Devri

Recherche 'distrob...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de distrob-1 (1) à distrobinellan (6) :
  • distrob .1
    distrob .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Dégagé.

    ●(1872) GAM 73-74. o kredi e vijent distrop a bep poan.

    ●(1928) LEAN 56. e vezot krenvoc'h, distrob diouz pep liamm.

    (2) Qui n'est pas enfilé.

    ●(1732) GReg 256b. Defilé, non enfilé, tr. «Distrob.»

    ●(1876) TDE.BF 151b. Distrob, adj., tr. «Non enfilé.»

    (3) (Démarche) déliée.

    ●(1905) HFBI 518. è balé drant a distrop.

    B. sens fig.

    (1) Dégagé, libéré (d'une occupation).

    ●(1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin distrob diouz an eost.»

    ●(1922) FHAB Mae 144. distrob pelloc'h diouz o labour.

    (2) =

    ●(1982) MABL I 92. (Lesneven) 'Gave gwelloc'h mont da zervezhiañ eget ober an dra-se, distropoc'h.

    (3) Chom distrob diouzh udb. : ne pas se mêler de qqc.

    ●(1943) FATI 60. Aotrou Person Fatima a glask chom distrob diouz an abadenn-se.

    (4) = (?).

    ●(1825) COSp 210. èl mei Doué ur mat souveræn, ur splander pur, ur vravité distrop.

    II. Adv. =

    ●(1909) FHAB Gwengolo 266. Ac'hano e teu ive marteze ar gomzen bale e diere, bale distrob, buan.

  • distrob .2
    distrob .2

    m. Action de mettre le blé fauché en javelles.

    ●(1962) EGRH I 65. distrob m., tr. « action de mettre le blé fauché en javelles. »

  • distrobañ
    distrobañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Défiler (perles, etc.).

    ●(1659) SCger 41a. defiler, tr. «distropa.» ●144b. distropa, tr. «desenfiler.» ●(1732) GReg 256b. Defiler, ôter le fil d'une chose qui est enfilée, tr. «distropa. pr. distropet.»

    ●(1876) TDE.BF 151b. Distroba, v. a., tr. «Désenfiler ce qui est enfilé.»

    (2) Prononcer, dire.

    ●(1936) IVGA 71. al lavarennou distrobet flour.

    (3) (agriculture) Mettre le blé en javelles.

    ●(1962) EGRH I 65. distrobañ v., tr. « mettre en javelles le blé coupé à la faux. »

    II. V. intr. (en plt de choses enfilées) Se défaire, se défiler.

    ●(1732) GReg 256b. Le chapelet se defile, tr. «Distropa a ra ar chapeled»

    III. V. pron. réfl.

    (1) En em zistrobañ diouzh ub., udb. : se défaire, se dépêtrer de qqn, qqc.

    ●(1905) KANngalon Du 540. ar persoun hag ar c'hatekiz (…) ne c'helli biken 'ta en em zistroba euz ar re-se ! ●(1924) FHAB Mae 171. klask a eure en em zistroba diouti. ●(1930) FHAB Meurzh 91. e klaske en em zistroba eus e liammou. ●(1936) PRBD 209. o peus c'hoant da veza en em zistrobet eus ar friko. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 32. evit gellout en em zistroba gwelloc'h a-ze diouz ar bed.

    (2) En em zistrobañ a-douez an dud : s'extraire, se dégager de la foule.

    ●(1941) SAV 19/12. e c'hellas en em zistroba a-douez an dud.

  • distrobell
    distrobell

    adj. Libre d'obstacles.

    ●(1893) IAI 39. evit en em zerc'hel soun ha distrobel.

  • distrober
    distrober

    m. -ion Celui qui fait les javelles.

    ●(1962) EGRH I 65. distrober m. -ien, tr. « celui qui suit un faucheur à la moisson et qui fait les javelles. »

  • distrobinellañ
    distrobinellañ

    v. tr. d. Délivrer d'un sortilège.

    ●(1876) TDE.BF 152a. Distrobinella, v. a., tr. «Désensorceler.»

    ●(1924) ZAMA 179. An holl a oar eun dra sorset a rank beza distrobinellet gant eun eil sorser galloudekoc'h. ●(1928) FHAB Meurzh 224. Dre ho pok ho peus va distrobinellet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...