Devri

Recherche 'distres...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de distres-1 (1) à distreset (7) :
  • distres .1
    distres .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) (en plt de choses concrètes) Mal fichu, de travers.

    ●(1905) MRPL 76. Siouas ! ar bleiz, e gwirionez, / A zivarc'has an or distres. ●(1911) RIBR 28. an doenn distres. ●(1919) FHAB Gwengolo 78. flastra kement a zo distres. ●(1962) EGRH I 65. distres a., tr. « de travers. »

    B. (en plt de choses abstraites)

    (1) Ger distres : mot/parole de travers.

    ●(1905) HFBI 146. jamés né lavaré guer distrés ébét da zen. ●274. né dévoa jamés clévet guer distrés ébét. ●(1909) MMEK 227. E tiik Nazaret morse ger fall, distrez ; hirio ne glever nemed charneou, komzou brein. ●(1921) KANNgwital 229/334. ma klevont eur ger distres bennag.

    (2) =

    ●(1922) FHAB Du 331. pec'hejou e vuhez distres. ●(1932) FHAB Mezheven 258. n'eo ket dâ lakat war gein Paol Gorniok kement tra zistres a en em gav gand an den.

    C. (en plt de qqn)

    (1) Mal formé.

    ●(1928) FHAB Gouere 278. Distres oa a gorf. ●(1931) FHAB Gouere 245. eur paotr a bevar bloaz hanter, a oa distres e dreid.

    (2) Démis.

    ●(1894) BUZmornik 346. He skoaz kleiz a oue distreset gant eunn taol [baz] evelse, hag a jomaz ato distres goudeze.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Besa distres : kaout ezomm eus an dreser.

    (3) Mal à l’aise.

    ●(1962) EGRH I 65. distres a., tr. « mal à l’aise. »

    (4) Un peu malade.

    ●(1962) EGRH I 65. distres a., tr. « un peu malade. »

    (5) Distres war e zivesker : qui a une démarche mal assurée.

    ●(1919) MVRO 10/1b. hag hen er meaz eus an iliz distres war e zivesker hag e benn badaouet kaer.

    II. Adv. Gwisket distres : mal habillé, mal fagoté.

    ●(1903) MBJJ 294. Gwisket distres aoalc'h.

  • distres .2
    distres .2

    m.

    (1) =

    ●(1877) FHB (3e série) 2/15a. Ar re zo pedet d'al lein a gredo ez euz c'hoariet eun dro d'ezho ha ne bardounint biken an distress-se.

    (2) Reiñ un distres : donner une correction.

    ●(1907) FHAB Kerzu 317. Ar Gouarnamant hen d'euz lavaret rei da baotred ar Maroc eun distres euz ar re vella.

    (3) (pathologie) Déformation (?).

    ●(1905) IVLD 222. mes eur gouli, pe eun distrez benag a dle beza en diabarz.

  • distres .3
    distres .3

    voir distresañ

  • distresadenn
    distresadenn

    f. –où

    (1) (en plt de qqn) =

    ●(1936) BREI 441/3a. Foeï d'ar verc'h a-vreman, distresadenn en tog.

    (2) Altération, déformation.

    ●(1944) VKST Genver 25. Rak Linette n'eo ket hec'h ano-badeziant ; eun distresadenn anezañ n'eo ken.

  • distresadur
    distresadur

    m. –ioù Altération.

    ●(1931) VALL 21a. Altération, tr. «distresadur m.»

  • distresañ / distres
    distresañ / distres

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Déranger.

    ●(1929) FHAB Ebrel 132. Petra, eme Vroc'h, dont d'am distresa pa emaoun o tibri eus ar gwella.

    (2) =

    ●(1909) TOJA 13. Ya da, ar mammou zod 'kas distresan o bugale !

    B. Démettre, fouler (une articulation).

    ●(1932) BSTR 12. e pakis eul lam hag a zistresas ufern va zroad. ●(1933) CDFi 14 janvier. en doa distreset e droad. ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Digoret en deus e vrec'h, distreset, forset.

    C.

    (1) Déformer, altérer.

    ●(1909) BOBL 17 avril 225/2d. distresset o spered gant an diskadurez latin. ●(1935) ANTO 83. Setu aze penaos e vez distreset ur yezh. ●(1962) EGRH I 65. distresañ v., tr. « déformer, altérer. »

    (2) Distresañ ar stal =

    ●(1877) FHB (3e série) 16/136a. ne glaskont nemed ar peoc'h, var ho meno, hag a zo da genta o feulza hag o clask distress ar stal.

    D. (prlt du temps) Se gâter.

    ●(1962) EGRH I 65. distresañ v., tr. « se gâter ‘plt du temps). »

    II. V. intr.

    (1) Perdre sa forme, se déformer.

    ●(1927) FHAB Gouere 145. Ne c’hell ket distresa.

    (2) Devenir un peu malade.

    ●(1962) EGRH I 65. distresañ v., tr. « devenir un peu malade. »

    III. V. pron. réfl. En em zistresañ : se déformer, s'altérer.

    ●(1925) CBOU 1/1. Ar geriou, a c'henou da c'henou, a rumm da rumm, a deuio d'en em zistresan.

  • distreset
    distreset

    adj.

    (1) (cuisine) Tourné, décomposé.

    ●(1872) ROU 80a. Décomposé. En parlant de certaines matières, tr. «disdresset (eo an toaz).»

    (2) (en plt de qqn) Luxé, démis.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Besa distreset : kaout ezomm eus an dreser.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...