Devri

Recherche 'distrob...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de distrob-1 (1) à distrobinellan (6) :
  • distrob .1
    distrob .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Dégagé.

    (1872) GAM 73-74. o kredi e vijent distrop a bep poan.

    (1928) LEAN 56. e vezot krenvoc'h, distrob diouz pep liamm.

    (2) Qui n'est pas enfilé.

    (1732) GReg 256b. Defilé, non enfilé, tr. «Distrob

    (1876) TDE.BF 151b. Distrob, adj., tr. «Non enfilé.»

    (3) (Démarche) déliée.

    (1905) HFBI 518. è balé drant a distrop.

    B. sens fig.

    (1) Dégagé, libéré (d'une occupation).

    (1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin distrob diouz an eost.»

    (1922) FHAB Mae 144. distrob pelloc'h diouz o labour.

    (2) =

    (1982) MABL I 92. (Lesneven) 'Gave gwelloc'h mont da zervezhiañ eget ober an dra-se, distropoc'h.

    (3) Chom distrob diouzh udb. : ne pas se mêler de qqc.

    (1943) FATI 60. Aotrou Person Fatima a glask chom distrob diouz an abadenn-se.

    (4) = (?).

    (1825) COSp 210. èl mei Doué ur mat souveræn, ur splander pur, ur vravité distrop.

    II. Adv. =

    (1909) FHAB Gwengolo 266. Ac'hano e teu ive marteze ar gomzen bale e diere, bale distrob, buan.

  • distrob .2
    distrob .2

    m. Action de mettre le blé fauché en javelles.

    (1962) EGRH I 65. distrob m., tr. « action de mettre le blé fauché en javelles. »

  • distrobañ
    distrobañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Défiler (perles, etc.).

    (1659) SCger 41a. defiler, tr. «distropa.» ●144b. distropa, tr. «desenfiler.» ●(1732) GReg 256b. Defiler, ôter le fil d'une chose qui est enfilée, tr. «distropa. pr. distropet

    (1876) TDE.BF 151b. Distroba, v. a., tr. «Désenfiler ce qui est enfilé.»

    (2) Prononcer, dire.

    (1936) IVGA 71. al lavarennou distrobet flour.

    (3) (agriculture) Mettre le blé en javelles.

    (1962) EGRH I 65. distrobañ v., tr. « mettre en javelles le blé coupé à la faux. »

    II. V. intr. (en plt de choses enfilées) Se défaire, se défiler.

    (1732) GReg 256b. Le chapelet se defile, tr. «Distropa a ra ar chapeled»

    III. V. pron. réfl.

    (1) En em zistrobañ diouzh ub., udb. : se défaire, se dépêtrer de qqn, qqc.

    (1905) KANngalon Du 540. ar persoun hag ar c'hatekiz (…) ne c'helli biken 'ta en em zistroba euz ar re-se ! ●(1924) FHAB Mae 171. klask a eure en em zistroba diouti. ●(1930) FHAB Meurzh 91. e klaske en em zistroba eus e liammou. ●(1936) PRBD 209. o peus c'hoant da veza en em zistrobet eus ar friko. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 32. evit gellout en em zistroba gwelloc'h a-ze diouz ar bed.

    (2) En em zistrobañ a-douez an dud : s'extraire, se dégager de la foule.

    (1941) SAV 19/12. e c'hellas en em zistroba a-douez an dud.

  • distrobell
    distrobell

    adj. Libre d'obstacles.

    (1893) IAI 39. evit en em zerc'hel soun ha distrobel.

  • distrober
    distrober

    m. -ion Celui qui fait les javelles.

    (1962) EGRH I 65. distrober m. -ien, tr. « celui qui suit un faucheur à la moisson et qui fait les javelles. »

  • distrobinellañ
    distrobinellañ

    v. tr. d. Délivrer d'un sortilège.

    (1876) TDE.BF 152a. Distrobinella, v. a., tr. «Désensorceler.»

    (1924) ZAMA 179. An holl a oar eun dra sorset a rank beza distrobinellet gant eun eil sorser galloudekoc'h. ●(1928) FHAB Meurzh 224. Dre ho pok ho peus va distrobinellet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...