Recherche 'divad...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de divad (1) à divadou (13) :- divad
- divadañ .1
- divadañ .2divadañ .2
v.
I. V. tr. d.
(1) Ôter ce qui fait la valeur de.
●(1872) ROU 80a. Dégarnir, une ferme de ce qui en augmente la valeur actuelle, bois, etc., tr. «divada un tiegez, abars e guitaat.»
(2) (en plt d'une maladie) Mettre qqn à mal.
●(1936) IVGA 208. Eur souez penaos e oa bet divadet gant e gleñved !
II. V. intr. [empl. comme subst.] Perte de ses biens propres.
●(1949) KROB 13/13. an divada a zo diaes da zistaga.
- divadaouetdivadaouet
adj. Dessoûlé, dégrisé.
●(1958) BRUD 3/26. Diambaf-kaer e oa neuze an Dich : treh e oa bet e gorvad aon da nerz an evaj ha divadaouet-krenn an den.
- divadaouiñdivadaouiñ
v. intr.
(1) Revenir à soi.
●(1923) FHAB C'hwevrer 64. Divadaoui a ris gant trouz moueziou o kana. ●(1977) PBDZ 767. (Douarnenez) divadaouiñ, tr. «se remettre d'un étourdissement.»
(2) Dessoûler, dégriser.
●(1903) KZVr Du-Kerzu. Divadaoui a ra Job neuze. (d'après KBSA 21). ●(1977) PBDZ 767. (Douarnenez) divadaouiñ, tr. «désenivrer.»
- divadelezh
- divadez .1divadez .1
adj.
(1) Qui n'est pas baptisé.
●(1612) Cnf 22a. Nep ho deues clasquet caffout, pé à fell dezo clasq. vn Dyaoul familier, autramant hannet heruez an langaig eues an pobl, map dyuadez à pech maruelamant.
(2) par ext. Qui n'est pas chrétien.
●(1867) FHB 130/2202a. dindan an dud divadez. ●(1877) BSA 87. an iliz veur a ioa bet saotret gant an dud divadez-se. ●(1889) SFA 118. el leac'h m'eman herrio bugale divadez Mahomet oc'h ober o reuz. ●(1893) IAI 110. d'ar Varbared, a yoa divadez hag eretik ?
●(1904) BSAB 5. an dud divade. ●(1910) FHAB Gwengolo 266. Ha ganet oud-te en eur vro zivadez ? ●(1914) KANNgwital 144/481. gant eur roue divadez.
►[empl. comme subst.]
●(1904) KANngalon Du 246. Penaoz e varv an divadez ? ●(1945) DWCZ 38. Ha setu perak, da wener, e lonk kig evel eun digredenn hag eun divadez.
(3) fam. (en plt d'une boisson alcoolisée) Pur, sans eau.
●(1732) GReg 961a. Vin pur, tr. «guïn divadez.»
●(1929) SVBV 63. bannac'hou gwin divadez. ●(1954) VAZA 132. gwin Porto peurwirion ha divadez.
- divadez .2
- divadezañdivadezañ
voir divadeziñ
- divadezet
- divadeziñ / divadezañdivadeziñ / divadezañ
v.
(1) V. tr. d. Débaptiser.
●(1847) FVR 201. Ar c'heariou a oe divadezet evel ann traou all. ●(1876) TDE.BF 153a. Divadeza, v. a., tr. «Débaptiser.»
●(1920) MVRO 53/1b. da zivadezi e vag. ●(1931) VALL 182b. Débaptiser, tr. «divadezi, divadeza.»
(2) V. pron. réfl. En em zivadeziñ : se faire débaptiser.
●(1732) GReg 245b. Depabtiser, renoncer à la grace du Baptême reçû, tr. «Hem divadeza.»
- divadindivadin
adj. Sérieusement, sans badiner.
●(1872) ROU 102b. Sérieusement, tr. «Divadin.» ●(1890) MOA 135a. Qui ne badine pas, tr. «divadin, (sans badiner).»
●(1903) MSLp xii 276. pet[it] tréc[orois] divadin «sans blague, plaisanterie à part » = sérieusement. ●(1903) MBJJ 206-207. Mes unan anê an euz pæet kalz keroc'h : hanter kant lur. – «Divadin ?» a laro din ma lenner. ●(1909) BROU 227. (Eusa) Sérieusement, tr. «Divádin.» ●(1957) BLBR 103-104/21. Divadin = heb farsèrèz, e gwirionez.
- divadoù