Devri

Recherche 'divank...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de divank (1) à divankout (7) :
  • divank
    divank

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn, d'un animal) =

    ●(1867) BBZ III 238. hag hen dreo ha divank, tr. «le cœur gai et dispos.» ●348. heudet mat ho marc'h divank, tr. «entravez bien votre poulain folâtre.»

    ●(1900) KAKE 250. krouadurik divank / E'r fount, guell eo chomm dic'habouz.

    (2) = difazi.

    ●(18--) SAQ I 17. Ha Doue (...) her c'havas [an den] divank, diabeg e pep gis.

    (3) (en plt des événements) Sur, immanquable, inéluctable, fatal.

    ●(1732) GReg 514b. Nous mourrons une fois, cela est immancable, & certain, tr. «Mervell a raïmp oll ur veach, qemeñze a so divanc hac açzur.»

    II. Adv. Sans faute.

    ●(17--) ST 330. Ar pez a lavaran a renk bout gret divank, tr. «Ce que je vous dit doit être exécuté fidèlement.»

  • divankadur
    divankadur

    m. –ioù

    (1) Correction d'un devoir par écrit.

    ●(1931) VALL 156b. Correction action de rectifier, tr. «divankadur m.»

    (2) Texte corrigé de ses fautes.

    ●(1931) VALL 157a. (un) corrigé (de devoir), tr. «divankadur m.»

  • divankañ
    divankañ

    v. intr.

    (1) Changer de banc.

    ●(1872) ROU 77a. Je trouve difficile de changer de banc, tr. «diez e cavan divanca.»

    (2) (pêche) Quitter les bancs de pêche.

    ●(1977) PBDZ 768. (Douarnenez) divankañ, tr. «quitter les bancs de pêche.»

  • divankañ / divankiñ / divankout
    divankañ / divankiñ / divankout

    v. tr. d.

    (1) Corriger, détromper.

    ●(1872) ROU 79a. Corriger, tr. «divanca.» ●An eil a zivanco egile, tr. «si l'un se trompe l'autre le redressera.»

    ●(1925) FHAB Du 434. mar c'houitan warni, c'houi a zivanko ac'hanon. ●(1975) YABA 17.05. Hani nen doè krédet divankein er baourkèh. ●(1975) LIMO 17 avril. Divankein, tr. «détromper.»

    (2) Corriger (un texte, etc.).

    ●(1931) VALL 157a. Corriger, rendre correct ; un devoir, etc., tr. «divanka.» ●(1935) BREI 439/3c. Divanka troidigeziou.

    ►absol.

    ●(1920) LZBl Gouere 341. ne reen nemet taol evez, ha divankout.

    (3) (agriculture) Remplacer (des plants).

    ●(1907) VBFV.bf 17a. divankein, v. a., tr. «remplacer.» ●(1934) BRUS 80. Remplacer (les plants d'une plantation), tr. «divankein.»

  • divanket
    divanket

    adj. (en plt d'un devoir) Divanket.

    ●(1931) VALL 157a. Corrigé (devoir), tr. «divanket.»

  • divankiñ
    divankiñ

    voir divankañ

  • divankout
    divankout

    voir divankañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...