Devri

Recherche 'disuj...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de disuj (1) à disujidigezh (3) :
  • disuj
    disuj

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Qui n'obéit pas.

    (1860) BAL 202. na zilaouit ket an dud dizuj. ●(1872) ROU 89b. Insubordonné, tr. «Dizuj.» ●(1889) ISV 145. eun den dizuch. ●(1894) BUZmornik 476. rak m'o deuz bugale dizuj.

    (1924) FHAB Ebrel 127. bugale direiz ha dizuj. ●(1955) STBJ 137. Mec'hieg ! pôtr dizuj ! mez-e-welet ! ●204. e-lec'h ma veze kaset, hervez klevout, ar bôtred dizuj. ●(1977) PBDZ 763. (Douarnenez) disuj, tr. «désobéissant.»

    ►[empl. comme subst.] Enfant qui n'obéit pas.

    (1900) KAKE 33. Dijuj bihan, grit eur c'houskig.

    (2) Qui incite à la désobéissance.

    (1889) ISV 205. Na goms ket din eus da relijion dizuch.

    (3) (Vie) déréglée.

    (1889) ISV 470. Al laeron all, scoet ive gant ar c'hras, a droas kein d'ho micher heuzuz ha d'ho buez dizuch.

  • disujañ
    disujañ

    v. pron. réfl. En em zisujañ : se libérer d'un sujétion, s'émanciper.

    (1922) FHAB Ebrel 123. Er bloaz 1783 an Amerikaned en em zisujas euz Bro-Zaoz.

  • disujidigezh
    disujidigezh

    f. Insoumission.

    (1931) VALL 393a. Insoumission, tr. «disujidigez f.» ●394b. Insubordination, tr. «disujidigez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...