Recherche 'distumm...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de distumm (1) à distummet (3) :- distummdistumm
adj.
I. (en plt de qqc.)
(1) Informe.
●(1909) BOBL 09 janvier 211/2e. eur bern traou distum o tivogedi. ●(1911) BUAZperrot 416. an aour o tont eus an douar a zo c'hoaz distum ha saotret.
(2) Difforme.
●(1857) HTB 60. fralladur distum.
●(1902) PIGO I 89. Arnus an evoa gret ober eur feunteun pe eur blommen : seiz loen distum a dôle gwin-ardant dre o geno. ●(1908) PIGO II 175. henvel-beo 'oa zur ouz eur c'hlasker-bara, gant e dog distum, e zilhad trist hag hudur. ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Distum, tr. «mal bâti.» ●(1928) BREI 60/1b. Gwelout o izili distumm a oa eun drue... ●(1970) BHAF 117. eun dervenn doñgn ha distumm.
(3) Laid à entendre.
●(1908) PIGO II 38. An tôn hag ar zôn a zeblantas d'in ken paour, ken distum.
II. (en plt de qqn)
(1) Humble.
●(1575) M 268. Distum nobl ho (lire : ha) comun, tr. «Sans pompe, noble et vilain.»
(2) Qui ne paye pas de mine.
●(1907) PERS 97. Me gave d'in, emezhan, goudeze, kaout un den a zoare e pep giz, ha pa dal, ne gavan nemed eun den distum. ●(1914) MNOTes 52. Distum (…) Ce mot veut dire en trécorois «qui n'a pas de mine».
- distummañdistummañ
v.
(1) V. tr. d. Rendre difforme.
●(1912) BUAZpermoal 801. ar c'hlenved a zistummas e dremm ken euzus, ma souze an holl diwarnan. ●(1922) FHAB Ebrel 113. Hounnez a vije bet koant paneved d'an tort a zistumme he c'hein.
(2) V. intr. Se déformer.
- distummetdistummet
adj. Déformé.
●(1963) LLMM 99/264. war o c’hof-kar distumet gand gwaziet koeñvet ha seul ma taoulamment.