Devri

Recherche 'diveleg...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de diveleg-1 (1) à divelegin (4) :
  • diveleg .1
    diveleg .1

    adj.

    (1) (Paroisse, etc.) sans prêtre.

    ●(1906) KANngalon Mae 114. Parrez divelek. ●(1906) KANngalon Eost 191. an hospitaliou diveleg.

    (2) Qui n'a pas de prêtre à sa disposition.

    ●(1939) KOLM 73. mignoned an dud divelek. ●84. er gristenion divélek.

    (3) sens fig. Bezañ diveleg : ne pas être bredouille.

    ●(1962) TDBP II 40. Diveleg out, tr. «tu n'es pas bredouille.»

  • diveleg .2
    diveleg .2

    m.

    (1) Homme qui n’est pas prêtre.

    ●(1872) FHB 394/229b. nobl ha pobl, beleien ha diveleien.

    ●(1940) DIHU 347/77. hep sellet (...) ha bèleg e oè pe divèleg.

    (2) Défroqué.

  • diveleget
    diveleget

    adj. Qui a cessé d'être prêtre, défroqué.

    ●(1954) VAZA 56. ar c'hloareg diveleget-se na baoueze ket da gas kuit ar venec'h. ●(1963) LLMM 99/269. Ar manac'h diveleget-se a oa bet kaset kuit eus e gouent abalamour ne veze troet e spered nemet war du ar vuhez diroll hag ar gisti. ●(1977) PBDZ 768. (Douarnenez) diveleget, tr. «qui a cessé d'être prêtre.»

  • divelegiñ
    divelegiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Interdire (un prêtre), déprêtrer, déprêtriser.

    ●(1732) GReg 258b. Degrader quelqu'un de la prêtrise, tr. «divælegui ur re. pr. divæleguet.»

    ●(1876) TDE.BF 155a. Divelegi, v. n., tr. «Dégrader un prêtre.»

    (2) V. pron. réfl. En em zivelegiñ : se défroquer, renoncer à la prêtrise, se déprêtrer, se déprêtriser.

    ●(1910) ISBR 306. pé hum zivelegein. ●(1915) HBPR 172. e lavaraz e felle d'hezan en em zivelegi. ●209. na dimezi nag en em zivelegi.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...