tud a zo.

    (3) Accidenté, irrégulier.

    (1870) FHB 280/149b. bankou koz ha dizoare hag eur pave distrantel.

    (1964) BRUD 18/15. heñchou distrantell.

    (4) Mal fait.

    (1909) HBAL 52. eur spontail distrantel n'eo ken ! a veac'h ma ve mad sa spounta brini ! ●(1958) BRUD 4/26. Traou distrantell, pennad gal ! ●58. Distrantell : heb feson, n'eus forz penaoz. ●(1960) BLBR 128/18. Labour zistrantell. ●(1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « mal fait, sans valeur, bâclé. »

    (5) Superficiel.

    (1924) FHAB Du 411. hor pardoniou, en deiz a hizio, a zo diskaret gant ar c'hoariou distrantell a zaver en dro d'hon ilizou. ●(1925) FHAB Mae 187. goueliou distrantell, goueliou trouzus. ●(1935) FHAB Gwengolo 275. Dilhad giz Paris, dilhad distrantel, dilhad diwar zav, ha ne badont ket eun holl vad. ●(1956) BLBR 92/11. kemerout giziou distrantel. ●(1958) BRUD 3/8. lezennou distrantell an doare-skriva.

    (6) Vacillant, instable.

    (1911) BUAZperrot 378. Napoleon Bonaparte, a stlapas ar c'houarnamant distrantel a oa e Pariz d'an traon.

    (7) (Un pays) où rien ne pousse.

    (1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/16. eur vro vel Telergma, eur horn ken distrantel.

    B. (en plt de qqn)

    (1) (en plt des femmes) Débauchée, dévergondée.

    (1889) ISV 313. ar merc'hed distrantel-ze (...) ar pennou scanv-ze a zarempred an tavarniou.

    (1958) BRUD 4/34. eur vaouez distrantell.

    (2) Démuni d'argent.

    (1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n'a pas d'argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.» ●(1890) MOA 121n. Qui n'a pas d'argent, tr. «distrantell

    (3) Déguenillé.

    (1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n’a pas d’argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.»

    (1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « déguenillé. »

  • distrantet
    distrantet

    adj. Déformé, défiguré.

    (1960) PETO 65. Ma zamm korf (...) / ha distrantet. ●85. Distrantet : Disneuziet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...