Recherche 'divarr...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de divarr-1 (1) à divarrin (13) :- divarr .1
- divarr .2
- divarr .3
- divarradegdivarradeg
f. –où Émondage en commun.
●(1879) ERNsup 146. divarradek (gwe) réunion pour émonder les arbres Trév[érec].
- divarradurdivarradur
m.
(1) Émondes.
●(1732) GReg 333a. Emondes, branches coupées, tr. «divarradur.»
●(1931) VALL 250a. Émondes, tr. «divarradur m.» ●(1934) BRUS 260. Des émondes, tr. «divaradur.» ●(1962) EGRH I 66. divarradur m., tr. « émondes. »
(2) Élagage.
●(1962) EGRH I 66. divarradur m., tr. « élagage. »
- divarrañ / divarriñdivarrañ / divarriñ
v. tr. d.
I. Émonder.
●(1499) Ca 66b. Diuarraff vide in discourraff. cest tout vn.
●(1659) SCger 46b. ebrancher, tr. «divarra.» ●144a. diuarra, tr. «emonder.» ●(c.1718) CHal.ms i. Esbrancher, tr. «discourrein, diuarrein, bouscalm'.» ●(1732) GReg 312b. Ebrancher, couper les branches d'un arbre, tr. «Divarra. pr. divarret.» ●333a. Emonder, tr. «Van[netois] divarreiñ.»
●(1857) CBF 82. Divarrit ar gwez frouez, tr. «Taillez les arbres fruitiers.» ●(1876) TDE.BF 154a. Divarra, v. a., tr. «Ebrancher, émonder, tailler les arbres.»
●(1922) EOVD 16. mal é divarein ha taillein er gué. ●(1924) DIHU 162/190. divarein er hoed taill. ●(1930) DIHU 231/139. é tivarein koed. ●(1935) BREI 400/4b. o tivarra eur wezenn. ●(1962) EGRH I 66. divarrañ v., tr. « émonder, élaguer. »
II. par ext.
(1) Enlever les extrémités.
●(1909) BROU 227. (Eusa) Enlever les extrémités, tr. «Divarra ar bléo, ar baro…»
(2) Ôter (ce qui forme le comble).
●(1932) BRTG 78. er hah e ia ar ur chudellad de zivârein er hoastel anehi. ●(1962) EGRH I 66. divarrañ v., tr. « enlever le trop plein. »
III. sens fig. =
●(1942) DHKN 69. aveit divarein leuiné ou halon. ●(1942) DIHU 376/143. divarein é galon.
- divarrañsañdivarrañsañ
v. tr. d. Émonder.
●(1982) PBLS 92. (Langoned) divarrañsañ, tr. «élaguer les petites branches sur le tronc, ou les branches maîtresses d'un arbre.» ●247. divarrañsañ semble être le mélange de deux vb. de S-Servais synonymes divarrañ et dirañsañ.
- divarregezh
- divarrekdivarrek
adj. Incapable, infoutu.
●(1929) SVBV 62. gouezidi peurzu, divarrek, ar c'halz anezo, da ober eur c'hraf. ●(1936) IVGA 87. divarrek, peurliesa, pe zic'hoant, da lakaat o huñvre da zont da wir... ●(1960) PETO 87. Daouarn youd : Daouarn gourd, dinerz, divarrek da zerc'hel peg. ●(1968) BAHE 56/7. ur bagad bajaneien divarrek da uhelaat, divarrek da zeskiñ mann.
- divarrennañ / divarrenniñdivarrennañ / divarrenniñ
v. tr. d.
(1) Enlever les barres.
●(1914) DFBP 76b. débarrer, tr. «Divarrenna.» ●(1977) PBDZ 768. (Douarnenez) divarrenniñ, tr. «enlever les barres.»
(2) spécial. Ôter la bâcle, la barre de fermeture intérieure.
●(1659) SCger 40a. debarrer, tr. «diuarenna.»
●(1876) TDE.BF 154a. Divarrenna, v. a., tr. «Ouvrir, parlant d'une porte fermée avec une barre intérieure.»
●(1931) VALL 183a. Débarrer, tr. «divarrenna.»
- divarrer
- divarretdivarret
adj. Bezañ evel ur wezenn divarret : voir gwezenn.
- divarriñdivarriñ
voir divarrañ